هری پاتر نخستین مرجع فارسی زبان داستان های شگفت انگیز هری پاتر

هری پاتر نسخه موبایل


در حال دیدن این عنوان:   1 کاربر مهمان





پاسخ به: بانک گرينگوتز-بانک جادوگران
پیام زده شده در: ۲۰:۱۵:۴۱ شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

گریفیندور، مرگخواران

فنریر گری‌بک


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱:۴۱ جمعه ۱ تیر ۱۳۹۷
آخرین ورود:
دیروز ۱۷:۵۳:۲۱
از زیر سایه ارباب
گروه:
ایفای نقش
گریفیندور
کاربران عضو
مرگخوار
ناظر انجمن
گردانندگان سایت
پیام: 389
آفلاین
بیلی هرچی ناسزای مشنگی و جادویی بود رو به چند زبان زنده و مرده روانه خودش کرد. دوباره عزم راسخش و نخوندن قرارداد، به دردسر انداخته بودش. حتی حساب گزیده شدن از این یک سوراخ هم از دستش در رفته بود. بیلی، اربابی بود بی حساب و کتاب!

بیلی تو چشمای صاحب کارخونه نگاه کرد. توی چشماش حالت پلیدی وجود داشت. و البته عزمش به شدت راسخ بود که به قراردادی که بیلی حتی نخونده بود عمل کنه.

بیلی تمام تلاشش برای خلاصی از دستای قوی رئیس کارخونه رو به کار برد. تقلا کرد، داد و بیداد کرد، مظلوم بازی در آورد، حتی تلاشش برای متقاعد کردن رئیس کارخونه هم کارگر نیفتاد. بیلی اینبار به یه معجزه واقعی نیاز داشت. بیلی باید اربابی میشد معجزه گر!

رئیس کارخونه با لبخند پلیدی بیلی رو به صورت خودش نزدیک کرد. بوی دهنش ترکیبی بود از شکلات، سیگار و نوشیدنی های غیر مجاز.
بیلی خیلی تلاش کرد توی صورت رئیس کارخونه بالا نیاره. بیلی اربابی بود مودب.
اما رئیس کارخونه اصلا مودب نبود. قدر ادب بیلی رو هم ندونست. بنابراین شروع کرد به خوندن قرارداد.
- بر طبق بند اول، باید به جای تبدیل شدن به یک چوب بستنی، تبدیل بشی به پنج تا چوب بستنی نازک. که خب به عبارتی میشه خلال دندون!
- خلال دندون چیه؟

رئیس کارخونه چندثانیه پوکرفیس شد.
- خلال دندون یه چیزیه که ملت میکنن لای دندونشون تا تمیزش کنن.

و بیلی با تصور اینکه بره توی دهن رئیس کارخونه، اونم با همچین بوی گندی، بالا آورد. اونم صاف توی صورت رئیس کارخونه...



پاسخ به: بانک گرينگوتز-بانک جادوگران
پیام زده شده در: ۱۸:۰۴:۵۹ شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

ریونکلاو، مرگخواران

تام جاگسن


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۰:۴۱:۰۱ سه شنبه ۶ فروردین ۱۳۹۸
آخرین ورود:
دیروز ۱۹:۱۷:۲۴
از کی تا حالا؟!
گروه:
ناظر انجمن
ریونکلاو
کاربران عضو
ایفای نقش
مرگخوار
پیام: 212
آفلاین
بیلی هنوز هم قسمت هایی از ذهن لرد رو توی ذهن نداشته اش داشت!
- ام... کارگرمان!

ولی کارگر به هیچ وجه هیچ وقت با هیچ اربابی روبرو نشده بود!
- کارگرتان؟! تا کی تبعیض بین مردم؟! تا کی اختلاف طبقاتی؟ تا کی ظلم به ما کارگرا؟!

و کارگر به گوشه ای رفت و به گریه و غرولند کردنش ادامه داد.
هدف بیلی دقیقا این نبود، ولی خب همین هم راهی برای فرار بود دیگر! پس بیلی با تمام توان به سمت در خروج دوید... ام یعنی خودش رو کشید!
- من میتونم! من موفق میشم!

شپررق!

- من هیچ غلطی نمیتونم بکنم!

حالا بیلی توی دستای صاحب کارخونه بود.

-میدونستم بالاخره فکر فرار به سرت میزنه. حالا وقتشه به بند های توی قرارداد عمل کنیم!

بیلی توی دردسر افتاده بود...


ویرایش شده توسط تام جاگسن در تاریخ ۱۳۹۸/۵/۲۶ ۱۸:۱۲:۳۸

هوش بی حد و مرز، بزرگترین گنجینه ی بشریت است!

تصویر کوچک شده تصویر کوچک شده


پاسخ به: بانک گرينگوتز-بانک جادوگران
پیام زده شده در: ۱۶:۴۴:۵۶ شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

هافلپاف، مرگخواران

سدریک دیگوری


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱:۳۳ دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷
آخرین ورود:
امروز ۰:۵۴:۱۲
از جایی که ارباب هست!
گروه:
کاربران عضو
هافلپاف
ایفای نقش
مرگخوار
پیام: 129
آفلاین
البته که بیلی هنوز ارباب نبود؛ اما حاضر هم نبود این واقعیت را که او تکه چوبی معمولی و موریانه زده است را بپذیرد.

این شد که فریاد زد:
- دستتونو بکشید عقب تسترالای وحشی! حق ندارین به این اندام ورزیده دست بزنین!

یکی از کارگران با تعجب ابرویش را بالا انداخت و پرسید:
- کدوم اندام ورزیده مثلا؟
- مگه کوری آقا؟ همینی که الان جلو روته دیگه!

کارگران خنده ی بلندی سر دادند.
- تو به این می گی ورزیده؟ چند وقته تو آینه یه نگاه به خودت ننداختی برادر من؟

به راستی آخرین باری که بیلی در آینه به خودش نگاه کرده بود کی بود؟ یادش نمی آمد. احتمالا در گذشته های دور بود.
اما الان این مسئله کوچکترین اهمیتی نداشت‌. بیلی پی برده بود که هر چه بیشتر سرِ کارگران را به حرف زدن گرم کند، تراشیده شدنش بیشتر به تاخیر می افتد.

درنتیجه با لحنی که سعی می کرد درمانده و ناراحت به نظر برسد، گفت:
- راست می گی، حتما از ریخت و قیافه افتادم؛ می شه یکیتون یه آینه برام بیاره که با دیدن خودم حداقل با رضایت قلبی تراشیده بشم؟

کارگران دلشان برای بیلی سوخت و یکیشان رفت که آینه ای بیاورد. بیلی با لبخندی شیطانی که سعی می کرد از دید کارگرِ باقیمانده پنهان نگهش دارد، به این فکر می کرد که چطور می تواند دل کارگر دوم را هم به دست بیاورد تا بتواند فرار کند.


فقط ارباب!

تصویر کوچک شده



پاسخ به: بانک گرينگوتز-بانک جادوگران
پیام زده شده در: ۱۶:۲۰:۱۵ شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

دیانا کارتر old


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲:۰۰ پنجشنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۲۱:۰۶ دوشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۸
از معمولا هرجا که ارباب حضور داشته باشه🐱
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 243
آفلاین
سر دفتر به قسمت پایینی برگه اشاره کرد.
-اینجا

بیلی امضا کرد،اما انگار امضا ها تمامی نداشت!

-اینجا ....اینجا ....اینجا...اینجا رو هم امضا کنی فقط ده تا دیگه مونده!

بیلی خسته شده بود .دست نداشت و با چوب امضا کردن سخت بود.
بیلی در ذهنش به خود یادآوری میکرد،تمام سختی ها را میکشد و در آینده اربابی حتی بزرگ تر از لرد سیاه میشود.

سر دفتر که انگار برگه هایش تمام شده بود،به دو کارگر که کمی آن طرف تر ایستاده بودند اشاره کرد.
-بیاین اینجا چوب بستی جدید رو درست کنین،زنای زیادی اون بیرون منتظر بستی هاشونن!

بیلی تا به اینجا از شغلش راضی بود.
زیرا که با رودولف زیاد میگشت و به لیس زده شدن توسط زن ها علاقه داشت!

دو کارگر به سمت بیلی آمدند و اورا به سمت دستگاه چوب بری بردند.
بیلی که توقع همچین چیزی را نداشت شکایت کرد.
-هی منو کجا میبرین؟مگه نباید لیسیده بشم چرا میخواین منو ببرین؟

کارگر سمت چپ، بیلی را برداشت و به میز کوبید.
-واسه اینکه تو چوب معمولی و موریانه زده ای و باید تراشیده و تمیز بشی تا مردم لیست بزنن!

بیلی فکر کرد.
آیا اون چوب معمولی موریانه خورده بود؟
مگه اون ارباب نبود؟


تصویر کوچک شده


پاسخ به: بانک گرينگوتز-بانک جادوگران
پیام زده شده در: ۱۵:۵۴:۴۰ شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

هافلپاف، مرگخواران

رودولف لسترنج


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۰:۴۷ شنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۳
آخرین ورود:
امروز ۱:۵۶:۴۶
از دل تا لب میرسم و سکوت میکنم!
گروه:
کاربران عضو
هافلپاف
مرگخوار
ایفای نقش
پیام: 1118
آفلاین
بیلی وارد کارخانه بستنی سازی شد و به سمت دفتر امور استخدام رفت...
_ما اومدیم استخدام بشیم!
_شما؟
_بله...ما!
_بقیه تون کجان پس؟ یه نفری که!

بیلی ضایع شد..او هنوز برای ایفای نقش یک ارباب آماده نبود!
_خیلی خب...من...اومدم استخدام شم!

سردفتر امور استخدام جلو آمد و یک برگه را به بیلی داد...
_این قراردادتون هست...امضاش کنید!
_خب...بذار ببینم چی نوشته...
_نه...نیاز نکرده...امضاش کن فقط!
_دیگه عمرا این کار رو نمیکنم...تا وقتی که ندونم ان چه کاریه و جزییاتش رو ندونم، این کار رو نمیکنم!

سردفتر قرارداد را جلوی بیلی گذاشت و گفت:
_ببین...فکر نکن خیلی تحفه ای...روزی هزارتا چوب میاد اینجا با التماس که چوب بستنی بشه...حتی غیر چوب ها هم میان!
_میان که چوب بستنی بشن؟
_آره..رودولف رو میشناسی دیگه؟
_بله...کیه که نشناسه!
_اون هر روز دو ساعت میاد اینجا التماس میکنه چوب بستنی بشه، بدیمش دست ساحره‌ها که لیسش بزنن!

بیلی به فکر فرو رفت...به نظر نمی‌رسید کار سختی در پیش رو داشته باشد...حتی شاید این شغل رویایی یک چوب باشد...اینکه صرفا لیسیده شود و پول بگیرد!
_خب...کجا رو امضا کنم؟




پاسخ به: بانک گرينگوتز-بانک جادوگران
پیام زده شده در: ۱۴:۵۲:۱۸ شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

بانز


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۷:۵۴ شنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۸۸
آخرین ورود:
۱۸:۳۸:۵۱ دوشنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۸
از زیر سایه ارباب
گروه:
کاربران عضو
پیام: 539
آفلاین
آقای نقش پخش کن دنبال بیلی میدوئه.
-صبر کن. ببین. بیا. خوب بازی کردی. نقش دیالوگ دار بهت میدم. اسکار میگیری. ارباب می شی. کجا داری میری...حالا من دماغ پینوکیو از کجا بیارم؟...

ولی بیلی که به اندازه ی کافی سختی کشیده، با حداکثر سرعتی که میتونه از اونجا دور میشه.

کمی بعد جلوی یه دکه ی روزنامه فروشی نشسته و آگهی های استخدام رو جلوی خودش پخش کرده.

بیلی دیگه عاقل شده و دنبال شغلی مناسب خودشه.
-خب...بذار ببینم...چوب معاینه! این خوب نیست. با بیمارا سرو کار داره. مریض میشم. چوب بازی سگ...اینم که قبلا شدم. چوب پنبه...اینم که برام مناسب نیست. چوب بستنی!...اسمش خوبه. بستنی دیگه چیه؟ همین میشم. همین با کلاسه!


بیلی تیکه ی آدرس آگهی رو پاره میکنه و به سمت کارخونه ی بستنی سازی حرکت میکنه.



چهره و هویتم مال شما...از زیر سایه ی ارباب تکان نخواهم خورد!


پاسخ به: بانک گرينگوتز-بانک جادوگران
پیام زده شده در: ۱۴:۰۳:۳۳ شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

ریونکلاو، وزارت سحر و جادو، مرگخواران

گابریل دلاکور


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۶:۳۹:۲۶ یکشنبه ۹ تیر ۱۳۹۸
آخرین ورود:
امروز ۰:۰۲:۰۱
از کجا به نظرت؟🤔
گروه:
ریونکلاو
کاربران عضو
ایفای نقش
ناظر انجمن
مرگخوار
پیام: 152
آفلاین
اسید در حال عصبانی شدن بود. و وقتی اسیدها عصبانی می‌شوند و حرص می‌خورند، بیشتر ترشح می‌شوند.

با شدت گرفتن عصبانیت اسید، شدت تجزیه شدن بیلی هم بیشتر می‌شد؛ پس شروع به فکر کردن کرد تا هر چه سریعتر از آنجا رهایی یابد.
- باید یه کاری کنم که بچه منو برگردونه... ... ولی خب، از مسیر درستش! ... باید محتویات معده‌ش رو برگردونه. خب چیکار می‌تونم بکنم؟

بیلی به سمت اسید برگشت.
- هی اسید... پیس پیس! من می‌خوام یه چیزی رو بهت بگم.
- چی رو؟
- تو باید بدونی که... که... دارن اینجا بهت ظلم می‌کنن! همش داری اینجا زندگی می‌کنی... غذاهای سفت و بدردنخورشونو می‌دن که تو تجزیه‌شون کنی! اونا حتی به خودشون زحمت نمی‌دن ِکه غذا رو خوب بجَوَن!

اسید به فکر فرو رفت.

- اصلا به این فکر نمی‌کنن که ممکنه برات سخت باشه و یا چطوری می‌خوای تنهایی از پسش بر بیای!

اسید بیشتر به فکر فرو رفت.

- باید قیام کنی! باید بلند بشی و باهاشون مبارزه کنی! باید همه غذاها رو برگردونی تا با استفاده از راه‌های دیگه هضمشون کنه!

اسید حالا کاملا درون افکارش بود و هیچ جوره قصد بیرون آمدن نداشت. عصبانی بود، دلشکسته بود و مدام به این همه مدتی که حقش را خورده و به او ظلم کرده بودند فکر می‌کرد. نتیجتا به پا خواست، دور خودش چرخید و چرخید و تمام محتویات معده را با شدت از پیلور خارج کرد.

محتویات معده، به علاوه بیلی، حالا توی مری بودند و به سرعت به سمت دهان برمی‌گشتند. بیلی هم که خنده‌های شیطانی می‌کرد، ابرویی برای دیگر محتویات بالا انداخت و از دهان بچه، به بیرون پرتاب شد.


نزدیک ارباب بشین، شفافتون می‌کنم!




تصویر کوچک شده


پاسخ به: بانک گرينگوتز-بانک جادوگران
پیام زده شده در: ۱۱:۴۸:۱۶ شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

اسلیترین، مرگخواران

بلاتریکس لسترنج


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۰۵ سه شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۶
آخرین ورود:
دیروز ۲۲:۱۱:۵۷
از زير سايه لرد سياه
گروه:
مرگخوار
ناظر انجمن
ایفای نقش
اسلیترین
کاربران عضو
پیام: 511
آفلاین
خلاصه:
یکی از هورکراکس های لرد به نام بیلی از گرینگوتز فرار کرده. خسته شده و می خواد مستقل بشه و ارتش خودشو تشکیل بده. ولی ارتش خرج داره. برای همین تصمیم می گیره اول کمی پول در بیاره.
کارهای زیادی می‌کنه اما هیچکدوم موفق نبودن. چوبه الان برای بازیگر شدن به تئاتر رفته. بهش نقش چوب شور دادن و قول دادن که اگه نقشش رو خوب بازی کنه، می تونه نقشای بهتری بگیره و پیشرفت کنه. اما بچه‌ای که نقش خورنده چوب شور رو داشت، واقعا اونو خورده و حالا به فکر راهی برای خلاص شدن، قبل هضمه.
.................

بیلی سعی کردن تمرکز کند.
-به اسید معده توجه نکن... تو باید تمرکز کنی... تو باید خودت رو نجات بدی... تو می‌تونــ... بابا عمو! یه دقیقه بیخیال هضم ما شو... همه حس تمرکزم رو گرفتی!

اسید جا خورد... اسید دلش شکست... اسید سرشکسته هم شد.
-چرا داد می‌زنی؟... به من چه؟... مگه من دلم خواست اسید معده شم؟... مگه تقصیر منه؟ مگه من خواستم؟

خودش را گوشه ای جمع کرد و مظلوم به نظر رسید.
بیلی از خودش خجالت کشید. چطور دلش آمده بود دل یک اسید بیچاره را بشکند؟
پاسخ واضح بود... بیلی اصلا دل نداشت. اما نمی‌خواست به جزییات اهمیت دهد. مهم کلیات بود.
اگر اسید دل شکسته کینه می‌کرد، قطره قطره جمع و وانگهی دریا می‌شد، می‌آمد و او را که اربابی بزرگ شده بود، تجزیه می‌کرد، چه؟
البته این هم جزییات بود... کلیات مهم‌تری وجود داشت... بیلی باید از معده بچه خلاص می‌شد.


I was and am the Dark Lord's most loyal servant
I learned the Dark Arts from him


پاسخ به: بانک گرينگوتز-بانک جادوگران
پیام زده شده در: ۲:۵۸:۵۷ شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

هافلپاف، مرگخواران

رودولف لسترنج


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۰:۴۷ شنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۳
آخرین ورود:
امروز ۱:۵۶:۴۶
از دل تا لب میرسم و سکوت میکنم!
گروه:
کاربران عضو
هافلپاف
مرگخوار
ایفای نقش
پیام: 1118
آفلاین
کارگردان که از دست بیلی به اصطلاح کُفری شده بود، همچنان داشت زیر لب غر میزد:
_نمیدونم این نابازیگر‌ها رو از کدوم کارخونه چوب بری میارن...لامصب، اگه یه تیکه چوب خشک میذاشتن جاش، بهتر بازی میکرد!

کارگردان هیچ توجه نکرده بود که بیلی واقعا همان "تکه چوب" است...به هر صورت کارگردان به صندلی خود برگشت و گفت:
_این صحنه رو برای بار پونصد و هشتاد و پنجمین بار برداشت میکنیم...یک..دو..سه....حرکت!

بعد از فرمان کارگردان، بیلی سعی کرد در نقشش فرو برود، ولی نه آنقدر که صحنه را خراب کند...پس وقتی که کودک دو ساله او را در دست گرفت، بیلی به میزان لازم شور شد...هنگامی که در دهان کودک رفت، سعی کرد صدای خاصی از خود درنیاورد...هنگامی که خورده شد، سعی کرد چیزی نگوید...ولی حالا چند دقیقه ای از بلعیده شدنش می‌گذشت و کم کم اسیدهای معده در حال ترشح شدن بودند!
پس بیلی سعی کرد این بار دیگر چیزی بگوید...
_میگم...اهم اهم...چیزه...کسی صدای من رو میشنوه؟

کسی به بیلی جواب نداد....او حالا نگران بود!
_بابا من حالا به درک...این بچه‌تون چیزیش نشه چوب خورده!

باز هم کسی پاسخگوی بیلی نبود...این بار او با تمام توان فریاد زد:
_یکی من رو از اینجا بیاره بیرون!

بلاخره بعد از چند ثانیه، صدایی که به نظر متعلق به کارگردان بود، به گوش بیلی رسید...
_چته بابا، چرا اینقدر سروصدا میکنی؟ نمیگی حس بچه از بین میره؟ برعکس تو، توی پلان بعدی هم به بچه نیاز داریم!
_بابا من اینجا دارم هضم میشم...ستاره آینده هنر‌های نمایشیتون داره دستی دستی از بین میره...یه کاری کنید!
_نگران نباش بابا...کار به اونجاها نمیکشه...این بچه‌ی ما یک خورده برون روی زیاد داره...به زودی دفع میش.ی..البته امیدوارم!

بیلی حالا در دوراهی سختی قرار داشت...کدام یک بدتر بود؟گذراندن مراحل دفع شدن از بچه؟ و یا مرگ تراژتیک به وسیله اسید معده؟آیا راه سومی نبود؟




پاسخ به: بانک گرينگوتز-بانک جادوگران
پیام زده شده در: ۱:۳۶:۱۶ شنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۸

هافلپاف، مرگخواران

سدریک دیگوری


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱:۳۳ دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷
آخرین ورود:
امروز ۰:۵۴:۱۲
از جایی که ارباب هست!
گروه:
کاربران عضو
هافلپاف
ایفای نقش
مرگخوار
پیام: 129
آفلاین
بیلی اما زیادی شور به نظر می رسید؛ آنقدر شور که صدای کارگردان درآمد:
- هوی، تیکه چوب! زیادی شور شدی؛ یکم طبیعی تر بازی کن! الان بیشتر شبیه تیکه چوبی هستی که روت نمک پاشیدن تا چوب شور!

بیلی درحالی که سعی می کرد از این که او را چوب خطاب کرده بودند، دلخور نشود گفت:
- خب شاید به خاطر اینه که من واقعا تیکه چوبی هستم که روم نمک پاشیدن!
- تماشاچیا که نباید اینو بفهمن؛ اونا باید باور کنن تو واقعا یه چوب شوری!

بیلی سری به نشانه ی تایید تکان داد و کمی از شوری اش کمتر کرد. شوری بیلی ملایم تر و کارگردان راضی شد. با صدای کارگردان که شروعِ تمرین را اعلام کرد، بچه بیلی را به سمت دهانش برد.

- هوی، چی کار می کنی روانی؟ نزدیک بود تو دهنت خرد بشم! این چه کاری بود آخه؟

کارگردان با بی حوصلگی گفت:
- کات! تو نقش یه چوب شور رو داری، پس باید بچه وانمود به خوردنت بکنه. تو هم فقط باید وانمود کنی که داری خورده میشی!

بیلی درحالی که همچنان چپ چپ به بچه ی دوساله نگاه می کرد، سعی کرد دوباره تلاش کند. کارگردان شروع را اعلام کرد و بچه بیلی را به سمت دهانش برد و وانمود کرد که آن را گاز می زند.

بیلی با دهانش صدای قرچ قرچ و شکسته شدن در آورد و به خیال خودش کارش را به بهترین نحو انجام داد.
- کات! این دیگه چه کوفتی بود؟ اون صدا نقش چی رو داشت مثلا؟
- خودتون گفتین وانمود به خورده شدن بکنم؛ اینم صدای خورده شدن و شکستنم بود دیگه!

کارگردان درحالی که خود را کنترل می کرد تا بیلی را زیر پاهایش خرد نکند، مات و مبهوت مانده بود از این همه بی استعدادی یکجا در وجود تکه ای چوب!


فقط ارباب!

تصویر کوچک شده








شما می ‌توانید مطالب را بخوانید
شما نمی توانید عنوان جدید باز کنید
شما نمی توانید به عنوان‌ها پاسخ دهید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را ویرایش کنید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را حذف کنید
شما نمی توانید نظر سنجی اضافه کنید
شما نمی توانید در نظر سنجی ها شرکت کنید
شما نمی توانید فایل‌ها را به پیام خود پیوست کنید
شما نمی توانید پیام بدون نیاز به تایید بزنید
شما نمی توانید از نوع تاپیک استفاده کنید.
شما نمی توانید از HTML در نوشته های خود استفاده کنید
شما نمی توانید امضای خود را فعال/غیر فعال کنید
شما نمی توانید صفحه pdf بسازید.
شما نمی توانید پرینت بگیرید.

[جستجوی پیشرفته]


هرگونه نسخه برداری از محتوای این سایت تنها با ذکر نام «جادوگران» مجاز است | ۱۳۹۸-۱۳۸۲
جادوگران اولین وبسایت فارسی زبان هواداران داستان های شگفت انگیز هری پاتر است. به عنوان نخستین خاستگاه ایرانی ایفای نقش مبتنی بر نمایشنامه نویسی با محوریت یک اثر داستانی در فضای مجازی، پرورش و به ارمغان آوردن آمیزه ای از هنر و ادبیات برجسته ترین دستاورد ما می باشد.