معجون در حال آماده‌سازی است

آریانا


پست دوئل شما پر از احساسه.

این احساسات رو خیلیا به عنوان برگ برنده می بینن...نقطه قوت! به نظر من خیلی خطرناکه. کافیه یه ذره زیاده روی کنین...کافیه یه ذره ساختگی به نظر برسین. همون جاست که همه حس و حال پست از بین می ره و کیفیت نوشته هات پایین میاد.
نکته دومی که در مورد این پست های احساسی باید دقت کنی اینه که درگیرشون نشی! این اعتیاد آور هستن. اگه راهشو پیدا کنین نوشتنشون سخت نیست. و نویسنده با کشف این نکته خوشحال می شه! هر بار سعی می کنه احساس جدید تری رو نشون بده. مادر و فرزند...خواهر و برادر...دوست...
اگه گهگاهی نوشته بشن خیلی خوبن. ولی وقتی زیاد تکرار بشن یه جورایی نشون دهنده تنبلی نویسنده هستن که فقط می تونه همچین چیزایی بنویسه. برای همین گفتم سعی کنین درگیرشون نشین.

درباره زیاده روی در احساسات...خیلیا این اشتباه رو می کنن... فکر می کنن هر چی اغراق آمیز تر بهتر...هر چی مهربون تر...بی چاره تر...غمگین تر یا خوشحال تر!
فرقی نمی کنه...هر احساسی وقتی شورش در بیاد زننده می شه.
حتی یکی که زیادی خوب و شاد باشه.
همیشه حواستون به تعادل باشه. شور هیچی نباید در بیاد.
پست شما کمی داشته درگیر احساسات می شده. ولی همونطور که از امتیازا مشخصه تاثیر بد و زیادی نذاشته. گفتم که شما و بقیه مواظب باشین.


نقل قول:چرا؟
این چرا مال توضیح آخره. جواب رو بعدا می دین. ولی اینجا توضیحتون خیلی ناقص مونده. ذهن خواننده درگیر این می شه که وقتی اینجا اینقدر خوب و قشنگه چرا همه سریع ازش برمی گردن؟ شکل توضیح هم طوری نیست که خواننده احساس کنه جواب رو بعدا می گیره. برای همین اینو به حساب ضعف نوشته می ذاره. بهتر بود یه سر نخی بهش می دادین که این اتفاق دلیل خاصی داره که بعدا گفته می شه. این جوری خواننده می ره دنبال همون دلیل!


نقل قول:اون "حتی " به نظر من اضافیه. مگه این که قبلش حدس دیگه ای هم می زد. مثلا حدس می زد که آلبوس پشت سرشه و حتی مطمئن بود که الان داره دندوناشو به هم فشار می ده.
جمله آخر کمی سنگینه...کمی عمیق! حقش بود کمی بیشتر دربارش نوشته می شد. درباره احساسی که آریانا داشت. این "فکر" باید کمی باز تر می شد.


نقل قول:مفهوم این دیالوگ رو متوجه نشدم..."بس کن! می دونم!" یه معنی می ده...و "بس کن! دروغ می گی!" یه معنی دیگه.این سه تا با هم معنی نمی دن. شاید هر کدوم در جواب یکی از توضیحات آلبوس بوده...یعنی بس کن. می دونم آدم کشته...ولی دروغ می گی که دیگه بر نمی گرده. ولی در این صورت هم مفهومشو نمی رسوند.


نقل قول:این صحنه ظاهرا بی اهمیته...ولی صحنه زیبایی بود. این جا هم می تونست کمی کند تر پیش بره. دویدن آریانا...دیدن مجدد گربه...و متوقف شدن. می تونست از این سادگی در بیاد و تاثیر گذار تر بشه. مخصوصا با توجه به این که این گربه در ادامه داستان هم حضور داره.


نقل قول:دیالوگ ها رو محاوره ای می نویسیم. ولی به نظر من حتی وقتی محاوره ای می نویسیم هم "وقتی" نمی تونه تبدیل به "وختی" بشه. خیلی از کلمه ها هستن که موقع تلفظ شکلشون عوض می شه. ولی موقع نوشتن باید درست نوشته بشن. همونطور که شنبه رو نمی نویسیم شمبه!


نقل قول:آریانای شما خیلی معصومه...و این معصومیت اصلا خواننده رو اذیت نمی کنه. در حالی که اگه درست نوشته نمی شد خیلی راحت می تونست خواننده رو پس بزنه.


پست شما تکه تکه بود...ولی تکه ها اصلا گیج کننده و مبهم نبودن. احساسات ساده و ملموس بودن. شخصیت ها رو خیلی راحت می شد درک کرد...می شد فهمید. این خیلی مهمه که خواننده شخصیت هاتونو درک کنه.
سوژه تون ساده بود...ولی خوب نوشته شده بود. ما اتفاقایی رو که برای آریانا افتاده می دونیم..ولی خیلی تیتر وار و کلی! شما می تونین خواننده رو با جنبه های مختلف زندگی آریانا آشنا کنین. همونطور که با خود آریانا و شخصیتش آشنا می کنین. شما جنبه های طنز خوبی برای آریانا پیدا کردین. خواننده ها آمادگی آشنا شدن با قسمت های غم انگیز و جدی زندگی آریانا رو هم دارن.


همین دیگه...برو...و نخیر! برای تشکر نمی تونی یه اکسپلیارموس بزنی!

سلام ارباب

درخواست نقد اين رو داشتم. مرسى.

اوتو

می تونین درخواست کنین پستتونو نقد کنیم.


بررسی پست شماره 57 نوری در تاریکی ، اوتو بگمن:


نقل قول:به سوی چی حرکت کرد؟ بهتره اینقدر ناگهانی شروع نکنین. این که می گم "ناگهانی" فکر نکنین انتظار یه مقدمه طولانی داریم...کافیه به جای "ش" در کلمه" به سویش" یه توضیح کوتاه می ذاشتین. وقتی دارین جدی می نویسین هیچ عجله ای برای پیشروی نداشته باشین. قضیه رو بیخودی کش ندین...ولی اگه فرصت و موقعیت مناسبی وجود داشت ازش استفاده کنین. توضیح بدین...صحنه ها رو...اشیاء رو ...احساسات شخصیت ها رو.


نقل قول:اینجا هم "آن" انتخاب قشنگی نیست. اگه اشتباه نکنم گفته نشده این شیء چیه...این موقعیت مناسبی بود که شما دربارش توضیح بدین. حتی لازم نبود تام دقیقا بفهمه که چیه...درباره چیزی که می دید توضیح می دادین. در پست جدی خیلی مهمه که خواننده رو با خودتون همراه کنین.


نقل قول:"این سمت" هم مثل همون "آن" بالایی انتخاب مناسبی نبود. کدوم سمت؟

اینجا جای مناسبی برای توضیح دادن درباره باد و ابرها نبود. چون اینا داخل کلبه هستن. خواننده شما هم همراه شخصیت هاتون داخل کلبه اس. برای همین اگه قراره فضاسازی کنین یا درباره چیزی توضیح بدین بهتره شما هم به داخل کلبه اکتفا کنین. توضیح های تکه تکه تون قهوه درست کردن سالگو خوب بود. حتی به نظر من می تونستین با جزئیات بیشتری توضیحش بدین. به درک فضای پر از استرس کلبه کمک می کرد.


نقل قول:در انتخاب کلمات و جمله ها دقت کنین. مخصوصا در نوشته های جدی جمله ها مهمترین سلاحتون هستن. اینجا خبری از شخصیت های با مزه و شکلک هایی که گاهی می تونن جای توضیحات طولانی رو بگیرن نیست.جمله اول رو کلا متوجه نشدم...ولی عبارت " بدترین کار دنیای جادوگری را بکند" قشنگ نیست. منظور شما رو می رسونه...ولی این اصلا کافی نیست. باید بهترین جمله رو برای بیان منظورتون پیدا کنین. بهترین کلمات و صفت ها رو.


نقل قول:تام قرار نیست خیلی شجاع باشه. مخصوصا حالا که هنوز جادوگر چندان درخشانی نیست...ولی دیگه در این حد هم نمی شه ترسو جلوه دادش که زوزه گرگا ترسش رو چند برابر کنه...از زوزه برای ترسناک کردن فضا می تونستین استفاده کنین. مثلا توضیح بدین که تام از کاری که قراره انجام بده می ترسه و زوزه گرگا هم به وهم آلود بودن فضا کمک می کنه.


سوژه رو خوب پیش بردین.در داستان به اندازه کافی جلو رفتین و به نظر من در مسیر خوب و درستی هم جلو رفتین. چیزی که کم دارین شکل توصیف این داستانه. جمله های تاثیر گذار و جذاب...تشبیه های خلاقانه...احساسات جالب و قابل درک.
رول های جدی جدی نویس های خوب رو بخونین. فقط با خوندنه که می تونین یاد بگیرین از چه کلماتی در چه موقعیت هایی می شه استفاده کرد و چطور می شه بهتر خواننده رو غافلگیر کرد. این غافلگیر کردن لازم نیست حتما در داخل سوژه باشه...شما می تونین با یه توصیف جالب هم خواننده رو غافلگیر کنین.

موفق باشید!


__________________

رودولف

چرا همه درخواست بخشش می کنن از ما! نمی بخشیم آقا...هیچ شخصیت حقیقی و حقوقی و مجازی ای را نمی بخشیم. حتی بی شخصیت ها را هم نمی بخشیم!

بررسی پست شماره 337 گورستان ریدل ها، رودولف لسترنج:


نقل قول:شروع جذابیه. چه برای کسی که رودولف رو می شناسه و چه برای تازه واردی که این دیالوگ براش آشنا نیست...ولی به نظر من احتیاج به شکلک داشت. مهم نیست چه شکلکی...ولی اینجوری....کمی بی حس مونده!


این غلط املاییای جنابعالی از کجا پیدا شدن؟ قبلا نبودن!


نوشته های شما(زیاد نخوندم البته...قضاوتم از روی این پست و پست دوئلتونه) کمی ساده شدن! انگار کمی از خلاقیتتونو یه جایی جا گذاشته باشین. رودولف هنوزم جالبه. شک نکنین. سوژه هاش خنده دارن و جذابن...ولی پتانسیل سوژه هاش کمی بیشتر از اینه. منظورم این نیست که سوژه های جدید بهش اضاقه بشه. منظورم اینه که از همین سوژه ها می شه کمی متفاوت تر استفاده کرد. مثلا:
نقل قول:اینجا می شد از رودولف استفاده کرد...یعنی با رودولف میومدین جلو! رودولف با دیدن پرستارای جلوی در انتظار داشت که دکتر خانوم باشه و اگه جلوی دری ها اونا هستن مسلما چیزی که تو اتاقه باید جالب تر باشه! و بعد با دیدن آقای دکتر سرخورده و ناامید می شد.


نقل قول:جمله ها رو درست و کامل بنویسین. جمله هایی که لحن درستی ندارن و درست نوشته نشدن خواننده رو متوقف می کنن! این جمله مفهومشو خوب نمی رسونه.


نقل قول:جمله ها خوبن...ولی ساده هستن. حرفای رودولف می تونه کمی متفاوت باشه. هر چی باشه عقل درست و حسابی توی کله اش نیست.


نقل قول:این چه جور آره ایه؟ آره غلیظ؟ غلط املایی لحن رو بیشتر محاوره ای می کنه؟!


نقل قول:این صحنه ای بود که خواننده ای رو که ممکنه تا اینجا کمی(فقط کمی) خسته شده باشه رو به داستان بر می گردونه...گرچه باز غلط املایی "قالب" خواننده ای مثل منو پس می زنه!


نقل قول:این دیالوگا خوبن...رودولفی که دنبالشیم اینجا داره کم کم خودشو نشون می ده. بالا کمی محتاط بود...کمی ترسو! اینجا ضمن در آوردن قمه، شخصیتش رو هم رو کرده! از مستقیم شدنش نترسین. شما می تونین تشخیص بدین چی مستقیمه. این که رودولف بیاد تو اتاق و بگه "سلام. ساحره ها کجا هستن؟ چون من علاقه خاص دارم!" می شه مستقیم...این چیزی که شما نوشتین غیر مستقیمه. دیگه علاقه به ساحره رو که نمی شه کلا غیر مستقیم نشون داد. باید یه رودولفی در کار باشه و یه ساحره ای و البته علاقه ای! ولی این علاقه رو می شه مسخره تر هم کرد! مثلا رودولف حتی از پشه ای که شکار می کنه وضعیت تاهلش رو بپرسه...پشه هم جواب بده و دیالوگای این دو تا رو بنویسین. همه ویژگی های رودولف لازم نیست یه جا جمع بشن. مثلا تو هر پست لازم نیست به همه ویژگیاش اشاره کنین. ولی اینجا و در این سوژه لازم بود. چون دکتر رودولف رو نمی شناخت. رودولف داشت خودشو معرفی می کرد.


رودولف رو کمی به جلو هل بدین...عوض نشه. شخصیتش خیلی خوبه. ولی پررو تر باشه! پر حرف تر...حق به جانب تر...یعنی ویژگی هایی که داره کمی باید پررنگ تر نشون داده بشن. شکلک ها خیلی خوبن...صحنه ها خیلی خوبن. دیالوگ ها می تونن بهتر باشن.


بفرمایید بیرون!

ارباب...من اومدم غر بزنم!

نه!میدونم...تاپیک رو اشتباه نیومدم...راستش الان دو روزه چشمم به این تاپیک خشک شده که پست من رو نقد کنید...و هم اکنون دقت کردم دیدم اصلا درخواست نقد ندادم!

میشه من رو بخشیده و این پست رو نقد کنید؟!
ارباب...خیلی سعی کردم غیر مستقیم به خصوصیات رودولف اشاره کنم...اما نشد!

رودولف نویسنده مستقیم و تو ذوق زننده!رودولف جن بد!

سلام ارباب...
می تونم ازتون تقاضا کنم بنده را عفو کرده، این را نقد بنمایید؟!

فلیت


وقتی برای سوژه ای ایده ندارین نباید بنویسین. بهتره برین سراغ یه سوژه دیگه. خودتونو مجبور به نوشتن نکنین. اونقدر سوژه ها رو بخونین که جرقه ای توی ذهنتون زده بشه. با خودتون بگین همینه! اینو می خوام ادامه بدم. چون می دونم چیکار باید بکنم!


بررسی پست شماره 333 گورستان ریدل ها، فیلیوس فلیت ویک:


فلیت ...خیلی خلاصه کردی...من معمولا طرفدار پست های کوتاه هستم...ولی به شرط این که سوژه رو نخورن! این سوژه ایه که هر نوسنده درباره یه عضو می نویسه و پست شما برای شخصیت فلیت ویک کم بود...خلاصه بود. فلیت جای کار بیشتری داشت. خواننده ای که شخصیت فلیت رو بشناسه با اشتیاق شروع به خوندن می کنه و داستان شروع نشده تموم می شه.


نقل قول:این کمی تکراری شده...به نظر من از روش دیگه ای استفاده کنین. مثلا دکتر با خودش حرف بزنه...یه صدا جوابشو بده. دکتر فکر کنه صدای ذهنش رو (یا وجدانش رو) می شنوه. یا صدای فلیت رو بشنوه و فکر کنه صدا از اتاق بغلی میاد و جواب نده.
موقعیت ها رو کمی متفاوت کنین. نذارین خواننده به این سادگی دستتونو بخونه.


نقل قول:دکتر خیلی راحت با قضیه کنار اومد...اگه می دونست فلیت ویک چیه و چه ویژگی هایی داره که کلا نباید تعجب می کرد. اگه نمی دونست(که این یکی سوژه ساز تر بود) باید بیشتر درباره اش حرف می زد. سوال و جواب می کرد. مثلا سوژه جد می تونست خیلی مفصل تر از این حرف ها باشه:
نقل قول:روی این سوژه ها کار کنین. پرورششون بدین. بیشتر درباره شون بنویسین.


نقل قول:اینجاشم با شخصیت فلیت ویک هماهنگی نداشت. فلیت عصبانی می شه...ولی نه به این سرعت و اینقدر بی دلیل. اتفاقا شخصیتی که از فلیت ویک سراغ داریم شخصیت خونسرد و بی خیالیه. شخصیتی دارای اعتماد به نفس. که همین نمی ذاره به سادگی عصبانی بشه. فلیت ویک مطمئنه که خودش نرماله! این اطمینان رو باید به دیگران هم نشون بده.


نقل قول:
این دیالوگ خوب بود. ولی احتیاج به توضیح و صحنه پردازی بیشتری داشت. پرستار وارد می شد...فلیت ویک رو برانداز می کرد. فلیت متوجه نگاه تمسخر آمیز پرستار بشه و قبل از این که اون حرفی بزنه این جمله رو بگه.
باید به خواننده فرصت هضم صحنه رو بدین.


پست شما بد نبود...ولی واقعا از سوژه های فلیت ویک به خوبی و به اندازه کافی استفاده نکرده بودین. خوشبختانه شما این سوژه ها رو به خوبی می شناسین. برای همین نگران نمی شیم!
روی صحنه ها بیشتر فکر کنین. صحنه های جدید پیدا کنین. موقعیت های متفاوت. شما شخصیت خیلی خوبی از فلیت ویک ساختین و خیلی خوب بلدین ازش استفاده کنین. این فرصت ها رو از دست ندین.


___________________

غول


نقل قول:سلام
اصلا...عمرا...هرگز!
یک سال گذشت. اون کیکه رو از حلقومت بیرون می کشیم.



بررسی پست شماره 334 گورستان ریدل ها، هاگرید:


نقل قول:خیلی شنیدم که می گن برای ورود شخصیتتون به سوژه منتظر موقعیت مناسب باشین. اگه موقعیت مناسب نیست وارد نشین. با شخصیت های دیگه بنویسین.
اینجا موقعیت و سوژه اصلا برای حضور هاگرید مناسب نیست. سوژه درباره مرگخواراس و هاگرید به شکل بسیار مسخره و بی منطقی می پره وسط. من طرفدار این نوع ورودم. چون اگه بخواییم توی طنز دنبال منطق بگردیم خیلی چیزای دیگه رو هم نباید بنویسیم.
بعضی جاها هستن که ورود شخصیت ممکنه به سوژه آسیب وارد کنه. ولی در بیشتر موقعیت ها می تونیم با کمی خلاقیت، همین کاری رو که شما انجام دادی انجام بدیم. بپریم وسط! بامزه می شه!
بستری بودن هاگرید در تیمارستان هم کاملا قابل باور بود!


نقل قول:دیالوگ های شما خنده دارن...برای همین لزومی نداره زیاد روی صحنه ها و حالت شخصیت ها کار کنین. دیالوگ ها به تنهایی می تونن کل بار طنز پست های شما رو به دوش بکشن. و هیچ اهمیتی نداره چقدر دیالوگ رو پشت سر هم ردیف می کنین. دیالوگاتون هدف دار و قوی هستن. شخصیت هاگریدتون خنده داره...و کاملا منطبق بر کتاب. این موفقیت بزرگیه. چون برای طنز کردن شخصیت ها معمولا مجبور می شیم تا حدودی عوضشون کنیم. از قالبشون خارجشون کنیم. البته بعضی از شخصیت ها مثل لرد ولدمورت و اسنیپ و مک گونگال اگه از قالب خارج نشن نمی شه طنزشون کرد.


نقل قول:شکلک چکش...که معمولا مورد نفرت ماست! و اینجا درست و به جا زده شده. همچین دیالوگی به همچین شکلکی هم احتیاج داشت.


نقل قول:"کیک خوبی توش هست" خیلی خوب بود. این کیک یه سوژه ساده اس که اصولا نمی شه تو موقعیت های زیادی ازش استفاده کرد. البته می شه... ولی هر کسی نمی تونه. کار سختیه. شما این کار رو خوب انجام می دین. طوری که یک سال گذشته و دائما از این سوژه استفاده شده و هنوز برای خواننده خسته کننده و تکراری نشده. بقیه هم باید دقت کنن...وقتی می گم جمله ها رو تکرار نکنین...تغییرشون بدین منظورم همینه. اگه هاگرید هر جا می رسه داد بزنه: " آهای...کیک من کو؟" بعد از سومین پست خواننده حالش از هر چی کیکه به هم می خوره!
نکات ریز پستتون خیلی خوبن. شانتالیا...سوگند پامفری...


نقل قول:خیلی جالب بود. معمولا تیتر ها از متن جدا هستن. شما به شکل جالبی بینشون ارتباط برقرار کردین. اون جدیتی که در توضیح وجود داره طنز صحنه رو قوی تر کرده. الان اینجا اگه شکلک چکش می ذاشتین کاملا بی مزه می شد.


می رسیم به قسمتی که باید کنترلش کنین! سرعت نوشتن! البته که منظورم سرعت تایپ نیست. بعضی از جمله ها هستن که خیلی سریع پیش می رن. سریع توضیح می دن. جمله هایی با لحن بیش از حد ساده و صمیمی .اینجور جمله ها خواننده رو خسته می کنه. وجودشون اشکالی نداره. ولی باید کنترل بشن که تعدادشون زیاد نشه. نویسنده هایی داریم که کل پست هاشون رو به این شکل می نویسن. به نظر من اصلا روش خوبی نیست. یکی از این توضیحات:
نقل قول:این قسمت ساده، ولی سنگینه. نمی شه سریع خوند و رد شد. باید کمی روش مکث کرد و فهمید! برای همینه که باید مقدارش کنترل شده باشه.


نقل قول:اینم یک نمونه از جمله هاییه که توضیحش رو بالا دادم. اتفاقا طنز خوبی هم داره. هیلی خلاقانه اس که شما بنویسین یک اسم لاغر تر و عاقل تر از هاگرید به نظر می رسیده. ولی به این شکل حتی می تونه در نگاه اول اشتباه به نظر برسه. حیفه...این قسمت رو یه ذره می شه ساده تر نوشتن. کمی کند تر...می شه صحنه رو کمی بیشتر کش داد.


نقل قول:این قسمت هم از اون توضیحات سریعه...ولی اینجا کنترل شده. به اندازه کافی توضیح داده شده. سرعتش جایی که لازم بوده کم شده. از جملات ساده و روشن استفاده شده. و برای همین خواننده با خوندن این قسمت می خنده. خسته نمی شه.
این طنز نسبتا سختیه. احتیاج به خلاقیت داره. نویسنده باید بتونه موقعیت های کاملا جدیدی خلق کنه. باید خواننده رو غافلگیر کنه...و شما هم تواناییشو دارین که این کار رو انجام بدین.
کشتن دکتر...احتمالا خیلیا جرات نمی کردن این کار رو انجام بدن...ولی جرات کنین! همونطور که می بینین هیچ اتفاق خاصی نمیفته. می شه جایگزینش کرد.

نذارین نوشته هاتون پیچیده و سنگین بشن. طنز شما طنز قوی و خوبیه. مخاطبای زیادی داره.

_______________

دای

ششصد و هشتاد بار گفتم! درخواست نقد کسایی که از نقد کننده های دیگه درخواست نقد کرده باشن رد می شه.
ساده تر بگم...اگه در تاپیک دیگه ای برای هر کدوم از پست هاتون درخواست نقد دادین دیگه نیایین اینجا.
ولی در مورد طنر نویسی سعی می کنم چیزایی رو که می دونم براتون پیام شخصی کنم. طنز نویسی اصلا سخت نیست.


موفق باشیم!

سلام ارباب.
ارباب...
طنز نویسی چرا انقد سخته ارباب؟

سولام لوردی!
این مدت ها که نبودم دلت برام تنگ شده بود؟ آخییی! ناراحت نباش میدونم چقد به من وابسته ای.
نه جون تو قرمز نشو! میدونم که از خجالت قرمز شدی و داری رعد و برق می زنی.
چرا دست به چوبدستیت میبری راضی به زحمت نیستم.
آواداکیکارا؟ چه کسی کیک ها را آوادا؟ چرا دنیا سیاه شده ست در پیش چشمانم؟

نقد

_____________________________
پیشاپیش و پساپس و حال و همیشه متشکرم بخاطر زحمتا

ارباب اصلا ایده نداشتم!
لطفا! ایشون رو نقد کنید.

دای؟ چرا غمگین؟!

بررسی پست شماره 359 باشگاه دوئل، دای لوولین:


ایده نوشتن نامه، ایده قشنگی بود. ولی برای پست دوئل کمی ساده بود.
به جای صحنه پردازی و توصیف و فضاسازی بصورت مستقیم داستان رو توضیح دادی.
حسنی که داره اینه که می تونی آزادانه حرف بزنی. اینجا دیگه نمی شه گفت چرا نویسنده وارد داستان شده. چون کل داستان از زبون نویسنده اس.
خوشبختانه حواست بود که توی نامه نباید از شکلک استفاده کنی.
جمله های نامه ساده و صمیمی بودن...به نظر من لحنش هم می تونست محاوره ای باشه. برای تقویت اون سادگی که ویژگی اصلی نامه شما بود. بعضی احساسات با جمله های کتابی اونطور که باید ابراز نشدن. مثلا:
نقل قول:
باشه! باشه! دیروز ترسیدم.

دومی قابل درک تره.


نقل قول:این پاراگراف خیلی قشنگ بود. مخصوصا جمله آخرش که شاید خواننده انتظار داشت همون دلیل ترس دای باشه.


نقل قول:اینجاشو خیلی باید کند تر توضیح می دادی. این اتفاقیه که خود دای هم ازش شوکه شده. انگار باورش نمی شه. و اون شوک و ناباوری رو باید بیشتر نشون می دادی. مثلا:

ولی دیروز ترسیدم!
می دونی از چی؟
از یک قطره اشک!
باورت می شه؟ من از یک قطره اشک ترسیدم.
قبول کردنش برای خودم هم سخته ولی من از قطره اشک کودک بی گناه مشنگی که قبل از به قتل رسیدنش به زمین افتاد، ترسیدم! مضحکه... نه؟


اسم زاک رو خیلی زیاد و بی دلیل تکرار کردی. لزومی نداشت هی اسمشو ببری. به هر حال نامه یک مخاطب داره و یکی دوبار بردن نامش کافیه.


نقل قول:اینجاشو باید با تردید بیشتری می نوشتی. زیاد منطقی نیست که آدم نامه رو بنویسه و طی نامه به احساساتش پی ببره. می تونه کمی شک کنه:
راستش حالا که کمی از شوک درآمده ام احساس می کنم،شاید چیزی را فهمیده باشم. من از آن قطره اشک نترسیدم! شاید من فقط از بیدار شدن احساساتم ترسیدم!


نقل قول:این توضیح بیش از حد لازم، طولانی و کش دار بود. یه خط براش کافی بود.


نقل قول:جمله منظورش رو درست نمی رسونه. می تونستی بنویسی آرامش وجود از دور(یا از این فاصله)، مرا آرام کرد.


این نامه دلنشین و قشنگ بود. ولی برای پست دوئل دنبال ایده های جذاب تر و جدید تر و متفاوت تری هستیم. ایده اصلی شما خوب بود. این که دای از یه قطره اشک بترسه. ولی مثلا وسط نامه (قبل از این که بگین از چی ترسیده)، می تونست نوشتن رو متوقف کنه و صحنه رو به خاطر بیاره. این جوری هیجانش هم کمی بیشتر می شد. خواننده فرصت می کرد کنجکاو بشه که دای از چی ترسیده.


موفق باشید!