درخواست عضویت در مرگخواران
شومینهٔ خانهٔ ریدل‌ها خاموشه، ولی اتاق سرد نیست. بوی خاک نم‌کشیده و مار میاد. روی صندلی بلند ته تالار کسی نشسته که صورتش درون سایه‌ست؛ فقط دو تا چشم قرمز توی تاریکی به چشم میاد. تو رو تا اینجا کسی همراهی نکرده. در پشت سرت بسته شده. نجینی جایی نزدیک پای صندلی حلقه زده و زبان دو شاخه‌ش رو با صدایی ناخوشایند بیرون می‌ده.
از سایه صدایی میاد. آرام. بدون عجله. انگار وقت همه متعلق به اونه.
- اسمت را می‌دونم. جرأت کردی و اینجا اومدی که مرگخوار بشی. پس راست بایست و جواب بده. هیچکس تا حالا نتونسته به ارباب تاریکی دروغ بگه!
۱. قبل از اینکه پاهات به این تالار برسد، برای کی جنگیدی؟ مرگخوار، محفل، وزارت، یا فقط برای خودت؟ همه چیز رو بگو، چون لرد سیاه بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی می‌دونه!
۲. دامبلدور آدم‌ها را با حرف رام می‌کند. من نه. بگو فرقِ ایستادن جلوی من با ایستادن جلوی اون چیه؟
۳. چرا می‌خوای به من ملحق بشی؟ قدرت؟ ترس؟ انتقام؟ یا فقط می‌خوای زیرِ سایهٔ من در امان باشی؟ دروغ قشنگ نگو؛ جاه‌طلبیِ واقعی‌ات را می‌خوام.
۴. یکی از دشمنانم را نام ببر و بگو با او چه کار می‌کنی که وقتی اسمش می‌آید، بوی من از جایش بلند شود. لفاظی و مسخره‌بازی به درد من نمی‌خوره! بگو در عمل قراره چه کاری برای اربابت بکنی؟
۵. اگه بهت دستوری بدم که نزدیک‌ترین نزدیکانت رو به خطر بندازه چیکار می‌کنی؟
۶. فرض کن فردا نشان سیاه را گرفتی. اولین کاری که انجام می‌دی که همه بفهمن چه افتخاری نصیبت شده چیه؟
سپس لرد سیاه سکوت می‌کند. انگار منتظر است جوهر روی کاغذ خشک شود.
- جواب‌ها را همین‌جا بنویس. نقش بازی نکن؛ نقش همینه! اگر لایق باشی، می‌مونی. اگر نه، از همون راهی که اومدی برمی‌گردی... گاهی هم البته اونقدر خوش‌شانس نیسی که برگردی!
مرگخوار شدن فقط پر کردن این فرم نیست.
شخصیتت باید واقعاً تاریک باشه و برای پیوستن به لرد دلیل داستانیِ محکمی داشته باشه؛ چیزی که با پیشینه و رفتارش نخونه قبول نمی‌شه. مهمه قبلاً ایفای نقشی کرده باشی که مرگخوار شدنت برای خواننده باورپذیر باشه.
اگر تازه‌واردی و خودت می‌بینی سطح نوشتنت هنوز به بقیهٔ مرگخوارها نمی‌رسه، اول توی ایفا فعال باش. از لرد یا بقیه نقد بگیر، بنویس، قوی شو؛ وقتی حس کردی آماده‌ای، همین‌جا درخواست بده.
؛ متاسفانه چون عملیات فوق‌العاده محرمانه بود، خود اون عزیزان رو هم در جریان نذاشته بودم 
(فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم 
آره من سابقه‌دارم! پرونده دارم به چه کلفتی روی میز وزیر! 
من اولیو رو تعقیب کردم... هرجا که می‌رفت سایه به سایه! سر تک‌تک امتحانا بغل گوشش سوت بلبلی زدم. هربار رفت یه کاری پیدا کنه به همه همکاراش و رئیسش گفتم باعث قتل من شده و ممکنه باعث قتل اونام بشه و نذاشتم بره سرکار. وقتی خواست شوهر کنه توی عروسیش آمار تمام اکس‌های سابقشو با صدای بلند اعلام کردم. وقتی بچه‌دار شد بجای کلمه "ماما" به بچه‌ش فحش ناموسی یاد دادم. وقتی پیر شد هربار خواستن ببرنش خونه سالمندان به سرعت خودمو زودتر به همون مکان رسوندم و در و دیوار خونه سالمندان رو چنان تسخیر کردم که همه سالمندا سر از تیمارستان در آوردن و خودشم خونه موندگار شد تا فحشای ناموسی بچه‌شو که بزرگ شده بود و حالا نمی‌خواست نگهش داره تحمل کنه. بالاخره اولیو توی آخرین روز عمرش صبرش به سر رسید و ازم شکایت کرد. 
ایشون همینجوری که هستن جذابن! 
