کمی آن طرف تر

چندی بعد از رفتن لینی به داخل اتاق، مرگخواران تازه وارد و نسبتا تازه وارد از سر تا ته راهرو را گرفته بودند. ابرو های خمیده، دندان هایی که برهم سابیده میشد و چوب دستی هایی که آماده حمله بود وجه اشتراک هر یک از آن ها بود. عنکبوت زرنگی که چند قبل لینی با او صحبت کوتاهی داشت، نوار کاست قدیمی ای را در آورد و درون ضبط صوت قدیمی ترش گذاشت. طولی نکشید که آوای وسترن طنین انداز شد.

- فقط یکم گرد و خاک کم داره.

عنکبوت مانند اسپایدرمن تاری باریکی را به سمت پنجره فرستاد و پنجره را باز کرد. کمی گرد و خاک هم به صحنه اضافه شد و غرب وحشی را در گوشه ای از خانه ریدل ها پدید آمد.

- میتونیم با گفت و گو هم حلش کنیم.
- برای گفت و گو دیره رادمورا! باید وارد عمل شیم.

پلاکس همانطور که ساقه گندمی زیر دنداهایش بود، نگاهش را روی رادمورا قفل کرد.

- چطوره خودت اولی باشی؟
- اولی برای چی؟
- برای اینکه نشون بدیم کدوم تازه وارد از بقیه بهتره.
- چجوری نشون بدیم؟
- دوئل تلفیقی چطوره؟

رادمورا آب دهانش را قورت داد. پلاکس لبه کلاه کاوایی نداشته اش را صاف کرد و عنکبوت هم در گوشه مشغول آنالیز قدرت آن دو نفر بود. ماجرا تازه داشت شروع میشد.

طرف لینی
لینی پس از مدت ها خود را در برار راهی برای رسیدن به آرزوهایش میدید.

اما لینی حشره‌ای نبود که چنین فرصتی رو از دست بده و نگاهی به آینه نفاق‌انگیز نندازه، چرا که موجودی بود کنجکاو... و خب به زبون خودمونی فضول.

بنابراین بعد از اطمینان از این که مرگخواری در نزدیکی اتاق نیست، عملیات نقشه‌کشی برای ورود به اتاق و نگریستن به آینه نفاق‌انگیز رو آغاز می‌کنه.

شاید با خودتون بگین لینی که نقشه نمی‌خواد، دو تا بال بزنه و از سوراخ در بره تو اتاق. حق با شماست. اما لینی دوست داشت این عملیات خوفناک جلوه کنه و راه رسیدن به آینه نفاق‌انگیز و آرزوهای دست‌نیافتنیش دست یافتنیش به نظر سخت و شامل تلاش‌های جان‌گداز باشه.

برای همین لینی پاورچین پاورچین به در نزدیک می‌شه. با احتیاط برای آخرین بار نگاهی به اطراف می‌ندازه...
و عنکبوتی رو می‌بینه که در حال میل کردن حشره‌ای بود و با دهن پر بهش زل زده بود!

لینی با بدخلقی لعنتی به بخت بد خودش می‌فرسته و دست به کمر رو به عنکبوت برمی‌گرده. اما قبل از این که حرفی بخواد بزنه، عنکبوت پیش‌دستی می‌کنه و با دهن پر شروع به حرف زدن می‌کنه.
- هق حشتر! نظمت چکه پلودت نو هجپام‌منگین شنی؟

لینی اخمی می‌کنه.
- همیشه فکر می‌کردم زبون تمام حشراتو می‌فهمم.

عنکبوت دستشو به نشونه "صبر کن" بالا میاره و بعد از این که بالاخره لقمه‌شو قورت می‌ده، دوباره تکرار می‌کنه:
- گفتم، هی حشرک! نظرت چیه ورودت رو هیجان‌انگیزتر کنی؟
- چطوری؟

عنکبوت خوش‌حال از این که توجه لینی رو جلب کرده، اشاره‌ای به تارهاش می‌کنه و یکیشو به سمت لینی آویزون می‌کنه.
- تار منو بگیر و همچون تارزان روی هوا سر بخور و از سوراخ در برو تو. هیجان‌‌انگیز بود نه؟

برای یک لحظه لینی ترغیب می‌شه، اما اون یک مرگخوار ریونکلاوی باهوش بود. بنابراین سریعا تصویر ذهنی هیجان‌انگیزی که از خودش در حال تاب خوردن توسط تار و ورود به اتاق داشت رو کنار می‌زنه.
- فک کردی من تسترالم عنکبوت حسابی؟ می‌خوای تو تارت گیرم بندازی بخوریم؟ حالا که اینطوره با یه شیرجه حشره‌ای می‌رم تو!

لینی به سرعت به حرفش جامه‌ی عمل می‌پوشونه و با جهشی از سوراخ در عبور کرده و به داخل اتاق بال می‌زنه. آینه نفاق‌انگیز درست جلوش قد علم کرده بود!

سوژه جدید:


لرد سیاه لباس مشکی رنگ ورزشی اش را پوشیده بود و جلوی آینه در جا می زد.


فلش بک... مغازه ویزلی ها!


- آقای ناشناس سیاهپوش چشم قرمز فاقد دماغ... لطفا اون معجون ها رو انگولک نکنین. بعضیاشون به تکون خوردن و لمس حساسن.

لرد سیاه با دستپاچگی دستش را پس کشید. مایل نبود شناسایی شود. از زیر کلاه شنل، نگاهی به اطراف انداخت.

مردم خنگ بودند و توجه کسی جلب نشده بود.

به قدم زدن در مغازه ادامه داد.
- لعنت بهت ایوان. اینجا جای قرار گذاشتن بود آخه؟ می گه شلوغه... کسی متوجهمون نمی شه.

- آقای ناشناس سیاهپوش چشم قرمز فاقد دماغ... اونی که در حال نشستن روش هستین، تابوت الکساندرا ویوانوویچ، ساحره معروف قرن چهاردهه که همین الان تخفیف بیست و پنج درصدی خورد.

لرد سیاه متوجه شد که فرد ویزلی ول کنش نیست. تصمیم گرفت سرش را کمی گرم کند.
- سلام می کنیم. ما به دنبال یک آینه ساده دستی کوچک بدون هیچ ویژگی خاصی هستیم.

- یه همچین چیزی همین امروز صبح رسید. آینه نفاق انگیزی که می تونین واردش بشین و توی دنیای آرزوهاتون بگردین. البته تو راه کمی ضربه خورده. بهتره بیشتر از یه نفر ازش استفاده نکنه. کمی هم گرونه...

پایان فلش بک...

لرد سیاه به یارانش دستور داده بود که به آینه اش نزدیک نشوند. آینه را برای آرامش و تمدد اعصابش خریده بود.

نفس عمیقی کشید و به داخل آینه شیرجه زد.

رودولف که ساحره ای...

_آقا؟ رودولف چیه؟ ساحره کیه؟ سوژه چیز دیگه اس اصلا...رودولف نداره...باز خودت رو انداختی وسط؟
_خب سوژه باید از یه جایی اصلاح بخوره، بدون رودولف مگه میشه اصلاحی باشه؟
_رودولف خودش گره اس...اصلاح؟ نمیخواد اصلاح کنی...تمومش کن بره...یه "از خواب بیدار شدن" یا یه "فلان سال بعد" یه چیزی بگو تموم شه بره....و نبینم هم که رودولف بیاری وسط!
_اما...
_اما بی اما..همین کاری که گفتم رو بکن وگرنه...!
_مردم بی اعصاب شدن ها!

رودولفی نبود...چیزی که بود، لرد ولدمورتی بود که حالا با داشتن یک مدیربرنامه در ریل موفقیت قرار داشت...او اکنون به دلیل زیبایی و استعداد ذاتی خویش، توانسته بود در سی و سه فیلم نقش بازی کند، پنجاه و پنج جایزه اعم از اسکار، خرس طلایی برلین، نخل طلای کن، سمرغ بلورین بهترین جلوه های ویژه میدانی فجر، دیپلم افتخار، لیسانس متفخر، فوق لیسانس فخر و پی اچ دی فاخر برنده بشود، ده آلبوم موسیقی و سی و سه سینگل ترک منتشر کند، پنجاه هفته متوالی اسمش در برنامه پاپاراتزی های سلبرتی مطرح شود و شونصد میلیون فالوئر در صفحات مجازی داشته باشد...لرد راهش را پیدا کرده بود...او دیگر خبری از مرگخوارانش نداشت!

مرگخواران اما از طرف دیگر تسلیم ویزلی شدگیاشان شده بودند...بسیاری از آنها به عنوان ویزلی مازاد معدوم شده و آنهایی که خوش شانس تر بودند در فریزر منجمد شده بودند تا در صورت کمبود کشور های همسایه، به عنوان یک محصول ملی، صادر شده و ارز وارد کشور کنند..مرگخوارن و مرگخواری تمام شده بود و دیگر آنها کاری به کار محفل نداشتند!

محفل ولی به عنوان قطب اول تولید ویزلی، در ابتدا مُصّر بودند تا نقشه خود را برای ضربه به مرگخواران عملی کنند...که طبیعتا ممکن نبود...لذا آنها هم کم کم دچار اضافه تولید شده و چون نمیتوانستند از پس خورد و خوراک ویزلی ها و ازدیاد جمعیتاش بر بیایند، یا در زیر جمعیت ویزلی ها له و خفه شدند، و یا شکار ویزلی های گرسنه شده و خورده شدند!

پایا...

_عه؟ پایان؟ اینجوری؟ اینقدر خشن؟ اصلا ببینم دیالوگش کو؟
_دیالوگ؟ الان من و شما داریم به وسیله دود با هم ارتباط برقر میکنیم؟ بعدشم، پایان به این دراماتیکی؟ بده تموم شد و شهید شده رها نشد؟ کافیه دیگه...گفتی تموم شه، رودولف هم نیاد...همونی که گفتی شد...حالا میذاری تمومش کنیم؟
_بعد به من میگه بی اعصاب..باشه بابا!

پایان!

خبرنگار JADOOGARAN JAM NEWS) JJC) مقابل دوربین و درحالی که تظاهرکنندگان پشت او مشغول شعار دادن بودند، ایستاده بود و گزارش خود را آغاز کرد:
- بله، همانطور که شاهد هستید ما اینجا در نزدیکی مقر ویزلی ها هستیم و حجم بسیــار زیادی از جادوگران در اعتراض به ویروس معروف به « Weasley Virus» اینجا تجمع کردند و شعارهای تندی رو سر میدند.

- نون و پنیر و بامیه ، ویزلی جمع کنه بره از ناحیه! (شعارهای جمعی تظاهرکنندگان)

مجری مستقر در اتاق بخش خبری شبکه JJC، با ژست منطقی و کاملا بی طرفانه، سوالاتی رو از همکارش میپرسه:
- اما ریتامبیز جان، بنظرت این شعارها چقدر میتونن منطقی باشن؟ مسئول این وضعیت و تبدیل شدن ملت به ویزلی ها، آیا واقعا خود ویزلی ها هستند یا دستان پشت پرده‌ای وجود داره؟
- خب همانطور که میدونی آغاز شیوع این ویروس از خانه ریدل ها بوده. پس این تئوری هم میتونه مطرح بشه که این اتفاق دسیسه مرگخواران بوده تا اهداف شوم خودشون رو اجرایی کنند.
- اما چه اهدافی ریتامبیز؟

- ویزلی حیا کن، جادوگران رو رها کن ... (ادامه شعارهای حضار)

گزارشگر، برای بهتر شنیده شدن صدای همکارش، یک گوشش رو فشار و پاسخ میده:
- ببینید الان بیش از نیمی از جامعه جادوگری ویزلی شدند و معجون درمان اون، فقط دست مرگخوارانه. چرا این معجون رو در اختیار همه قرار نمیدن و نمیزارن به تولید انبوه برسه؟ من فکر میکنم مرگخواران قصد دارن با اینکار، اعتراض همگانی علیه ویزلی ها به وجود بیارن تا جایگاه اجتماعی اونها رو به نقطه صفر برسونن.
- اما گزارش ها حاکی از اینه که خود لرد هم ویزلی شده! برای این مسئله چه پاسخی هست؟

- ویزلی ها این آخرین پیام است، جنبش جادوگران آماده قیام است. (و همچنان ادامه شعارها)

گزارشگر:
- ما قبل از این گزارش، به محل خانه ریدل رفتیم، اما هیچکدوم از مرگخواران حاضر به مصاحبه نشدند. اما تا جایی که متوجه شدیم، لرد اونجا حضور نداشت و مرگخواران نمیدونستن باید چه خاکی برسر بریزند.
- ممنون ریتامبیز عزیز که از محل خانه ویزلی ها باما همراه بود... هم اکنون سرتیتر خبرها...

خانه شیوخ ویزلی:

- عجب وضعیتیه!
- چه خاکی بر سر کنیم؟
- دامبلدور تو عقل کُلی! مارا از این وضعیت رها بنما!

دامبلدور، مغز متفکر تمام دوران ها:
- باید جریان اعتراضات رو به سمت خانه ریدل تغییر بدیم!
- خب چطوری؟!
- در یک سناریو پیشرفته، باید به شکل مرگخواران در بیایم و مسئولیت رو به عهده بگیریم. شاید یک مصاحبه تلویزیونی یا هرچی

لرد ولد مورت شنلش روی سرش گذاشته بود و مثل همیشه نشسته بود و داشت لذت میبرد و یکم کرم عسل با دم موش دریایی و آب چلیده شده گربه دریایی رو میخورد و لذت میبرد که یک نامه براش اومد و هراسون شد.
-ای بابا این چیه وای نه دوتا اخه مامان این ویزلی ها با من چیکار داره با اون صدای گوش خراشش.
در همین حین نجینی خزون خزون وارد شد و خودشو از دسته صندلی کشید بالا.
-واااااااااااااااااااااا دوتا چه خبره آخه.
لرد روشو به نجینی کرد و با مظلومیت .
-بازش کنم؟
نجینی که خسته شده بود آخه هرروز دوتا میومد.
-چاره دیگه ام دارین؟بازش کن.
نامه عربده کش باز شد.
اخه لرد بیریخت تو کجات به نارنجی میخوره ها به اون کراب بگو فقط گیرش بیارم کاری میکنم که صبح تا شب قورباغه بالا بیاره معدش شبیه پشم گربه هرماینی بشه بی اجازه اکسیدان منو ورداشته جینی دوروزه دنبال پودر صورتش میگرده.
لرد مو به تنش سیخ شده بود و نگینی خودشو جمع کرده بود بغل لرد, نامه انقد به جلو اومده بود دوتاشون مثل چیز ترسیده بودن .نجینی سرشو میاره جلو چشمای لرد و به چشمای گرد لرد خیره میشه تو چشماش اشک جمع میشه.
-هنوز یکی دیگه مونده مگه ن؟
لرد که اشک جمع شده بود تو چشماش سرشو به عنوان تایید تکون میده نجینی دوباره میگه.
-آماده ایی1,2,3
نجینی و لرد که گوشه خونه خودشونو جمع کرده بودن نجینی دمشو دراز میکنه و چسب نامه رو باز میکنه لرد بااون صداش جیغ میزنه
خب یادم رفت بقیشو بگم برو خداتو شکر کن من قاتل نیستم وگرنه ریزریزت میکردم
دفعه آخرتون باشه.
نامه ریز ریز میشه و در اخر ریزه هاش آتیش میگیره.
نجینی که غش کرده بود ولدمورت ترسیده بود نجینی تو بغلش هی تکون میداد میترسید دوباره نامه بیاد.
-نجینی بیدار شو تموم شد امروز تموم شد از شرش خلاص شدیم
نجینی بهوش اومد هراسون.
-تموم شد تموم شد آخییییش خزید و شروع کرد به رقصیدن

و هردو نشستن به تخم عروس دریایی شکستن

....

خلاصه: کثرت ویزلی‌ها به صورت تصاعدی افزایش پیدا کرده و کل جامعه جادویی رو اشغال کردن. از هر سوراخ و سمبه ای تعدادی ویزلی می‌زنه بیرون. هکتور برای حل این مشکل یک معجون ضد ویزلی می‌سازه که تصادفا لرد از این معجون می‌خوره و ویزلی می‌شه. کراب برای این که لرد رو از ویزلی بودن خارج کنه، تصمیم به رنگ کردن موهاش می‌گیره. لرد که پس از رنگ کردن موهای جدیدش بی نهایت جذاب شده تصمیم می‌گیره از این جذابیت ذاتی استفاده کنه و خونه ریدل‌ها رو به مقصد نامعلومی ترک می‌کنه. از اون طرف سایر مرگخوارها که از نتیجه کار کراب شوکه شدن، ازش می‌خوان اونا رو هم رنگ کنه اما ویروس ویزلی از طریق رنگ مو به سر سایرین انتقال پیدا می‌کنه و باقی مرگخوارها ویزلی می‌شن. مرگخوارها قصد دارن کراب رو بابت بلایی که سرشون آورده گوشمالی بدن.



- ببین عزیزم! تو دقیقا اومدی همون جایی که باید میومدی. من کارم اینه. به هر خیاری کاراکتر میدم و میندازمش رو دور موفقیت. من از سیب زمینی هم تولید ثروت می‌کنم. بذار برای این که خیالت راحت شه چند تا نمونه از موردای قبلیم رو نشونت بدم.

لرد می‌خواست بگوید که «عزیز» او نیست. ضمنا «خیار» و «سیب زمینی» هم نیست. و بسیار هم موفق است. علاوه بر این‌ها، دوست داشت کروشیو را نیز با او در میان بگذارد. اما مرد بی وقفه و با سرعتی باور نکردنی حرف می‌زد و لرد وقتی دید فرصت وسط حرفش پریدن را پیدا نمی‌کند، ترجیح داد وانمود کند هیچ وقت چنین قصدی نداشته.

- ببین! من نمی‌خوام بگم تو یا سایر موکّل‌هام خیارن. منظورم واقعا خود خیار بود. خیار وقتی اومد پیش من بابت کاربردهایی که داره افسردگی داشت. می‌گفت همه بهم می‌گن شبیه فحشی! من باهاش قرارداد بستم و خوابوندمش تو آبنمک و سرکه ... کردمش خیار شور! بسته بندی کردم، برند خودمو چسبوندم روش، دادم جادوگر تی وی وسط سریال «افسانه جومونگ» و «امپراطور جادوها» و برنامه «90» تبلیغ کنه، الان مثل چی داره می‌فروشه. یا مثلا این! تو هاگوارتز آبیاری گیاهان دریایی خونده بود. وقتی اومد پیش من می‌گفت احساس می‌کنم مثل یک سیب زمینی، بی مصرف و بی استعدادم. من بهش گفتم نگران نباش عزیزم! تو سیب زمینی نیستی ... خیارشوری! باهاش قرارداد بستم و بردمش تو جادوگر تی وی به عنوان هنرمند محبوب و مردمی آواز خوند. بعدم به عنوان هنرمند محبوب و مردمی رفتیم سنت مانگو و از کودکان فشفشه دیدن کردیم و عکساشو دادم پیام امروز چاپ کنه. بعدم به عنوان هنرمند محبوب و مردمی کنسرت خیریه برگزار کردیم. بعد که همه جا به عنوان هنرمند محبوب و مردمی شناخته شد، دادم هنرمندایی که نه محبوبن نه مردمی، براش شعر گفتن و آهنگ ساختن تا بخونه. الان آلبوماش و کنسرتاش داره مثل خیارشور فروش می‌ره. حالا تو هم موفقیت رو باور کن، قورباغت رو قورت بده و همه چیزو بسپر به من. تو یک قدم هم از خیارشور و سیب زمینی جلویی! تو جذابیت بصری داری. می‌تونم به عنوان مدل محبوب و مردمی بفرستمت تو برنامه شب عید جادوگر تی وی. با دو تا مصاحبه و چندتا عکس رو مجله معروف می‌شی ... یک پیج می‌زنیم و عکسات رو می‌ریزیم توش! فالورت که زیاد شد می‌ری خارج، ژانر عکسات رو تغییر می‌دی به دوازده شب به بعد ... دوباره فالورات بیشتر می‌شه. اون وقت یه سایت به اسم «لردبت» میزنی و تبلیغشو میذاری تو پیجت. هم از اون راه می‌خوری هم از تبلیغ رنگ مو و اکستنشن تو استوری. حالا بیا زیر این قرارداد رو امضا کن تا من بشم مدیربرنامه هات ... امضا کن تا کفتر خوشبختی از رو شونه هات نپریده!

لرد سیاه که در تمام این مدت چانه‌اش را می‌خواراند، انگشتانش را از زیر چانه به داخل جیب ردایش منتقل کرد.



- بسیار خوب ... و اما مورد آخر! در مورد معضل کثرت ویزلی در کشور ...

- اون که معضل نیست! ویزلی ارزون می‌شه مردم خوشحال می‌شن!

- اما قربان خزانه دولت پر از ویزلیه که روی دستمون باد کرده و باید تبدیل به نقدینگی بشه ...

- عه؟ خوب دولت برای اون هم راهکار داره! اول بگین برای رونق تولید، تولیدکننده‌ها تمام ویزلی‌هاشون رو صادر کنن. بعد همش که صادر شد، یک سری مقاله چاپ کنید و برنامه تلویزیونی و رادیویی بسازید و توش به سرطان زا بودن ویزلی های هندی و تراریخته بپردازید. عکس هری پاتر رو هم بذارید توی شبکه‌های اجتماعی و کپشن بزنید که «این پسر بعد از دوستی با رون ویزلی‌های وارداتی تراریخته کله زخمی شده. اگر ذره ای غیرت برات باقی مونده فروارد کن تا کله بقیه زخمی نشه. » اگه بازم مردم ویزلی وارداتی مصرف کردن، بگین کالای لوکسه و وارداتش رو ممنوع کنید. بعد خورد خورد ویزلی‌های منجمد رو از انبار درمیاریم و 3 برابر قیمت می‌فروشیم. بعد که به گرونی ناگهانی ویزلی اعتراض کردن، ویزلی کپنی رو به صورت محدود و با ارائه اصل چوبدستی توزیع کنید و به 2 برابر قیمت بفروشید. مردم خوشحال می‌شن!

- شما خیلی باهوشید قربان!

- و مادرسیریوس!

در همین حین، هر دو عقربه ی ساعت بزرگ مغازه روی عدد ۱۲ توقف کردن و همزمان با شروع روز جدید، طبق معمول گوی صورتی فال روزانه ی آلیس شروع به چرخیدن کرد تا طالع روزانه ی افراد حاضر رو شرح بده.

صدایی که به شکل فیکی قصد داشت با روحیه و نشاط به نظر برسه شروع به حرف زدن کرد: زنی رو میبینم که توی حروف اسمش بی اس و آر داره. چشمای درشت و قد نسبتا بلندی داره. امروز روز جالبی برای تو نیست عزیزم. بهتره که توی چنین روزی از میوه های بنفش و صورتی بیشتری استفاده کنی و چندان درگیر گرفتاری های شغلی نشی.

بلاتریکس که لحظه ای در اثر این صدای فرعی دچار بهت شده بود به خودش اومد و کلافه شد. اما صدا به پیشگویی ادامه داد.

-مرد گرفتار جادوی سیاه با موهای بلند به سراغ شما خواهد اومد، او از شما برای ماموریتی سیاه استفاده خواهد کرد. او تمام تلاش و رمق شما را به کار خواهد گرفت و در نهایت به هیچ عنوان مزدی به شما اهدا نخواهد کرد....

بقیه ی پیشگویی به زبان فرانسوی تغییر پیدا کرد. یکی از ویزلی های اصیل گفت: متاسفانه هنوز مترجم گوگل قدیمی روی این گوی طالع بینی روزانه نصبه و نمیتونه بیشتر از دو دقیقه به زبون اصلی حرف بزنه. گرچه چندان هم بد نیست باید اونو حین ایتالیایی حرف زدن ببینید. حتی گاهی ممکنه براتون آواز هم بخونه. با اختلاف هنوز یکی از محبوب ترین محصولات ماست.

بلاتریکس دیگر منتظر نشد که کراب آنجا بیاید و خودش دست به کار شد تا کراب را پیدا کند.مرگ خواران به ندرت می دیدند که کسی از فرمان بلاتریکس سرپیچی کند بنابراین همراه بلاتریکس راه افتادند تا این ماجرای غریب الوقوع را از دست ندهند.

-پس این کجاست؟

بلاترکیس درحالیکه از شدت خشم دست هایش می لرزید با فریاد این جمله را گفت و به سمت مرگخوارانی که به طور وحشت زده پشت سر او می آمدند نگاهی انداخت و گفت:

-برام پیداش کنییییید.

از شدت فریاد بلاتریکس خانه ی ریدل ها به طرز عجیبی لرزید و توجه سو به ریملی که از دریچه ی شومینه به پایین افتاد جلب شد.
-هی بچه ها!اینجارو نگاه کنید.
و به سمت شومینه رفت و ریمل را برداشت و به بالا نگاهی کرد تا دریچه ی شومینه را بررسی کند.بلاتریکس از پشت سر داد زد:

-ببینم چی پیدا کردی؟
و وقتی جوابی از سو دریافت نکرد،خودش جلو آمد تا دریچه ی شومینه را بررسی کند.
چشم های بلاترکیس هر لحظه درشت تر می شد و وقتی خط چشمی از جیب کراب به علت عدم تعادل در دریچه شومینه درست روی تخم چشم بلاتریکس فرود آمد ،چشم هایش درشت تر هم شدند.
تمام مرگخواران نفسشان را در سینه حبس کرده بودند.

- سنگ، کاغذ، قیچی... نه نشد. سنگ، کاغذ، قیچی... نشد...
- صد نفره نمیشه که!
- من میگم لیگ برگزار کنیم! لیگ سنگ کاغذ قیچی!

همه با استقبال از این فکر هکتور، دو به دو نشستن و مشغول گفتن «سنگ، کاغذ، قیچی» شدن. در همین حین، کراب موقعیت رو مناسب دید و یواش یواش، جوری که کسی نفهمه، به سمت در خروجی رفت، و وقتی دید همه مشغول لیگ سنگ کاغذ قیچی ن، فلنگ رو بست.

یک ساعت بعد

- من بردم!
- نه خیرم، من بردم!

لیگ هنوز حتی به مرحله دوم هم نرسیده بود. هیچکس نمیخواست قبول کنه که باخته. همه سعی میکردن خودشون رو برنده نشون بدن، و اینقد مشغول این برنده نشون دادن خودشون بودن که سعی نمیکردن راه حلی برای این مشکل ارائه بدن. بعد از چند دقیقه تلاش بی نتیجه، بلاتریکس بلند شد که خودش شخصا حساب کراب، و رقیبش رودولف رو برسه.
- کراب! بیا اینجا!

کراب نیومد اونجا.

- کراب؟ کراب! کجایی؟

کراب نبود.

- کراب! بیا اینجا کارت ندارم!

وقتی با این جمله، کراب خودشو نشون نداد، همه به عمق ماجرا پی بردن.
- کراب! میکشمت!