امروز تصمیم گرفتم کیفم رو خالی کنم و فقط چیزهای ضروری رو نگه دارم. فکر می‌کردم نهایتاً ده دقیقه طول بکشه. الان دو ساعت گذشته و روی زمین یک نقشه از هاگوارتز، سه جدول، چهار کاغذ که نمی‌دونم چرا نگهشون داشتم، یک قاشق، دو تا پر، یه تیکه کاغذ که خیلی پاره شده بود و احتمالاً اشک مسئولین و موافقین (و بعضاً مخالفین) رو در میاره، یک رسید خرید مربوط به سه ماه پیش و یک یادداشت که روش نوشته «بعداً بررسی شود» افتاده. مشکل اصلی اینه که من هیچ‌کدوم رو یادم نمیاد گذاشته باشم توی کیفم. قاشق رو اصلاً نمی‌دونم چرا اونجاست. ولی دربارهٔ یادداشت «بعداً بررسی شود» مطمئنم که یک موضوع خیلی مهمه. چون خودم سه ماه پیش تشخیص دادم باید بعداً بررسی بشه. بنابراین فعلاً دوباره گذاشتمش توی کیف.

فکر کنم مرتب‌سازی امروز موفقیت‌آمیز نبود. ولی حداقل قاشق پیدا شد.

غم از دست دادن فرزند، چه جانسوز است.

به عنوان مادری داغدار و همسری دلسوز و مهربان، برایتان آرزو دارم قبل از فرزندتان به رحمت مرلینی بپیوندید.

بنده نیز قرار بود قبل از فرزند خود به آسمان هفتم مرلینی پر بکشم، اما گلچین روزگار عجب خوش سلیقه است! میچیند آن گلی که به عالم نمونه است.

#نه-به-مرگ-زود-هنگام
#فرزند-پرکشیده

امروز اولین ماموریتم رو در راستای کارآگاه شدن گرفتم. خواستم با خوشحالی به خانواده‌م مژده بدم، اما خونه خالی بود. پدرم که چند ماه پیش (احتمالا از دست ننه‌م) فرار کرد و مادرم هم دیگه طاقت نیاورد و رفت یه زندگی تازه بسازه. کوین هم که دستش رو از خونواده‌ی ما خیلی وقته شسته و همین روزاست که واسه یکی دیگه خودشیرینی کنه.

سیریوس هم که کلا منو به یه سمتش نیست و خواب دیده هری در خطره و درگیر اونه. جیمی هم صبح تا شب داره سر به سر خواهر و برادراش می‌ذاره و یه ذره هم با من وقت نمی‌گذرونه.

حالا من تنها موندم با یه شغل خوب. و ترجیح می‌دم بیکار و علاف باشم با دو نات ته جیبم ولی یه بارم که شده بتونم دوباره با پدر و مادر و برادری که سابقا ازش متنفر بودم شام بخورم.

جدی وقتی می‌دونید توانایی‌ش رو ندارید، بچه نیارید. منظورم هم درآمد و اینجور چیزا نیست، من یه پدر با شهاب ۳۶۰ که بچه‌ش رو ول نمی‌کنه به پدری که نیمبوس ۲۰۲۶ سواره ولی با بچه‌ش وقت نمی‌گذرونه ترجیح می‌دم. منظورم محبته. عشقه. پشت بچه‌‌ت رو گرفتنه.

از طرفی هم خودمو مقصر می‌دونم. نکنه تقصیر من بود که ولم کردن؟ نکنه ناسپاس بودم؟!
اون موقع غر می‌زدم، اما الان آرزومه یه بار هم که شده باز خورشت کرفس سوخته‌ی بابام رو بخورم یا به‌خاطر شوکورول کشیدن، ننه‌م بهم دمپایی پرت کنه.

الان من اینجا تنها چیکار کنم؟!

مامان، @بابا؛ برگردین.

#نه‌-به-ول-کردن-فرزندان

این عکس مربوط به فارغ‌التحصیلیمه. موقع دیدنش، با خودم فکر کردم چه‌قدر پیر شدم! این قافله‌ی عمر، عجب می‌گذرد...
(به ترتیب از راست به چپ: پسرعمه‌م، نائوکی، خودم، همسرم، ایزومی.)
#گذشته
#پیر شدن
#قافله‌ی عمر

یادتونه یه زمان دامبلدور می‌گفت هاگوارتز امن ترین جای جهان

کلاس موسیقی جادویی: استادش بلاتریکس که هر لحظه امکان داره یه کروشیو سمت بچه ها پرت کنه.

کلاس تقلبات سیاه : استادش مرگِ... مرگ این یعنی تو این مدرسه قصد جون جادوآموزان رو کردن.
کلاس زبان شناسی جادویی: استادش یک عدد پیر مرد کوتاه قامت هست حالا اینا مهم نیست وقتی وارد کلاس میشه تازه مسئله اصلی روشن میشه؛ وقتی که همه جادوآموزا از بوی بد خفه شدن.
کلاس نجوم و ستاره شناسی جادویی: استاد، جن مسلسل به دست که ممکنه جادوآموزا رو به تیربار ببنده.
دفاع در برابر جادوی سیاه: نه این چه استادیه...آخه لرد ولدمورت ارباب تاریکی برای درس دفاع در برابر جادوی سیاه.

حالا از اینا بگذریم می‌رسیم به مسئله اصلی یعنی مدیریت یه عدد جن فراری و مجرم به اسم دابی و یه سامورایی به اسم آکی سوگیاما که اگر کسی انتقادی کنه با کاتانا سالادش میکنه.



آره واقعا دامبلدور هاگوارتز امن ترین جای جهان


#جادوآموزان را نجات دهید.
#این چه وضعشه

هر جور حساب می کنم ما نسل سوخته ی جادوگرانیم.

قدیمیا مامی هلگا داشتن. ما چی داریم؟ کرنیلیوس فاج!

قدیمیا لاکرتیا بلک داشتن. ما چی داریم؟ آگاتا تیمز...

قدیمیا جوزفین مونتگمری داشتن. ما؟ هرپوی کثیف!

حالا ما وقار و جبروت سوروس اسنیپ رو دیدیم این جدیدیا که باید با میرتل گریان سر و کله بزنن.

#عظمت-را-به-جادوگران-برگردانید
#در-فراق-سوروس
#مامی

نمی‌دونم مردم چه‌طور دلشون میاد به چشمای معصوم والتر نگاه کنن و بهش بگن هیولا.

پس از آن که دابی موزیک جدید خود را از داخل رندان پخش کرد، توجهات سمت این زندانی فراموش شده چرخید و باعث شد شهروندخبرنگاران، جویای احوال او در آزکابان شوند. این تصویری است که آخرین وضعیت او در بند زندان را نمایش می‌دهد. ظاهرا زندان تاثیر زیادی بر روی جن خانگی سابقا آزاد گذاشته...

چند وقت پیش داشتم تو پینترست دنبال مود برد هافلپافی می گشتم، یه عبارت که بینشون دائم تکرار می شد نظرم رو جلب کرد.
- مهربونی هزینه ای نداره.💛

یاد هیجده سالگی خودم افتادم و اینکه واقعا به همچین چیزی باور داشتم. بازتابی که از اطرافیان می گرفتم چی بود؟ دختر نجیب؟ کیوت؟ مایه ی آرامش اطرافیان؟

ولی الآن از خودم می پرسم نویسنده ی اون عبارت هیچ وقت تو عمرش توی یه محیط شلوغ کار کرده؟ توی یه فضای اشتراکی مثل خوابگاه یا پانسیون زندگی کرده؟

تا به حال چند بار کوتاه ترین دیوار بوده یا مجبور شده برای پایه ترین حقوقش بجنگه؟ بلکه بفهمه مهربونی هم هزینه داره. تا بفهمه خیلی از آدما تا بهشون رو بدی سوارت می شن.

ببخشید هلگا! من خیلی وقت پیش خسته شدم ازینکه دیگرون انقدر به لطفم عادت کنن که فکر کنن وظیفمه. خسته شدم ازینکه وقتی محیطی رو ترک می کنم تازه قدرم رو بفهمن. یاد گرفتم خنجر خوردن از کسی که بهش بی حساب محبت کردی دردش بیشتره.

ازین به بعد شعار روابطم با دیگرونو تغییر می دم:
- مادر نزاییده کسی حق منو بخوره.

#تمامفادورا

تصویر دیده نشده از جلسه‌ی خصوصی دابی و پروفسور اسنیپ که طی آن جن خانگی موفق شد نظر استاد هاگوارتز را برای پیوستن به لیبل موسیقی خود جلب کند. همکاری ای که در اولین اثر منتشر شده یعنی «لی‌لی»، موفق شد صدر چارت جادوتیفای را از آن خود کرده و انتظار هواداران از آثار آتی «سیگاروس» را بالا ببرد. گفته شده سوروس در ابتدا کوچکترین تمایلی حتا برای فکر کردن به پیشنهاد دابی نیز نداشته، اما دابی گفته: «لطفا قربان اول یک کام از این سیگار جن‌پیچ گرفت، بعد بیشتر بهش فکر کرد! » استراتژی ای که ظاهرا موفقیت آمیز بود.

اگرچه بعضی کاربران مدعی شده‌اند این روایت جعلی است و تصویر آن ساخته شده با هوش جادویی است، چرا که بینی عقابی خواننده‌ی محبوب در این تصویر با واقعیت تناسبی ندارد. کاربری با انتشار تصویر زیر در جِی نوشت: «این روزها به شدت باید سواد رسانه رو بالا ببریم و حواسمون به فیک نیوزها باشه! هوش جادویی حواسش نبوده و بینی‌ها رو جا به جا کرده. اگر این عکس واقعیت داشت باید این شکلی می‌بود...»