شخصیت جادویی خودت را بساز، به یکی از چهار خانه ملحق شو، در کلاسها شرکت کن، کوییدیچ بازی کن و ماجراجوییهای خودت را بنویس.
✨ بیش از ۱۵,۰۰۰ جادوگر از سال ۱۳۸۲
🏰 ۴ خانه فعال: گریفیندور، اسلیترین، هافلپاف، ریونکلاو
📚 اساتید راهنما تو را قدمبهقدم همراهی میکنند
⚡ ماجراجوییهای بیپایان در انتظار توست
🗺 سفر تو در هاگوارتز:
📝یک داستان کوتاه بنویس
🧙شخصیت خودت را بساز
🛒از کوچه دیاگون خرید کن
🎓به یک خانه ملحق شو
همه چیز ساده است! استاد راهنمای اختصاصی تو را در هر قدم کمک میکند
مطمئنم خودتون میدونید که چقدر براتون اهمیت قائل هستیم. قبلا بهتون گفتیم، میگیم و خواهیم گفت. من میخوام این مسئله رو از یه دید کلّی تر ببینم. این یه وبسایته. همه میان اینجا تا برای چند دقیقه هم که شده، از زندگی خودشون جدا بشن و وارد فضای جادویی اینجا بشن. جدی گرفتن هر چیزی، باعث میشه فراموش کنیم اینجاییم تا زمان خوشی رو تجربه کنیم. فراموش کنیم که ارزش اینجا به آدماشه.
به هر حال که ما اینجا اونقدر زیاد نیستیم. مگه کلا چند نفر میان سایت رو چک می کنن؟ ولی خاص بودن اینجا به همینه اصلا. دنیای کوچیک خودمونه! جاییه که من میتونم پرنده باشم، لینی میتونه پیکسی باشه و تام میتونه قطعات اکسترنال داشته باشه! این همه خاطره و اتفاق راحت فراموش نمیشه.
شما از همون اول اینجا بودین. بیست سال اصلا زمان کمی نیست، ارباب. حتی چهار سال هم زمان کمی نیست. کافی بود برای اینکه بفهمم ناراحتی هایی مثل این باعث تموم شدن همهچیز نمیشن. از همچین مسائلی گذشتیم. بیاین باز هم بگذریم.
لطفا برگردید. هر چقدر هم که اینجا جادویی باشه، زمان به عقب بر نمیگرده.
من فقط خواستم بگم که همچنان با رفتن لرد نتونستم به هیچ عنوان کنار بیام، دلیل اینکه الان هستم داخل سایت فقط به خاطر اعضاییه که بهم پیام دادن و ازم خواستن بمونن.
از گابریل عزیز خواهش میکنم که با لرد تماس بگیرن، و ازشون بخوان که حداقل این لطف کوچیک رو در حق ما بکنن و پست های اینجارو ببینن و یادشون بیاد که ما چقدر دوستشون داریم و حضورشون رو میخوایم، چون سایت اون حال و هوای همیشگی رو نداره بدون حضورشون.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
Smile my dear, you're never fully dressed without one
خواستم بگم که من به لرد دسترسی دارم و حتی اگه خودش خودجوش سایت رو چک نکنه که احتمالش پایینه چک کنه، من میتونم ازش بخوام که بیاد و پستای شما رو بخونه. بنابراین لطفا هر حرفی که دوست دارین به گوش لرد برسه رو اینجا بزنین. امیدوارم با خوندن این حرفا متوجه بشه که چقد بودنش برای ما مهم و ارزشمنده و متقاعد بشه که دوباره پیشمون برگرده.
در ادامه میخوام این موضوع رو به اطلاع همه اعضا برسونم که قصد داریم از این بعد ماهی یکبار جلسات آنلاین تو دیسکورد برگزار کنیم که اولیش صوتی و احتمالا پنجشنبه هفته آینده خواهد بود. بنابراین لطفا اگه میتونین سعی کنین حتما شرکت کنین و وقتتون رو برای پنجشنبه هفته آینده خالی کنین.
هدف از این کار هم اینه که با توجه به تصمیمات جدیدی که گرفته شده و میخوایم اعضا بیشتر در تصمیمات مشارکت داشته باشن، بتونیم بیشتر با هم آشنا و نزدیک بشیم و بهتر بتونیم در مورد برنامهها با هم صحبت کنیم و راجع بهش تصمیمگیری کنیم. پس لطفا ما رو تنها نذارین و سعی کنین که باشین.
پیشاپیش ممنون از همگی هم بابت رسوندن حرفای دلتون به لرد، و هم بابت مشارکت در برنامههای سایت.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط گابریل دلاکور در 1403/1/27 0:06:49
واقعا چیز زیادی به ذهن ما نمیرسه... بیرون از سایت هیچ راه ارتباطی با ایشون نیست؟ اگر که باشه ما خوشحال میشیم تا باهاشون صحبت کنیم. نمیتونن همینطوری ما رو بذارن و برن. مقدار بی شماری از امور سایت میمونه روی زمین.
نمیدونم یه روزی این پست رو میبینن یا نه... ولی میخوام بگم که اگه فقط اندازه یک درصد احساس مسئولیت نسبت به تمام افراد داخل سایت دارین، برگردین. اگه فقط یک دلیل واسه برگشتن دارین، لطفا برگردین. ما اینجا شما رو به عنوان یک ابزار برای پیش بردن امور سایت نمیبینیم. ما شما رو مهم ترین عضو این خانواده میدونیم.
اگه مدت زیادی بگذره و برنگردن... ما هم نمیمونیم. حداقل من نمیمونم.
اصلا نمیدونم این همه حرف و غصه رو چطوری بگم. حس پرنده ای رو دارم که یهو توی قفسش کردن؛ هر چی خودشو اینور و اونور میزنه و تلاش میکنه هیچ راهی پیدا نمی کنه.
اینکه برگردی و دقیقا با برگشتت کسی که بخاطرش برگشتی بره خیلی دردناکه. کاش همون روز بهتون میگفتم چقدر خوشحالم از اینکه برگشتم پیشتون. چقدر خوشحالم که دوباره پذیرفتینم. میخواستم تلاش کنم و با تلاشم اینو بهتون نشون بدم...ولی گاهی چقدر زود دیر میشه...
از ۱۲ سالگی توی این سایت بودم. نصف عمرمو خودتون بزرگم کردین. بهم درس دادین...درس زندگی، درس خودشناسی و درس تلاش کردن برای خواسته هام و هزارتا درسی که شاید بیرون از اینجا هیچ وقت یاد نمی گرفتم. کلی خاطرات رنگارنگ با شما و توی این سایت دارم. ولی از اون ۱۶ فروردین تلخ بدون شما همه چی اینجا برام سیاه و سفید شده.
میدونم خیلی وقتا چقدر در برابرتون بی لیاقتی کردم. چقدر قدرنشناس بودم. حق دارین نخواین ببخشینم و به حرفام گوش بدین. ولی ارباب این تازه واردامون گناه دارن. اگر شما نباشین کی میتونه به اندازه شما خوب آموزششون بده و نقدشون کنه؟ کی به حرفاشون گوش بده و با نصیحتاش توی زندگیشون کمکشون کنه؟ کی ازشون استعداد بسازه که موندگار بشن؟
دارم میبینم که فقط حال من این نیست. هممون همینیم. به هرکی نگاه میکنم یه طوری میخواد تلاش کنه که شما برگردین ولی هممون حکایت همون پرنده تو قفسیم. هممون انقدر خودمونو به میله های قفس زدیم که عاجز شدیم.
میشه خواهش کنم اینطوری توی خلا رهامون نکنین؟ میشه با برگشتتون حال هممونو خوب کنین؟ میشه؟
این پست توی صحبت با ارباب زده شده؛ ولی از اونجایی که حسن جان به خوبی اشاره کردن که اینجا رو میشه با دسترسی مهمان هم دید، اینجا هم می ذارمش. خدا رو چه دیدی؟ شاید شد!
نقل قول:
سلام... ارباب...؟
ارباب... وقتی چند وقت پیش برگشتم سایت، یه عالمه حرف برای گفتن داشتم، بیشترش هم برای شما بود. حرف مهم و عجیب غریبی هم نبود. یه نمونه ش همین چند وقت اخیر هِی اومدم و یه سری حرف رو سر هم کردم و گفتم و رفتم. انگار... انگار "ارباب" خونم افتاده بود. اومده بودم ارباب تراپی! همیشه از درد ها و مشکلات و اخبار سمت خودم بهتون گفتم. بیشتر درمورد خودم گفتم و کمتر در مورد شما شنیدم. دورادور شاید در جریان بعضی اتفاقا بودم و فقط همین بود. نه بیشتر. همیشه دلم می خواست آشناتر باشم، دوست تر باشم، نزدیک تر باشم. همیشه به لینی و هکتور و ایوان و بلاتریکس و ... حسودیم می شد. که چرا بیشتر نموندم، که چرا بیشتر اصرار نکردم، که چرا نزدیکتر نیومدم، که چرا بیشتر زور نزدم، چرا از همه توانم استفاده نکردم... شاید هم توانم در همون بود... نمی دونم. ولی شاید میشد با بیشتر موندن تو سایت، نزدیکتر شد، با فعالیت بیشتر، دوست تر شد. اما امان از فرصت های از دست رفته... .
نمی دونم چی میشه، نمی دونم آینده چه چیزی در خودش داره. نمی دونم اصلا حتی یه زمانی این پیام من رو می خونین یا نه. هیچگونه دسترسی هم ندارم. هیچی... . شاید هم همین به صلاحه، میگن دوری و دوستی... شاید همین خوبه. نمی دونم. واقعا در "نمی دونم" ترین حالت ممکن هستم. فقط امیدوارم... .
سفرت بخیر اما تو و دوستی خدا را چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی به شکوفه ها ، به باران برسان سلام ما را
فکر میکنم این روزا خیلی به یه تاپیک احتیاج داریم که اعضا بتونن راحت با هم حرف بزنن. جایی مثل چت باکس که خیلی محدودیت داره و بیشتر وقتها نمیشه آزادانه حرف زد. یه تریبونی مثل اینجا لازمه که همه بتونیم جدا از قید و بندهای ایفای نقش، راحت در مورد مسائل سایت صحبت کنیم. یه گروه تلگرامی هم هست ولی مدتهاس که کسی توش چیزی نفرستاده، و اون گروه هم بیشتر رفت به سمت موضوعات شخصی و انگار سایت اصلاً مطرح نبود. این تاپیک میتونه کمک کنه که به سایت بیشتر توجه بشه یا برای مواقع بحرانیش راهحلهایی پیدا کنیم.
میخوام این بحث رو شروع کنم: بیش از یک هفته میشه لرد رفته و من نتونستم راهی پیدا کنم که باهاش حرف بزنم دربارهی بازگشتش به سایت. این تاپیک توی ایفای نقش نیست که بگیم اگه حتی به عنوان مهمان هم سر بزنه نمیتونه بخونه. مطمئنم میبینه. اگر هر حرفی دارین به لرد بزنید به نظرم جاش اینجاست و احتمالش بهتره که ببینن پیامهای شمارو. اگه راهحلی میشناسین برای گفتگو با ایشون هم میتونیم اینجا در موردش صحبت کنیم. شخصاً کار دیگهای بر نمیاد از من. معتقدم ایشون باید بخواد که باهاشون صحبت بشه. وقتی نمیخوان، نمیتونم به زور و اصرار و واسطه باهاشون حرف بزنم.
گرمه گویا، جادوگران پایتخت نشین نمیتونن برن میتینگ. اینم گفتم به مدیریت ولی واکنشی نشون ندادن و بی تفاوت بودن ظاهراً.
در نتیجه میتینگ غیرحضوری و آنلاین بذاریم حداقل. گذاشتن زمان مساله سختی هست بنابراین از قبل هماهنگ میشه اگر قراره بحث های خاص بشه. الانم دیگه یاهو مسنجر نیست و در قالب یک گروه تلگرام پیگیری میکنیم چنین چیزی رو. هر کسی که تمایل داره بیاد، یه پست اینجا بزنه (من براش لینک رو میفرستم) یا پیام شخصی بفرسته برای من.
دوستانی که اخیرا به سایت ملحق شدن، برای دیدن کاربرد و فایده این میتینگ های آنلاین به صفحات قبلی این تاپیک مراجعه کنند. علاوه بر معرفی، بیشتر تمرکز اون روی تریبون آزاد برای همه هست که بتونن در مورد همه چیز سایت نظر و پیشنهاد و راهکار بدن یا انتقاد کنن و مجموع حرفا گردآوری بشه و هم در اینجا قرار بگیره یا ارسال بشه برای مشارکت کنندگان و همچنین برای مدیریت بره. فلسفه و برداشت اینه که خیلی ها شاید حرف ها دارن اما هیچ وقت وقت نشده یا حوصله نکردن در قالب پست مفصل بفرستن در گفتگو با مدیران و در این چنین فضای راحت چت بتونن تیکه تیکه مطرح کنن و در همون لحظه نظرات بقیه دوستان خودشونو هم بشنون و با سرعت و جدیت بیشتری دنبال بشه درخواست ها و نظرات اکثریت اعضا.
صرفنظر از پیام قبلی من در خطاب به شریف خان () و کلا اینجور حرکات ارزشی، همانطور که اکثرا خبر دارید، در تاریخ 15 مرداد یعنی کمتر از 2 ماه دیگه، یاهو مسنجر به صورت کامل از دسترس خارج میشه و به احتمال زیاد تمام اطلاعات و هیستوری های موجود قابل بازیابی نخواهند بود.
اعضای جادوگران شاید بیشتر از هر ابزار پیام رسان دیگه ای با یاهو مسنجر خاطرات زیادی داشته باشن و خیلی از آشنایی ها و گفتگوهای خاطره انگیزشون در این مسنجر براشون اتفاق افتاده باشه. از دوران جاهلیت و ابتدای عضویت گرفته تا دورانی که دیگه هرکس برای خودش ادعای پهلوون بودن میکنه
به عنوان وداع با یاهو مسنجر دوست داشتنی (و حالا اینگونه حرفهای تراژدی) قراره که یک کنفرانس با تمام قوای موجود برگزار بشه تا به عنوان آخرین گفتگوی دست جمعی مون، با این مسنجر خداحافظی کرده باشیم.
هنوز تاریخ و زمان مشخصی در نظر گرفته نشده اما از تمامی دوستان خواهشمندم که اگه توانایی شرکت در این کنفرانس رو دارن، دریغ نکنن و توی همین تاپیک اعلام آمادگی بکنن. حتی یک کلمه! و قول میدم به هیچ وجه من الوجوه هم ارزشی بازی محسوب نشه
اگر هم دوست ندارید ایدی یاهوتون به صورت عمومی به اشتراک گذاشته بشه، میتونید توی پیام شخصی ارسالش کنید تا در این مورد هم مشکلی وجود نداشته باشه.