زندگی به سبک سیاه

دقایقی به همین منوال سپری می‌شه و هکتور بدین شکل و لرد بدین شکل و سایر مرگخوارا هم به این شکل می‌مونن تا این که یکی از مرگخوارا به حرف میاد.

- ارباب غذامون کوفتمون شد!

لرد با جدیت نگاهشو از هکتور برمی‌داره و به رودولف می‌دوزه. جدی‌تر از همیشه... و فقط می‌دوزه!

- ارباب اونجوری نگاه نکنین خب. الان همه‌مون تهدید به مرگ شدیم. ازون بدتر، حتی تهدید به خوردن معجون هکتور! ترسیدیم ارباب. ما اگه نتونیم غذا بخوریم و انرژی کسب کنیم، چه فرقی با محفلِ تنگدست داریم؟

رودولف از این که هنوز توسط لرد مورد حمله قرار نگرفته بود، جرات بیشتری پیدا می‌کنه.
- ارباب اگه ما رو بکشین و معجون هکتور عمل نکنه...
- می‌کنه می‌کنه. همیشه درست عمل می‌کنه!

رودولف برای لحظه‌ای ساکت می‌شه، زیر لب استغفرالمرلینی می‌گه و بدون توجه به هکتور ادامه می‌ده:
- اونوقت مثل محفلیا که با ویزلیا پابرجا موندن، ما هم باید با مالفوی‌ها پابرجا بمونیم! عجب سخنرانی قرایی بود!

مرگخوارا که تا بدین لحظه یا ترسیده بودن یا سوت‌زنان حواسشونو به اطراف پرت کرده بودن، این‌بار با وحشت سرها رو می‌چرخونن و به لرد که همچنان فقط با چهره‌ای جدی به رودولف چشم دوخته بود نگاه می‌کنن.
رودولف که چیزی نمونده بود زیر نگاه لرد پودر بشه و همچون باران بهاری رو زمین بریزه، به سختی آب دهنشو قورت می‌ده.
- اممم... نبود ارباب؟

رودولف سعی کرد با بهانه جویی لرد را قانع کند.
_ بوی جسد؟! نه ارباب... این چیزه... بوی جسد نیست که... بوی ... آهان... بوی پای منه!

بر روی صورت لرد اخم کوچکی نقش بست.
_ پاتو بیار بالا ببینیم!

رودولف با نگرانی نگاهی به اطرافیان انداخت تا بلکه به کمکش بشتابند.
هکتور که خودش در ایجاد این شرایط نقش داشته، برای رفع خطر از سر خودش هم که شده، به حرف آمد.
_ ارباب بوی پای رودولفم نیس... بوی معجون جدیده منه ارباب! معجون مرده زنده کن زدم بیاید و ببینین!

لرد با شک و تردید به هکتور نگاهی انداخت.
_ کوش معجونت؟ ببینیمش!
_ الان اینجا نیست که ارباب!
_ بیارش! مایلیم یک نفر از شمارو بکشیم و معجونتو روش امتحان کنیم!
_ ولی... آخه... ارباب...

لرد که به طور جدی به قضایای پیش آمده و حرکات مرگخوارانش مشکوک شده بود با جدیت به هکتور خیره شده بود.
نگاه جدی لرد به هکتور و سایرین فهماند که شوخی ای در کار نیست! و باید هرچه سریعتر او را قانع می نمودند.

خلاصه:بلاتریکس سهوا توسط هکتور کشته شده اما کسی مایل نیست و جراتش رو نداره که این خبر رو به لرد سیاه برسونه واسه همین مرگخوار ها نوبتی از جسدش مراقبت میکنن تا لرد متوجه مرگش نشه. یه مشکلی هم که وجود داره اینه که جسد بلا گاه و بی گاه سیلی میزنه به اطرافیانش. الان نوبت نگهداری رودولفه ولی لردسیاه داره به قضیه شک میکنه. رودولف به لرد سیاه گفته بلا دندونش عفونت کرده و با لردسیاه هم قهره برای همین حرف نمیزنه.
_________________
رودولف آخرین شانسش را برای رهایی از مخمصه امتحان کرد.
-ارباب چیزی نمیتونه بگه که... قضیه دندون و عفونت و اینا رو که یادتونه! چجوری کروشیـــ...
شپرق...!

هنوز جمله رودولف تکمیل نشده بود که نقش پنج انگشت بلاتریکس روی صورتش قرمز شد.
-آااااخ! دیدین ارباب؟ از روش های مشنگی واسه کروشیو زدن استفاده میکنه. نه که دندونش عفونت کرده نمیتونه وردا رو درست بگه و اینا...
_یادمون نمیاد که بلامون به روش های مشنگی علاقه داشته باشه رودولف! یه بوهایی داره میاد!
-نه ارباب شما یادتون نیست بلا همیشه هنر های رزمی مشنگی دوست داشت از همون بچگی با نارسیسا میرفت کلاس دفاع شخصی.
-رودولف داریم بهت میگیم یه بوهایی داره میاد!

رودولف به در و دیوار خانه ریدل نگاهی کرد و برای آخرین بار از آن ها خداحافظی کرد، انگار لردسیاه داشت متوجه قضیه میشد و کاری هم از دست رودولف بر نمی آمد. رودولف میخواست گریه کند اما جادوگر که گریه نمیکرد!
-روزا و شبا اینجور میگذرن، هرجا که بخوان مارو میبرن، روزای روشن خداحافظ، سرزمین من خداحافظ....خداحافظ خداحافظ...

کاسه صبر لردسیاه تا الان باید لبریز میشد، ولی چون هکتور حتی توی کاسه صبر لرد سیاه هم معجون درست کرده بود،
ته کاسه سوراخ شده بود و لبریز نشد.
-برای آخرین بار بهت میگیم رودولف! داره یه بوهایی میاد! بوهای آزار دهنده ای میاد! بوهای خیلی بد! بوی تعفن... مثل...مثل بوی جسد!
-بوی جسد ارباب؟ بوی جسد. بوی جسد!

لرد چشم غره ای به رودولف رفت.
قهر کرده؟ لرد ماه پیش اپلیکیشن های بلاتریکس رو آپدیت کرده بود ! و یقینا اپی به نام قهر نبود!

( ما فقط جنرال ولدمورت(ستینگ) - بی من و تو (اپلیکیشن من و تو )- سیاه میل(ایمیل) - و نفرین ها(گالری) رو آپدیت کردیم ! قهر کردن نبود ها . نکنه جدیدا از دیاگون دانلود کرده باشه؟ )

کمی اون ورتر .
رودولف عرق سرازیر شده از پیشونی اش رو با ردای بلاتریکس مرحوم پاک کرد و سپس با آن را زیر بلغش کشید .
- رودولف با ردای بلا زیر بغلت رو پاک می کنی؟


رودولف نگاهی هراسان به لرد کرد. تا الان که غرق در افکارش بود ! مگه هطر رفع نشده بود؟
-امم چیزه ارباب ...
-بلا ؛ ما بهت دستور می دیم به رودولف کروشیو بزنی .
- ارباب.
- حرف نباشه رودولف. بلا، کروشیو!

-خُبه خُبه...قهر كرده؟ مگه خونه خاله جونشه كه قهر كرده... حقى گفتن... حقوقى گفتن! قهر مال منه... حق منـ...
-ليسا!
-نه ارباب! اجازه بدين... من حقم رو از حلقوم اين ميكشم بيرون! دختره ى چشم سفيد بى حيا... دونه دونه موهات رو مى كنم! وايسا... وايسا ببين چىـ...
-ليسا!

چشم غره سرخ رنگ لرد، ليسا را به خودش آورد. در نتيجه او چادرى كه به كمر بسته بود را باز كرد و دست خودش را گرفت و با خجالت گوشه اى نشاند.
-چم شد يهو؟ تقصير بلاس ديگه. اصلا قهرم با بلاتريكس... قهرم!

-درسته بلا؟ تو قهرى با ما؟!

بلاتريكس جوابى نداد. و اين بيشتر لرد را نگران مى كرد. تا به حال ديده نشده بود كه بلاتريكس ها در تنظيمات كارخانه ايشان گزينه ى قهر وجود داشته باشد.

-ديدين ارباب؟ جواب نميده... قهره!

-بلاتریکس...وقتی داریم باهات حرف می زنیم به ما نگاه کن!

دست رودولف داشت به آرامی به طرف سر بلاتریکس می رفت که صدای فریاد لرد او را متوقف کرد.
-دست به سرش نمی زنی ها رودولف! احساس می کنیم دخالت های نامحسوسی در اجرای دستورات ما داری.

دست رودولف به سر بلاتریکس نرسید و در نتیجه بلاتریکس نه به لرد و نه به هیچ شخص دیگری نگاه نکرد!

لرد متعجب شد!

بلاتریکس...فرصت نگاه کردن به او را از دست داده بود؟ مطمئن شد که مشکلی وجود دارد!
-بلاتریکس! مغزت هم مشکلی پیدا کرده؟ چرا جواب درست به ما نمی دی؟ چرا به ما نگاه نمی کنی؟ صبر ما کم کم داره از این میزان از بی احترامی به سر می رسه.

رودولف بغض کرد. موقعیت بدی بود. در هر موقعیت بد دیگری به سراغ لرد می رفت و غر می زد! ولی حالا این امکان هم وجود نداشت...برای همین، اولین چیزی که به ذهنش رسید را گفت.
-ارباب...فکر کنم...با شما قهر کرده!

لرد مطمئن بود که عفونت دندان باعث این نمیشد که بلاتریکس فرصت صحبت با او را از دست بدهد!
_بلا رو کاری کردی رودولف؟
_زشته ارباب!
_
_یعنی چیزه...موضوعات درون خانوادگیه و خصوصیه اینا دیگه خب...نمیشه وسط شام جلو همه گفت که!
_منظورم اینه که چیکار کردی که بلا جواب ما رو نمیده؟
_ عفونته دیگه...چیز..دندونش عفونت کرده دیگه!
_گیرم که نمیتونه حرف بزنه، میتونه باس سر جواب بده خب!

رودولف با نگرانی اول نگاهی به لرد که تهدیدآمیز به او در حال نگاه کردن بود انداخت، سپس نگاهی به همسر مُرده اش که عینک آفتابی به چشم زده بود و در انتها نگاهی به مرگخواران کرد که به نظر میرسید هیچکدام قرار نیست به او کمک کنند، چرا که همه سرگرم خوردن غذا بودند...رودولف باید تنها با ابن مشکل روبرو میشد!
_چیزه ارباب...تم...خب...میتونه...سوال بپرسین، جواب میده!
_خب بلا...اوضاع شکنجه گاه کجاست؟

رودولف دوباره دستش را به آرامی به طوری که لرد متوجه نشود، در موهای انبوه بلاتریکس کرد و با گرفتن کله اش، سرش را دوبار به سمت پایین تکان داد!
اما این چیزی نبود که لرد را راضی کند...
_آره؟جواب سوال ما آره اس بلا؟
_خب ارباب دقیقا چجوری باید اوضاع شکنجه گاه رو با کله اش نشون بده؟
_از تو سوال پرسیدیم رودولف؟
_ببخشید!
_نمیبخ..اوه..چرا..یادم نبود..دیگه میبخشم رودولف...خب، بگو بلا!

رودولف در نهایت استیصال و درماندگی برای اخرین بار نگاهی به مرگخواران کرد، بلکه کمکی به او بکنند...اما مرگخواران طوری در حال غذا خوردن و رفتار کردن بودند که انگار رودولف آنجا نبود و یا ترجیح میدادند که آنجا نباشد!
رودولف نفس عمیقی کشید و سر بلاتریکس را پنج بار به سمت بالا تکان داد، چهار بار چرخاند، هشت بار جلو و شیش بار به سمت عقب تکان داد!
رودولف فقط امیدوار بود این حرکات سر تداعی کننده یک فحش ناموسی نباشد!

لرد چند ثانیه ای ساکت ماند..سپس گفت:
_خب...که اینور!

به نظر میرسید لرد یا کامل قانع شده بود و یا کاملا شک کرده بود!

خلاصه:

بلاتریکس اشتباها توسط هکتور کشته شده. مرگخوارا مایل نیستن این خبرو به لرد بدن. برای همین نوبتی از جسد مراقبت می کنن.
و الان نوبت رودولفه.
اما مشكلي وجود داره. و اون اينكه جسد بلاتريكس، گاهى به اطرافيان سيلى ميزنه.
..............................

با سيلى بلاتريكس، رودولف از جايش پريد.
-حتى تو اين وضعم دست از سر من بر نمى دا... چيز... يعنى بزن... بيا عزيزم!... يكى هم اينور بزن.

بلاتريكس هم كه در هيچ وضعى شوخى سرش نميشد، دستش را بالا آورد و ضربه بعدى را محكم تر كوبيد.

-معلوم نيست بلامون رو چيكار كردى كه اينجورى ميزنتت... هوم... بلا... ميخواستي از اوضاع شكنجه گاه بگى.

دقيقه ها در حال گذشتن بودند و رودولف، منتظر رخ دادن معجزه!

-بلا؟... منتظريم ما.

و اميد به معجزه رودولف، با چشم غره سرخ رنگ لرد پرپر شد.
-ام... ارباب... بلاتريكس چيز شده... چيز...آها! عفونت شده!
-عفونت؟!... به همسرت... خواهر من...ميگى عفونت؟... خجالت نميكشى؟

نارسيسا بسيار عصبانى به نظر مى رسيد.

-نه!... منظورم چيزه...دندون!... دندونش عفونت كرده. آره دندونش! درد ميكنه. نميتونه صحبت كنه!

لرد سياه به نظر قانع نشده بودند.

رودولف رنگ به رنگ شد . به سختی آب دهانش رو قورت داد و نگاهی به حاضرین انداخت . به لایتینا که چرک فرضی زیر ناخن هاشو تمیز می کرد ، به آرسینوس که زیر لبی با تاجش حرف می زد، به ریتا که با برگه هاش ور می رفت و...
مثل اینکه کسی قصد کمک نداشت . رودولف بی وقفه عرق می کرد و قلبش به شماره افتاده بود.
۳۰ ثانیه گذشت.
بوی گند عرق رودولف همه جارو برداشته بود حداقل به حدی بود که حواس لرد را از بلاتریکس به او معطوف کند.
- رودولف باز تو حمام نرفتی؟

رودولف خوشحال از اینکه فرصتی پیش آمده که لرد بلاتریکس را فراموش کرده ،با شیرین زبانی گفت:
- لرد سیاه به سلامت باشند ، طی یک هفته ی اخیر به دلیل انجام ماموریت های پیاپی برای خدمت به جبهه ی سیاه و حفاظت از آرمان های حضرت اجل فرصتی برای استحمام و رسیدگی به خود نداشته ام . البته نه اینکه شکایتی داشته باشم ، نه...
- لازم نیست ادبی حرف بزنی رودولف .

از چهره ی رودولف پیدا بود که مشتاق ادامه ی بحث است . ولی لرد رو به آرسینوس کرد .
- سینوس از مراسم کفن و دفن وینکی چه خبر؟

آرسینوس لحظه ای برای پیدا کردن مخاطبش چشم گرداند و نگاهش روی لرد ثابت ماند.
- کفنش کردیم و با خدافظ وزیر..
- خدافظ وزیر؟
- آره رودولف خدافظ وزیر ، محل راهنمایی وزیر پیشین با بوسه و صلوات به سمت در خروجی. بلی، سرورم در خدافظ وزیر طوافش دادیم و همونی که خودتون می دین و من !

لرد سری تکان داد که نشانه ی رضایتش از آرسینوس بود.
- ما از این مسئولیت پذیری و خدمات ویژه ی تو متشک...میشه برای دیالوگ قبلی درخواست ویدیو چک بدم ؟
- البته الان چک می کنم .

و در همین لحظه دست بلاتریکس بالا آمد و چک محکمی به رودولف زد....

عینکو بدین لعنتیا...عینکو بدین!

کراب فورا پرید و عینک را برداشت و روی سرش در لابلای موهای فرفری اش نصب کرد!
-زیبا شدم؟

رودولف خوشحال از این که حداقل دستش را عینک میرسد، عینک را قاپید و به چشم بلاتریکس زد. این حرکت غیر عادی از چشم لرد سیاه پنهان نماند!
-رودولف...تو روز روشن چرا عینک زدی به چشمش؟

-ارباب من غیرتی میشم. خوشم نمیاد کسی با زنم چشم تو چشم شه.

قانع کننده نبود. ولی لرد سیاه گرسنه قانع شد.
-حالا چرا اینقدر چسبیدی بهش؟

-اممم...ارباب...از...عشق و علاقه زیاد؟!

رودولف و بلا ناچارا به طرف صندلی های نزدیک لرد رفتند. البته بلا ناچار تر بود! مرده بود به هر حال.
حداقل کاری که رودولف موفق به انجامش شد این بود که بلا را روی صندلی کمی دورتر بنشاند و خودش کنار لرد نشست.

-اوضاع شکنجه گاه چطوره؟

این سوالی بود که لرد سیاه، ناغافل از بلا پرسیده بود!