سیریوس عزیز و گرامی!

با این که ما از سفید مفیدهای جامعه دل خوشی نداریم و بهتر می بینیم همه چیز سیاه و تاریک باشد، اما…
می خواهیم برای تمام زحماتت به تو خسته نباشید بگوییم.( لطفا از ما فاصله بگیر! فقط خسته نباشید است و بغل و ماچی در کار نیست!)
در جنگ با ما همکاریهای گسترده داشتی… داور کویی بودی… و در بسیاری از سوژه ها نقش گسترده ای داشتی.
امیدواریم باز هم در سایت شما را ببینیم و بدرخشی و از همین جملات محبت آمیز که به آن اعتقادی نداریم.
خداحافظ وزیر.

گابریلا در هاله‌ای از ابهام هنوز خاطراتی از دوران گابریل بودنش رو داشت. پس با این که اتاقی که توش پا می‌ذاره اسمش خداحافظ وزیره، ولی اولش سلام می‌کنه تا به یاد گابریل سلامتی برای وزیر پانمدی بیاره!

اما چرا گابریلا اونجا بود؟

چون گابریلا لازم می‌دونست حتما از طرف گابریل بیاد و از سیریوس تشکر کنه بابت وزارتی که داشته. همه خوب می‌دونستن که وزیر، آخرش درگیر کارای فنی سایت و آپدیت شده بود و دیگه نرسیده بود اونطور که باید به وزارت برسه، ولی آپدیت دنیایی که توش زندگی می‌کنیم بسیار کار ارزشمندی بود که به همه چیز می‌ارزید.

گابریلا به یاد داشت که قبلش سیریوس برای وزارت هم تا جایی که تونسته بود وقت گذاشته بود و تلاش کرده بود. از ایونت زلزله هاگزمید و اقلیت‌ها گرفته تا جنگ با ارتش تاریکی. تو خاطرات گابریلیِ گابریلا، هنوز آهنگی که وزیر به مناسبت شب یلدا براشون ساخته بود رو به یاد داشت. حتی حضوری تو جشن تولدم خونده بودش.

گابریلا نه از طرف خودش، بلکه از طرف گابریل یه پیغام داره برای سیریوس:
مرسی از علاقه‌ای که به جادوگران داری و بابتش وقت می‌ذاری و زحمت می‌کشی.

گابریلا با وصل کردن روبان بنفش به یه گوشه از تابلو و ذکر "موفق باشی وزیر سابق"، از اتاق بیرون میاد.

جناب وزیر و برادر عزیزم!
تو خدماتی که شما به جامعه جادوگری کردین؛ کوچیکترین شبهه‌ای وجود نداره. امیدوارم هرکجا که هستین؛ همینجوری بدرخشین.

یا تشکر از وزارت نجیب‌زاده‌وارتون و همچنین ترشح دوپامین در سراسر جامعه جادوگری و مهم‌تر از همه، توزیع مناسب کتاب و وسایل نوشتن برای تموم جامعه.
پ‌.ن: بی‌زحمت به خونه‌ی پاتر ها سر می‌زنین،به جیمز بگین اینقدر شوخی‌های جدیدی که یاد می‌گیره رو رو من و سوروس پیاده نکنه!

آه ای عمو سیریوس وزیر!

اینا از ترس اینکه شما وزیر بودین و قدرت داشتین، جرئت نمی کردن از مادر سیریوس استفاده کنن. حالا اگه برین شاهد شکلک مادر سیریوس تو نقاط مختلف کشور خواهیم بود و بی حرمتی به مادرتون شروع میشه.
مثلا همین الان یه مادر سیریوسی پای منو لگد کرد که الهی خود سیریوس پاچه شو بگیره.

البته من به شما افتخار می کنما. چون هر کسی با مامانش قهر می کنه یا میره خواننده میشه یا راپونزل (حالا که فکر می کنم راپونزل همون اول قهر نکرده بود. اول فرار کرد بعد قهر کرد. ) اما شما اومدین وزیر مملکت شدین و با طلسم بازسازی کل سرزمین های خاکی جادوگران رو آسفالت کردین. شواهدش هم هست:

بیفور وزیر بلک
افتر وزیر بلک

همونطور که دیده میشه جادوگران کاملا خاکی و قهوه ای رنگ بود و حالا سیاه و قیرگونه (این قالب نه. اونی که تو عکسه رو میگم) و این یعنی پیشرفت!

و اما وزارت دوپامینی جزو بهترین وزارتایی بود که... متاسفانه از دستش دادم. ایشالمرلین دور دوم وزارتتون جبران کنم و دوپامینش به منم برسه. هر چند که الانم خیلی ازش لذت بردم و اون آهنگ یلدایی حس قشنگی بهم میده هر وقت گوشش میدم.

در آخر میگم هر چی رو با خودت می بری ببر ولی گیتا رو با خودت نبـ... نه اونم ببر حتی!
فقط لطفا این صفحه سفیده این پایینی رو برگردون. من سختمه رو پاسخ بزنم و بعد تایپ کنم. تنبل هم حیوونمه. (فحش ندادم به مرلین! نژاد حیوون خونگیم تنبله. تو معرفی ببینین باور نمی کنین)

پ.ن: جدای شوخی، واقعا متشکرم بابت تموم زحمتایی که تو دوران وزارتتون کشیدین و هنوزم می کشین. امیدوارم بازم تو عرصه وزارت ببینیمتون.

فرد باید سعی کرد همیشه خدمت کرد. مهم نبود که کجا کرد.هر جا که بود، باید همون جا رو مکان خدمت دید. مرکز دنیا دید. و خدمت کرد. کسی که قصدش خدمت بود، نگاه نکرد که خدمت چه بود. چه شکلی بود. کجا بود. فقط خدمت کرد! حالا گاهی آدم فکر کرد خدمت یک جا بود. بعد تقدیر زرت! خورد تو این تدبیر. خدمت یک جای دیگه رفت. این جا باید فداکاری کرد. خدمتی رو کرد، که روی زمین موند! هر کسی سراغ خدمت روی زمین مونده نرفت. کمتر کسی این خدمت رو کرد. در حالی که اگر آدم مثل دیگران بی تفاوت بود، کسی بهش خرده نگرفت. ولی آدم بی تفاوت نبود و خدمت کرد.

دابی دور و بر وینکی چرخید و بخوری شد. فلذا خیلی نفهمید چی گفت. فقط خواست بگه خداحافظ وزیر خدمتگذار.

وزیر دوپامینی رفت!

ای دوستان!
ای همراهان!
ای دشمنان!

از قدیم گفته بودن اگر این میز و مقام ماندنی بود که به تو نمی‌رسید. ولی من باور نمی‌کردم! ولی مرلین سرشاهده من برای میز نیامدم. من برای مقام نیامدم. آمده بودم برای خدمت. آمده بودم برای دوستی. آمده بودم تا جیبم را پر تر... ببخشید از جیبم خرج کنم تا شما در رفاه بیشتر باشید. انصافا چند گالیون ناچیزی هم خرج کردم. به هرچیزی که دوپامین را بالا می‌برد چنگ زدم تا شما هرروز سرمست‌تر از قبل باشید. در این راه موتورم را خرج کردم. حتی جان برکف مبارزه کردم تا این سنگر به دست نااهلان نیفتد. حالا هم عریان و بدون هیچ سانسوری مقابل شما ایستادم.


دیگه میخوام برم... نه اصرار نکنید... مرلین وکیلی راه نداره... راه رفتنی رو باید رفت. از پشت صحنه اشاره میکنن کسی اصرار نداره که بمونم. باشه... این بود رسمش؟ حداقل یه شاخ گلی چیزی روی صحنه پرت میکردین دلم خوش میشد. بازم از پشت صحنه اشاره میکنن که چند سبد گوجه لابلای جمعیت مشاهده شده. بنظر میرسه اوضاع داره خطرناک میشه...

من رفتم پس دیگه... رفتما! اینبار دیگه واقعی میرم. میرم چیزکش میشم اصلا.

در نهایت با یک پایان باز میرم، تا بلکه فکر کنید این یک پایان واقعی نیست.
با یک پایان تلخ میرم چرا که یک تلخی بی پایان بهتر از یک پایان تلخه... ببخشید برعکس گفتم.

بهتره تا هی خرابتر نکردم برم دیگه.
دوستتون دارم. خداحافظ.

پر از یاد تو پره خاطره ، چشام هر شب از نبودت پره

اگه قلب من واست میزنه ، اگه بی چشات دلم میشکنه

خداحافظ تو ، با اینکه هنوزم میمیرم برات ، خداحافظ تو

میسوزونتم آتیش خاطرات ، خداحافظ تو

تا قلبم به تنهایی عادت کنه ، تا اشکم به چشمام خیانت کنه

خداحافظ تو ، خداحافظ تو

قرارمون نبود تنها بری تو ، قرارمون نبود بی تو بمونم

قرارمون نبود فاصله باشه ، قرارمون نبود بی تو بخونم

خداحافظ تو ، با اینکه هنوزم میمیرم برات

خداحافظ تو ، میسوزونتم آتیش خاطرات

خداحافظ تو ، تا قلبم به تنهایی عادت کنه

تا اشکم به چشمام خیانت کنه

خداحافظ تو

سلام ای غروب غریبانه دل...
سلام ای طلوع سحرگاه رفتن...
سلام ای غم لحظه هایی جدایی...
خداحافظ ای شعر شب های روشن...
خداحافظ ای قصه عاشقانه...
خداحافظ ای آبی روشن عشق...
خداحافظ ای عطر شعر شبانه...
خداحافظ ای همنشین همیشه...
خداحافظ ای داغ بر دل نشسته...
تو تنها نمیمانی ای مانده بی من...
تو را می سپارم به دل های خسته...
تو را می سپارم به مینای مهتاب...
تو را می سپارم به دامان دریا...
اگر شب نشینم اگر شب شکسته...
تو را می سپارم به رویای فردا...
به شب می سپارم تو را تا نسوزد...
به دل می سپارم تو را تا نمیرد...
اگر چشمه واژه از غم نخشکد...
اگر روزگار این صدا را نگیرد...
خداحافظ ای برگ و بار دل من...
خداحافظ ای سایه سار همیشه...
اگر سبز رفتی، اگر زرد ماندم...
خداحافظ ای نو بهار همیشه...

مورفین گانت مردنیست، هورکراکس را به خاطر بسپار...

سلام.


باشد تا نباشی.


باشد تا بقیه هم مثل تو نباشند.


باشد تا برنگردی.


خسته باشی.

جنایاتی شنیع بر علیه کودکان در دوره زمامداری گانت




به دلیل وزارت توام با فساد مورفین گانت امروزه کم نیستندخانواده های ازهم پاشیده به خاطر چیز .
بله چیز همان ماده ی مخوفی, که در دوران گانت به سادگی در ادارات مکان های عمومی و حتی مدارس توزیع میشد.



برای تهیه گزارش از این موضوع غم انگیز ,ابتدا به پایین شهر هاگزمید رفتیم. در آنجا با کودکی مواجه شدیم که ردا کهنه اي به تن دارد، به دست هايش که نگاه مي کني، آن قدر پينه بسته و کثيف است که نمي تواني تصور کني که اين دست هاي يک پسرک ۶ ساله باشد، چیز را پشت سرش مخفي کرده، وقتي از او مي پرسم، مگر تو هم اهل چیز هستی؟ مي گويد: نه براي مادرم خریده ام و سر گفت وگو را باز ميکند . مادرش اهل چیز است و پدرش هم به دلیل شرایط مادر خانواده را ترک کرده و فرزندان را بی توشه و پناه رها کرده، برادر بزرگش هم که به گفته او از طرفداران دو آتشه گانت در انتخابات بود چندی پیش در جوب آب پیدا شد .

آری این است شرایط کودکان ما,آینده سازان مملکت جادویی ما هم اکنون به واسطه اقدامات نا مسئولانه وزارت گانت, این شرایط را دارند .حال به جهت آگاهی شما از گوشه ای از این لطمات جبران ناپذیر مثالی میزنیم کودک پسر چیز دوستی را در نظر بگیرید . که پس از دوره ی گانت چیز به او نمیرسد .

دوحالت دارد
1.از نرسیدن چیز سنکوپ میکند و جسدش در جوی آب پیدا میشود (که کاری به آن مرحوم نداریم)
2.با هزار بدبختی چیز را ترک میکند اما انگ چیز دوست همواره براو میماند .


حال کودک شماره دو را در نظر بگیرید که میخواهد به مدرسه برود و 2 حالت دارد

1.مدرسه ای اورا قبول میکند(که با این محصل کاری نداریم)
2.هیچ مدرسه اورا قبول نمیکندو کودک مجبور میشود برای امرا معاش به سر کار برود

حال کودک شماره 2 را در نظر بگیرید که آن هم 2 حالت دارد

1.یا جایی به او کار میدهند(که با این شاغل کاری نداریم)
2.یا کسی کاری به او نمیدهد و حوصله او سر میرود و تصمیم به ازدواج میگیرد

حال کودک شماره 2 را درنظر بگیرید که آن هم دوحالت دارد
1. به او دختر میدهند
2. میگویند ما به معتاد بی سواد بی کار دختر نمیدهیم

حال کودک شماره 2 را درنظر بگیرید که تنها یک راه دارد و آن خودکشی است و به این وسیله نسل جادوگران منقزض میشود

آری اینگونه است که گانت ملت مارا نابود کرد