جادوگران | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
خوش آمدید، Guest
نمایش پروفایل
ویرایش پروفایل
آگاهیرسانیها
جغددانی 
خروج‹
کمک میخوای؟ از هری بپرس!
آنلاینها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز
×
کمک میخوای؟ از هری بپرس!
×
آنلاینها
15 کاربر(ها) آنلاین هستند (7 کاربر(ها) در حال مرور انجمن هستند)
14
مهمانان
1
عضو
×
کارت قورباغه شکلاتی
کارت قورباغه شکلاتی
پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران
×
شبکه پرواز
به شبکه پرواز خوش آمدید! شومینهها و دودکشها را باز کنید...
آخرین گروهبندیها
هافلپاف
ریونکلاو
گریفیندور
اسلیترین
شرح امتیازات کلاس آموزش جادوی سیاه فوق پیشرفته
استفن: 4
نقل قول:
چرا جدیدا اینقدر کاربر ها دیر به دیر پیام میدن؟ چون اون فعالا رو کشتم.
فهمیدم تقصیر کیه پس!
هیزل: 7/5
نقل قول:
-ساکت باش تلما. هرچقدر که کمتر حرف بزنی و ساکت تر باشی کمتر درد می کشی.
علم پزشکی و عصب شناسی رو به زانو درآوردی که خوشگلم...
یوریکا: 8
نقل قول:
چرخید و خوابگاه رو به مقصد سالن عمومی اسلیترین ترک کرد. خوب می دونست کسی قرار نیست از مرگ "عشق خودکشی ترین دانش آموز گریفیندور" تعجب کنه.
بازم شانس آوردی امسال بودجه مدرسه نرسید دوربینای مداربسته رو نصب کنیم قشنگم.
الستور: 10
نقل قول:
تو گودریک رو ببر خانه سالمندان، منم برم یکم خاکستر از کورههای آدم سوزی نازیها بیارم بذارم جاش.
اون طرفا میرید برای از کارخونه صابون سازی یکم صابون بیاریــ... چیزه هیچی.
گلرت: 10
نقل قول:
حالا کلاغ باهوش آمده بود تا جای آنها را بگیرد و سر از کار گلرت درآورد؟ هرگز چنین اجازهای نمیداد.
عه؟ اون من نبودم که.
اون دختردایی عمه مادربزرگ بابای پسرخاله عموی بزرگم بود. اون مشکی قیریه. من مشکی متالیکم. 
گابریل: 8/5
نقل قول:
پس میرم که اجراش کنم. آماده... یک... دو... سه...
آواداکداورا!
بابا وایسا... وایسا این کارو نَکُـ...
ساکورا: 9/5
نقل قول:
ساکورا پرونده را روی میز پرت کرد وچشم هایش را بست، اسم روی پرونده که با خط سیاه و درشت نوشته شده بود زیر نور کم جان اتاق می درخشید. پرونده ی سیلوی کرو
به کاهدون زدی خوشگلم.
پرونده من مثل قلب لرد سیاه پاکه... 
روندا: 6
نقل قول:
چی لو رفتم! نبابا آخیش اون اصلیه لو نرفته! چی اونم لو رفته؟
بابا یه دقیقه امون بده حساب کتاب کنم ببینم چی لو رفته، چی نرفته.
هرماینی: 6
نقل قول:
بدتر از اون، پارکینسون همیشه مثل یه آدامس به مالفوی میچسبید
آدامس رو با یخ جدا کنید خب! آوداکدوارا چرا خوشگلم؟
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
-چی!؟ کشتن همکلاسی!؟ پروفسور...این واقعا وحشتناکه...کشتن همکلاسی و بعد انداختن گردن دیگران؟ *هرماینی زمزمه کرد: پفت.. بهخاطر همینه که از جادوی سیاه متنفرم.* زنگ سوم، هرماینی دست به کار شد. ولی...میخواست کی رو بکشه.؟..باید حسابی روش فکر میکرد. اصلا شاید تا همین فردا لازم داشت بشینه یه گوشه توی سالن گریفیندور و فکر کنه. نه...نه! هرماینی مصمم بود. هرماینی تصمیم گرفته بود که پانسی رو بکشه. پانسی پارکینسون!
از زمانی که به یاد داشت حس بدی به پانسی داشت. حس بد که چه عرض کنم... حتی حسی افتضاح! بدتر از اون، پارکینسون همیشه مثل یه آدامس به مالفوی میچسبید. مثل یه مگس که دور شیرینی...شایدم دور چیز دیگهای میچرخه.
زنگ سوم به صدا در آمد و بیشتر بچه ها رفتن توی حیاط بزرگ هاگوارتز، هرماینی که داشت کتاب هایش رو مرتب میکرد، یک مرتبه به یاد اورد باید چه کند. سریع جلوی پانسی که داشت میرفت به سوی حیاط رو گرفت و گفت:
-هی! سلام پانسی. چ..چطوری!؟
-آم....چیکار داری خرخون دورگه!؟
هرماینی سعی کرد آرامش خود را حفظ کند. دست پانسی را گرفت و طلسمی خواند که پانسی هیپنوتیزم بشود و دنبالش بیاید. گرنجر از اینکه پانسی پارکینسون اونو ^خرخون دورگه^ صدا کرده بود عصبانی و مثل یک گوجه قرمز شده بود. اگر پانسی این را نمیگفت، شاید به طرز کمتر فجیعی کشته میشد ولی با اینکار قبر خودشو کنده بود. هرماینی داشت صاف میرفت به سمت جنگل ممنوعه. پانسی را دنبال خود کشید، طوری که کسی نبیند، رفت درون جنگل تاریک و کار را تمام کرد:
-آوداکداورا!
نور سبزی از نوک چوبدستی هرماینی بیرون آمد و تازه متوجه شد که چیکار کرده. البته اونقدرام از کارش پشیمون نبود. صحنهسازی؟ لازم بود؟ وقتی یکی رفته توی جنگل تاریک و بدن مردهاش پیدا شده دیگه صحنهسازیای لازم نیست. اینم از تکلیف. با یه تیر، دو نشون رو زدیم. تکلیف،
و انتقام!
از زمانی که به یاد داشت حس بدی به پانسی داشت. حس بد که چه عرض کنم... حتی حسی افتضاح! بدتر از اون، پارکینسون همیشه مثل یه آدامس به مالفوی میچسبید. مثل یه مگس که دور شیرینی...شایدم دور چیز دیگهای میچرخه.
زنگ سوم به صدا در آمد و بیشتر بچه ها رفتن توی حیاط بزرگ هاگوارتز، هرماینی که داشت کتاب هایش رو مرتب میکرد، یک مرتبه به یاد اورد باید چه کند. سریع جلوی پانسی که داشت میرفت به سوی حیاط رو گرفت و گفت:
-هی! سلام پانسی. چ..چطوری!؟
-آم....چیکار داری خرخون دورگه!؟
هرماینی سعی کرد آرامش خود را حفظ کند. دست پانسی را گرفت و طلسمی خواند که پانسی هیپنوتیزم بشود و دنبالش بیاید. گرنجر از اینکه پانسی پارکینسون اونو ^خرخون دورگه^ صدا کرده بود عصبانی و مثل یک گوجه قرمز شده بود. اگر پانسی این را نمیگفت، شاید به طرز کمتر فجیعی کشته میشد ولی با اینکار قبر خودشو کنده بود. هرماینی داشت صاف میرفت به سمت جنگل ممنوعه. پانسی را دنبال خود کشید، طوری که کسی نبیند، رفت درون جنگل تاریک و کار را تمام کرد:
-آوداکداورا!
نور سبزی از نوک چوبدستی هرماینی بیرون آمد و تازه متوجه شد که چیکار کرده. البته اونقدرام از کارش پشیمون نبود. صحنهسازی؟ لازم بود؟ وقتی یکی رفته توی جنگل تاریک و بدن مردهاش پیدا شده دیگه صحنهسازیای لازم نیست. اینم از تکلیف. با یه تیر، دو نشون رو زدیم. تکلیف،
و انتقام!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
𝙨𝙢𝙞𝙡𝙚! 𝙘𝙖𝙪𝙨𝙚 𝙡𝙞𝙛𝙚 𝙞𝙨 𝙟𝙪𝙨𝙩 𝙖....𝓢𝓽𝓪𝓰𝓮
پروفسور حقیقتا من هرچی به حرفای شما گوش کردم هیچی نفهمیدم! مطمئنم مزاح کردین که طلسم آواداکداورا کسی رو میکشه! چون اگه نه که اینو از جادوآموزان نمیخواستین، میخواستین؟ آخه شما خیلی خوبین که حتی ما رو به ماه میفرستین. 
واسه همین تصمیم گرفتم قبل از این که بخوام این طلسمی که گفتینو رو بقیه اجرا کنم تا ببینم کارکردش چیه، رو خودم اجرا کنم. اما اونقد ریونکلاوی هستم که بدونم نتیجهش هرچی که بود به خاطر من نبوده، به خاطر شما بوده. من هرگز افتخارات دیگرانو به نام خودم ثبت نمیکنم. جهانیان باید بدونن این طلسم صلحبخشی که شما از ما خواستین رو بقیه اجرا کنیم و من مطمئنم نتیجهش پراکندن دوستی و محبته، اختراع و خواسته شما بوده.
پس میرم که اجراش کنم. آماده... یک... دو... سه...
آواداکداورا!
واسه همین تصمیم گرفتم قبل از این که بخوام این طلسمی که گفتینو رو بقیه اجرا کنم تا ببینم کارکردش چیه، رو خودم اجرا کنم. اما اونقد ریونکلاوی هستم که بدونم نتیجهش هرچی که بود به خاطر من نبوده، به خاطر شما بوده. من هرگز افتخارات دیگرانو به نام خودم ثبت نمیکنم. جهانیان باید بدونن این طلسم صلحبخشی که شما از ما خواستین رو بقیه اجرا کنیم و من مطمئنم نتیجهش پراکندن دوستی و محبته، اختراع و خواسته شما بوده.
پس میرم که اجراش کنم. آماده... یک... دو... سه...
آواداکداورا!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
آواداکداورا!
کلاغ سیاهی که چشم راست گریندلوالد را نشانه گرفته بود و مستقیم به سوی او میرفت با موج خاموش و نرم نور سبزی که از نوک ابرچوبدستی گلرت بیرون میزد برخورد کرد و پیش از آنکه به او برسد خشک شد و بر زمین افتاد.
گلرت ابرچوبدستی را پایین آورد. با چهرهای برافروخته از خشم درست وسط تالار اسرار ایستاده بود. ساعاتی پیش از این، چنین صحنهای را در ذهن دیده بود و تلاشش برای پرهیز از این وضعیت به جایی نمیرسید. سیلوی کرو از جمله موجودات مورد علاقهاش بود و استعداد جادویی قابل توجهش باعث شده بود تنها کلاغ نظرکردهٔ طبیعت و اشرف کلاغهای عالم باشد. مرگ او کمکی به رسیدن گلرت به بازگرداندن شرافت و عزت به جادوگران نمیکرد و برعکس، میتوانست متحد بالقوهای در گامهای بعدیاش باشد.
قدمزنان به بالای سر سیلوی کرو رفت و زیرلب گفت: «چرا سیلوی؟ چرا به هشدارها توجه نکردی؟ تو الان باید در تعطیلات در کنار کلاغهای دیگر بودی. خون تو در نهایت میریخت اما چرا باید به دست من میمردی؟ چرا باید در کارهایی که به تو ارتباطی نداشت دخالت میکردی؟»
سر بلند کرد و به تاریکی بیانتهای گوشه سقف تالار زل زد. سیلوی کرو از همان مسیری آمده بود که روزگاری ققنوس خوشرنگ آلبوس آمده بود و نقشههای نواده سالازار اسلیترین را به هم ریخته بود. گلرت دیگر نقطهضعف گذشته را نداشت. آلبوس و ققنوسش سالها پیش از هاگوارتز رفته بودند، یکی با مرگ و یکی با افسانههای کهنش...
حالا کلاغ باهوش آمده بود تا جای آنها را بگیرد و سر از کار گلرت درآورد؟ هرگز چنین اجازهای نمیداد.
گلرت از قبل برنامهاش را ریخته بود. جسد کلاغ تا لحظاتی دیگر به جایی در عمارت ریدلها منتقل میشد تا جاسوس مرگخوارنمای محفل به توهم یورش نارسیسا مالفوی به خودش افسون مرگ را بر زبان بیاورد و با جسد بیجان سیلوی کرو مواجه شود. حالا که قرار بر مرگ سیلوی کرو بود، چه بهتر که یکی از جاسوسهای محفل در این میان به آزکابان میرفت. حتی خود جاسوس هم باور میکرد که قاتل آن پرنده است و راهی هم برای اثبات چیزی غیر از این وجود نداشت، چرا که چوبدستی آن جاسوس همان صبح با کمک نیروی خارقالعاده ابرچوبدستی گلرت دستکاری شده بود.
سیلوی کرو بدون باقی گذاشتن هیچ اثری از تالار اسرار محو شد...
کلاغ سیاهی که چشم راست گریندلوالد را نشانه گرفته بود و مستقیم به سوی او میرفت با موج خاموش و نرم نور سبزی که از نوک ابرچوبدستی گلرت بیرون میزد برخورد کرد و پیش از آنکه به او برسد خشک شد و بر زمین افتاد.
گلرت ابرچوبدستی را پایین آورد. با چهرهای برافروخته از خشم درست وسط تالار اسرار ایستاده بود. ساعاتی پیش از این، چنین صحنهای را در ذهن دیده بود و تلاشش برای پرهیز از این وضعیت به جایی نمیرسید. سیلوی کرو از جمله موجودات مورد علاقهاش بود و استعداد جادویی قابل توجهش باعث شده بود تنها کلاغ نظرکردهٔ طبیعت و اشرف کلاغهای عالم باشد. مرگ او کمکی به رسیدن گلرت به بازگرداندن شرافت و عزت به جادوگران نمیکرد و برعکس، میتوانست متحد بالقوهای در گامهای بعدیاش باشد.
قدمزنان به بالای سر سیلوی کرو رفت و زیرلب گفت: «چرا سیلوی؟ چرا به هشدارها توجه نکردی؟ تو الان باید در تعطیلات در کنار کلاغهای دیگر بودی. خون تو در نهایت میریخت اما چرا باید به دست من میمردی؟ چرا باید در کارهایی که به تو ارتباطی نداشت دخالت میکردی؟»
سر بلند کرد و به تاریکی بیانتهای گوشه سقف تالار زل زد. سیلوی کرو از همان مسیری آمده بود که روزگاری ققنوس خوشرنگ آلبوس آمده بود و نقشههای نواده سالازار اسلیترین را به هم ریخته بود. گلرت دیگر نقطهضعف گذشته را نداشت. آلبوس و ققنوسش سالها پیش از هاگوارتز رفته بودند، یکی با مرگ و یکی با افسانههای کهنش...
حالا کلاغ باهوش آمده بود تا جای آنها را بگیرد و سر از کار گلرت درآورد؟ هرگز چنین اجازهای نمیداد.
گلرت از قبل برنامهاش را ریخته بود. جسد کلاغ تا لحظاتی دیگر به جایی در عمارت ریدلها منتقل میشد تا جاسوس مرگخوارنمای محفل به توهم یورش نارسیسا مالفوی به خودش افسون مرگ را بر زبان بیاورد و با جسد بیجان سیلوی کرو مواجه شود. حالا که قرار بر مرگ سیلوی کرو بود، چه بهتر که یکی از جاسوسهای محفل در این میان به آزکابان میرفت. حتی خود جاسوس هم باور میکرد که قاتل آن پرنده است و راهی هم برای اثبات چیزی غیر از این وجود نداشت، چرا که چوبدستی آن جاسوس همان صبح با کمک نیروی خارقالعاده ابرچوبدستی گلرت دستکاری شده بود.
سیلوی کرو بدون باقی گذاشتن هیچ اثری از تالار اسرار محو شد...
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
زمان ما رسیده است، برادران و خواهران من! دیگر در خفا نخواهیم بود! صدایمان را خواهند شنید و این صدا کرکننده خواهد بود!
- آوادا کداورا!
نور سبز تهدید آمیز مثل نیزهای مرگبار از انتهای چوبدستی جادوگر خارج شد و مستقیم به سمت حریفش که غافلگیر شده بود، رفت.
جادوگر غافلگیر شده نتونست کار زیادی کنه. فقط ایستاد و با چشمای چپ شده به طلسم سبز رنگ که جلو میومد، نگاه کرد. بعدم چشمشو بست و کل زندگیش رو با خودش مرور کرد، به جز اونجاهایی که سر کلاس سوتی دادهبود، یا حتی چندباری که رختخوابش رو خیس کرده بود و مامانش با ترکه زدهبودش که دیگه توی تختش نوشیدنی کرهای نخوره.
- یهخورده از پاپکورنات بده!
- نه. خودت چرا نیاوردی؟
- چون تا الان سر کار بودم؟
الستور بعد از گذاشتن مشتی پاپکورن توی دهانش و لیسیدن انگشتاش، به مرگ که شنل سیاهش خاکی و خونی شدهبود، نگاه کرد و تصمیم گرفت مرگ لیاقت یک مقداری پاپکورن رو داره و دوستیشون خیلی باارزشتر از یک بسته پاپکورنه.
نور سبز طلسم نابخشوده همچنان صفیرکشان به سمت قربانیش میرفت.
مرگ با تاسف سرشو تکون داد.
- پسره خیلی جوونه... صرفا تو زمان و مکان اشتباه، گیر جادوگر اشتباه افتاده.
- زمان و مکان اشتباه؟ جادوگر اشتباه؟ خیلی سرگرم کنندهست که! گودریک گریفیندور کبیر که از مرگ برگشته و دیوونه شده داره یه جادوگر 17 ساله رو صرفاً چون تونسته شمشیرش رو از کلاه گروهبندی بیرون بکشه، به قتل میرسونه! من دارم لذت میبرم.
- مرتیکه سادیسمی...
- من و سادیسم؟ تو داری جون طرفو میگیری! که البته میتونی نگیری. صرفا انتخابته. شغلته بههرحال و ازش لذت میبری.
مرگ به داسش تکیه داد و به فکر فرو رفت.
الستور هم به عصاش تکیه داد و با چشمای سرخش با بدجنسی به دو جادوگر و طلسم مرگبار و خود مرگ که دچار دوگانگی اخلاقی شدهبود، نگاه کرد.
- کافیه. نمیذارم بمیره.
- و با اون یکی میخوای چیکار کنی؟
مرگ از الستور فاصله گرفت، بین جادوگر جوان و وحشتزده و حریف قدرتمند و باستانیش ایستاد، و بعد صورتش رو به طلسم سبزرنگ نزدیک کرد، نفس عمیقی کشید، و طلسم رو عین عطر کشید توی بینیش.
- اوممم...
- نه. نوپ. نه. نمیخوام هیچ تعریفی ازش بشنوم.
- تو گودریک رو ببر خانه سالمندان، منم برم یکم خاکستر از کورههای آدم سوزی نازیها بیارم بذارم جاش.
- میخوای صحنه آخر فیلم هفت هری پاتر پارت دو رو بازسازی کنی مگه؟
- دقیقا!
و مرگ و الستور از هم جدا شدن. هر دوشون میدونستن چیکار کنن. البته که الستور زیاد با مرگ بحث نکرده بود. بههرحال، طرفش مرگ بود و قطعا اگر میخواست، میتونست لولهش کنه. و بنابراین الستور زیاد باهاش مخالفت نمیکرد. خطرناک بود بههرحال. حتی در این مورد هم با اینکه الستور موفق نشده بود کسی رو با آواداکداورا بکشه، از نتایج کارش راضی بود. گودریک ممکن بود در آینده به درد بخور باشه!
نور سبز تهدید آمیز مثل نیزهای مرگبار از انتهای چوبدستی جادوگر خارج شد و مستقیم به سمت حریفش که غافلگیر شده بود، رفت.
جادوگر غافلگیر شده نتونست کار زیادی کنه. فقط ایستاد و با چشمای چپ شده به طلسم سبز رنگ که جلو میومد، نگاه کرد. بعدم چشمشو بست و کل زندگیش رو با خودش مرور کرد، به جز اونجاهایی که سر کلاس سوتی دادهبود، یا حتی چندباری که رختخوابش رو خیس کرده بود و مامانش با ترکه زدهبودش که دیگه توی تختش نوشیدنی کرهای نخوره.
- یهخورده از پاپکورنات بده!
- نه. خودت چرا نیاوردی؟
- چون تا الان سر کار بودم؟
الستور بعد از گذاشتن مشتی پاپکورن توی دهانش و لیسیدن انگشتاش، به مرگ که شنل سیاهش خاکی و خونی شدهبود، نگاه کرد و تصمیم گرفت مرگ لیاقت یک مقداری پاپکورن رو داره و دوستیشون خیلی باارزشتر از یک بسته پاپکورنه.
نور سبز طلسم نابخشوده همچنان صفیرکشان به سمت قربانیش میرفت.
مرگ با تاسف سرشو تکون داد.
- پسره خیلی جوونه... صرفا تو زمان و مکان اشتباه، گیر جادوگر اشتباه افتاده.
- زمان و مکان اشتباه؟ جادوگر اشتباه؟ خیلی سرگرم کنندهست که! گودریک گریفیندور کبیر که از مرگ برگشته و دیوونه شده داره یه جادوگر 17 ساله رو صرفاً چون تونسته شمشیرش رو از کلاه گروهبندی بیرون بکشه، به قتل میرسونه! من دارم لذت میبرم.
- مرتیکه سادیسمی...
- من و سادیسم؟ تو داری جون طرفو میگیری! که البته میتونی نگیری. صرفا انتخابته. شغلته بههرحال و ازش لذت میبری.
مرگ به داسش تکیه داد و به فکر فرو رفت.
الستور هم به عصاش تکیه داد و با چشمای سرخش با بدجنسی به دو جادوگر و طلسم مرگبار و خود مرگ که دچار دوگانگی اخلاقی شدهبود، نگاه کرد.
- کافیه. نمیذارم بمیره.
- و با اون یکی میخوای چیکار کنی؟
مرگ از الستور فاصله گرفت، بین جادوگر جوان و وحشتزده و حریف قدرتمند و باستانیش ایستاد، و بعد صورتش رو به طلسم سبزرنگ نزدیک کرد، نفس عمیقی کشید، و طلسم رو عین عطر کشید توی بینیش.
- اوممم...
- نه. نوپ. نه. نمیخوام هیچ تعریفی ازش بشنوم.
- تو گودریک رو ببر خانه سالمندان، منم برم یکم خاکستر از کورههای آدم سوزی نازیها بیارم بذارم جاش.
- میخوای صحنه آخر فیلم هفت هری پاتر پارت دو رو بازسازی کنی مگه؟
- دقیقا!
و مرگ و الستور از هم جدا شدن. هر دوشون میدونستن چیکار کنن. البته که الستور زیاد با مرگ بحث نکرده بود. بههرحال، طرفش مرگ بود و قطعا اگر میخواست، میتونست لولهش کنه. و بنابراین الستور زیاد باهاش مخالفت نمیکرد. خطرناک بود بههرحال. حتی در این مورد هم با اینکه الستور موفق نشده بود کسی رو با آواداکداورا بکشه، از نتایج کارش راضی بود. گودریک ممکن بود در آینده به درد بخور باشه!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
Smile my dear, you're never fully dressed without one
