معجون در حال آماده‌سازی است

_ارباب...این زامبیه رفت...غر؟
_اوه رودولف...خوب شد اومدی...نیاز به کمی خشونت و سلیقه رعب آور تو داریم...بیا به ما کمی قمه و یا چیزی که فکر میکنی مناسبه وصل کن، کمی خوفناک‌تر بشیم!
_مناسب؟

پنج دقیقه‌ی بعد...

_خب ارباب...تموم شد...میتونید چشمتون رو باز کنید و در آیینه ببینید خودتون رو!

لرد چشمانش را باز کرد و در آینه خودش را دید!
_رودولف...ما حالا خوفناکتر شدیم با این ساحره‌ای که روی دوش ما گذاشتی؟
_خوفناکتر نمیدونم ارباب...لاکن زیبایی بصری بهتری دارین الان...حداقل این کمالات روی شونه سمت راستتون، حضور منحوس هکتور روی شونه چپتون رو خنثی میکنه!
_

مروپ که با دیدن چهره فعلی لرد کیلو کیلو قند در دلش آب میکرد با ذوق فراوان به سمت دردانه اش رفت تا تغییری که ماه ها انتظارش را کشیده بود اعمال کند.

در مسیر نزدیک شدنش به لرد نیز یک دسته مو بلاتریکس را کند!

پس از مدتی تلاش طاقت فرسا برای حفظ خال همایونی فرزندش تغییر فوق العادش را اعمال کرد.

_ما حس میکنیم دچار تضاد سنتی مدرنیته شدیم مادر!

آلکتو که تا آن موقع فقط یک جا ایستاده بود و تماشا می کرد، مرگخواران را کنار زد.
- میگیما؛ همه این تغییرات باحالن ولی خفنیتشون کمه!
- یعنی می گی ما خفن نیستی آلک؟
- ارباب شما همیشه خفنین، ولی فقط یه چیزی که خفن ترتون کنه نیاز دارین!
آلکتو این را گفت و جلو رفت. او آنقدر سریع تغییراتش را انجام داد که مرگخواران متوجه نشدند کارش کی تمام شد.
اما چند دقیقه بعد شاهد چنین صحنه ای بودند.

فنریر نتونست اینقدر تغییر رو تحمل کنه.
لااقل نه بدون انجام دادن یه مقدار تغییرات فنریری!
در نتیجه رفت جلوی لرد سیاه، هیکلش کلا جلوی دید مرگخوارا رو سد کرد و نتونستن ببینن چیکار داره میکنه، ولی وقتی اومد عقب، مرگخوارا با چنین صحنه ای رو به رو شدن!

- الان چیه اینا؟!
- گوشای آخرین گرگینه ای که خواست من رو واسه ریاست گله به چالش بکشه.
- صحیح.

هکتور اسکلت مذکور رو نیم پز کرده بود. اما عمرا همچین فرصتی رو از دست نمیداد.

- اربابا به نظرم شما یه تغییر خیلی خیلی ویژه نیاز دارید.
- الان گفتی ما تغییر نکردیم؟
- نه ارباب. تغییر کردید ولی نیاز به یه تغییر بسیار چشمگیر و ویژه دارید که کلا تغییرتون بده. یه تغییر هکولانه!
- ما به تغییر هایی که اسم تو روش باشه اعتماد نداریم ولی حالا تغییرمون بده ببینیم چطوریه!

دقایقی بعد لرد تغییر هکولانه کرده بود!

-بلاتریکس! اربابی تغییر کرده شدیم!

حق با اربابش بود! تغییرات به وضوح دیده می‌شدند.

-اما باز هم تغییر می‌خوایم!

نوبت بلاتریکس بود!

- ارباااااااااااااااب!

تام خیلی از دیدن اربابش شاد شده بود!

- تو ما رو از کجا شناختی؟
- ارباب جسارتا خیلی تغییر چهره تون ضایعست.

دقایقی بعد...

- خب ارباب تموم شد!

لرد ولدمورت چهره جدیدش را در آینه بر انداز کرد.

- ارباب بسیار تینیجری شدید! یکمی دندوناتون رو هم جابجا کردم امیدوارم سدریک ناراحت نشه.

لرد تازه داشت تغییرات بزرگ را احساس می‌کرد.

در همان لحظه سدریک که از مقابل سفینه ی رابستن رد می شد، لرد را دید و با عجله به سمتش حرکت کرد.
- سلام ارباب! خوبین ارباب؟
- سلام سدریک. ما خوبیم. اون دیگر چیست که به گوشه ی لبت چسباندی؟

سدریک اشاره ای به دندان مصنوعی های آغشته به خونی که در دهانش گنجانده و نیمی از آنان از گوشه های لبش بیرون زده بودند، کرد و گفت:
- اینو می گین ارباب؟ این دندون مصنوعیای خون آشاماست که ماگ... یعنی مردم برای ترسوندن بقیه تو هالووین می ذارن تو دهنشون!
- ما که نترسیدیم!

سدریک درحالی که سرش را به تایید تکان می داد، گفت:
- معلومه ارباب، شما اربابی هستین بسیار شجاع. کسی نمی تونه شما رو با این دندونای مصنوعی بترسونه!

لرد که از این که سدریک متوجه تغییرات ظاهری اش نشده بود، چندان راضی به نظر نمی رسید، گفت:
- تغییری در ما نمی بینی؟ تغییری که ابهت ما را بیشتر و چهره مان را ترسناک تر نشان بدهد؟
- نه ارباب، شما همون ارباب همیشگی هستین!

سدریک با مشاهده ی چهره ی لرد، بلافاصله تصمیم گرفت که با دقت بیشتری به صورت لرد نگاه کند.
- اها... ارباب... اونو می گین؟ اون خال ترسناکو؟

سپس جیغی بسیار مصنوعی کشید و ادامه داد:
- وای ارباب، خیلی ترسناک شدین! چهره تون خیلی عوض شده!

لرد که حالا راضی تر به نظر می رسید، گفت:
- خودمان می دانیم. خب حالا می خواهیم تو هم از آن دندان ها برایمان بگذاری تا ببینیم چه شکلی می شویم!

سدریک که بسیار متعجب شده بود، لرد را به اتاقش برد تا درخواستش را عملی کند. لرد بر روی صندلی ای مقابل آینه نشست و منتظر ماند.
سدریک تا کمر به زیر تختش رفته بود و به دنبال دندان می گشت. چندی بعد، دندان هایی خون آلودی را درحالی که عنکبوت های روی آن را کنار می زد، بیرون آورد و به طرف لرد به راه افتاد.

سدریک رو به روی لرد ایستاد و جلوی دیدش به آینه را گرفت. سپس با دقت مشغول کار گذاشتن دندان ها در دهان لرد شد. دقایقی بعد، سدریک کنار رفت و از چهره ی جدید لرد رونمایی کرد.
- بفرمایین ارباب؛ اینم از این.

لرد صورتش را در آینه دید و با حالتی که رضایت اندکی در آن معلوم بود، از اتاق سدریک بیرون رفت تا دندان های جدیدش را در مقابله با دیگر افراد، امتحان کند.

رابستن تا صدای اربابشو شنید، بدو بدو کنان رفت جلوی اربابش ایستاد.
-ارباب آیا شما حرف از تغییر زدن شدین؟
-زدیم!
-چرا زدن کردین ارباب؟ شما فقط کافی بودن می شد که به من گفتن می کردین!

اینو گفت و دست لرد رو گرفت برد توی سفینه‌ش. لرد رو نشوند پشت یک میز که یه آینه روش بود با کلی لامپ دورش!

-پول اینا رو از کجا آوردی راب؟

رابستن در خاطراتش معجون خواب آوری که به نجینی داد و بعدشم به خزانه ی خانه ریدل دستبرد زد رو به یاد آورد!
-ارباب عرق جبین ریختن شدیم!

بعد تو آیینه نگاهی به میمیک صورت لرد کرد.
در همون لحظه فهمید که هیچی از تغییر چهره نمی دونه ولی خب نباید لو می داد خودشو!

قیچی رو برداشت!
-مارا مسخره می کنی راب!

دستپاچگی قوه ی تفکر رابستن رو از کار انداخته بود.

-من اصلا به کار گرفته نشدم تا از کار بیفتم!

آری! قوه ی تفکر هم حرف می زند!

رابستن قیچی رو گذاشت رو زمین و وسایلی که از اتاق کراب کش رفته بود رو ردیف کرد روی میز و یکی پس از دیگه به صورت لرد مالید.
رابستن نگاهی به اربابش انداخت. اگه اربابش خودشو می دید صد در صد سر از تنش جدا می کرد.
-ارباب وقت شست و شو بودن می شه!

کل صورت لرد رو پاک کرد!

-ارباب تموم شدن شد. آیینه دادن کنم خودتون رو دیدن کنین؟
-بده راب، سریع!

لرد چهره ی جدید خودشو توی آیینه دید!
-راب! ما که تغییری نکردیم؟

رابستن لو رفته بود. دهنشو باز کرد تا اعتراف کنه که چشمش به بالای لب لرد دوخته شد.
-ارباب چطور متوجه نشدن شدین! اون خال به اون زیبایی که بالای لبتون گذاشتن شدم رو دیدن کنین. ابهت دوچندان شدن شده...زیبایی صد چندان شدن شده...کاش من همه بودن می شدم، با همه چشم ها تو را دیدن می کردم.

رابستن موفق شد که از این مهلکه نجات پیدا کنه.

لرد از سفینه ی رابستن رفت بیرون!

تق تق تق

-ارباب...در می زنن!

-ارباب در می زنن و مرگ! مگه ما دربونیم؟ برو باز کن خب.

نیمه بالایی هکتور، با ملاقه ای در دست از آشپزخانه دیده شد.
-من دستم بنده ارباب. یه کم قبل هم در زدن. یه اسکلت بود. بار گذاشتم برای شما. الان داره می جوشه. بخورین قدرت بدنیتون بالا بره. مغز استخون براتون خوبه.

لرد سیاه اخم هایش را در هم کشید.
-به ما چه...رودولف باز کنه. برای چی تحملش می کنیم این جا؟

صدای رودولف از دور دست ها به گوش رسید.
-منم یه کم قبل باز کردم ارباب. زامبی بود. الان داشتم گوشه و کنار خانه ریدل ها رو بهش نشون می دادم. تازه رسیدم به اتاق خودم! بیا عزیزم...این جا اتاق شخصی منه...گفتی اسمت چی بود؟ زامبیه؟

نگاه لرد سیاه با تقویم روی دیوار گره خورد.

هالووین!


-ما هالووین دوست نداریم. همه توهم سیاه بودن می زنن. هالووین قبل رفتیم قدم بزنیم، شش لرد ولدمورت و سه نجینی از کنار ما رد شد. یک نجینی را برداشتیم که به خانه بیاوریم...نیشمان زد! نجینی ما نبود.
ما امسال دیگر به شکل خودمان بیرون نمی رویم. ما را برای هالووین آماده کنید!