معجون در حال آماده‌سازی است

- یکی داره میاد!

لینی و هکتور به سرعت ساکت می‌شن و به ایفای نقش گل سینه و مبلشون مشغول می‌شن. صدای قدم‌ها لحظه به لحظه نزدیک‌تر می‌شه تا جایی که...

- اینکه مالی ویزلیه! مگه نباید دامبلدور می‌بود؟
- هکولو حس می‌کنم این از اون لحظه‌هاس که باید سکوت کنیم.

به نظر میومد مالی قصد موندن تو اون نقطه از خونه رو نداشت، اما صداهایی که از مبل بلند می‌شه توجهشو جلب می‌کنه.
- اوه این مبل جدیدو ببین! چرا هنوز نیومده صداش در اومده؟ به هر حال منم بعنوان زحمت‌کش‌ترین عضو خونه نیاز به استراحت دارم.

هکتور با شنیدن این حرف وحشت می‌کنه. اون مالی رو در رده‌ی سنگین‌وزنان قرار می‌داد و دوست نداشت مدت طولانی چنین وزنی رو تحمل کنه.
- چرا من؟ چرا تو؟

لینی که از لای در کمد شاهد نشستن مالی و بلند شدن صدای "آخ" هکتور بود، اختیار از کف می‌ده.
- وای وای هک حتما یادم می‌مونه این صحنه رو!

ناگهان لینی حس می‌کنه نگاه مالی به کمد دوخته شده. لبخند لینی به همون سرعتی که پدیدار شده بود محو می‌شه.
مالی از روی مبل بلند می‌شه، در کمدو باز می‌کنه و برق گل سینه چشماشو کور می‌کنه.
- بعنوان زحمت‌کش‌ترین عضو خونه نیاز دارم گاهی به خودم برسم.

جلو رفتن دستان مالی همانا و برداشته شدن و کوبیده شدن لینی به لباس مالی نیز همانا!
مالی برای دقایقی جلوی آینه می‌ایسته و به تحسین هیکل و پوشش زیبای خودش می‌پردازه. تا اینکه کسی صداش می‌زنه.

- چه خبرته اینقد داد می‌زنی؟ آیا این رفتار درست با زحمتکش‌ترین عضو خونه‌س؟ الان میام دیگه.

مالی قبل از رفتن، تو دو راهی برگردوندن گل‌سینه به سرجاش، یا باقی گذاشتنش رو لباسش گیر می‌کنه!

- یکی داره میاد!

لینی و هکتور به سرعت ساکت می‌شن و به ایفای نقش گل سینه و مبلشون مشغول می‌شن. صدای قدم‌ها لحظه به لحظه نزدیک‌تر می‌شه تا جایی که...

- اینکه مالی ویزلیه! مگه نباید دامبلدور می‌بود؟
- هکولو حس می‌کنم این از اون لحظه‌هاس که باید سکوت کنیم.

به نظر میومد مالی قصد موندن تو اون نقطه از خونه رو نداشت، اما صداهایی که از مبل بلند می‌شه توجهشو جلب می‌کنه.
- اوه این مبل جدیدو ببین! چرا هنوز نیومده صداش در اومده؟ به هر حال منم بعنوان زحمت‌کش‌ترین عضو خونه نیاز به استراحت دارم.

هکتور با شنیدن این حرف وحشت می‌کنه. اون مالی رو در رده‌ی سنگین‌وزنان قرار می‌داد و دوست نداشت مدت طولانی چنین وزنی رو تحمل کنه.
- چرا من؟ چرا تو؟

لینی که از لای در کمد شاهد نشستن مالی و بلند شدن صدای "آخ" هکتور بود، اختیار از کف می‌ده.
- وای وای هک حتما یادم می‌مونه این صحنه رو!

ناگهان لینی حس می‌کنه نگاه مالی به کمد دوخته شده. لبخند لینی به همون سرعتی که پدیدار شده بود محو می‌شه.
مالی از روی مبل بلند می‌شه، در کمدو باز می‌کنه و برق گل سینه چشماشو کور می‌کنه.
- بعنوان زحمت‌کش‌ترین عضو خونه نیاز دارم گاهی به خودم برسم.

جلو رفتن دستان مالی همانا و برداشته شدن و کوبیده شدن لینی به لباس مالی نیز همانا!
مالی برای دقایقی جلوی آینه می‌ایسته و به تحسین هیکل و پوشش زیبای خودش می‌پردازه. تا اینکه کسی صداش می‌زنه.

- چه خبرته اینقد داد می‌زنی؟ آیا این رفتار درست با زحمتکش‌ترین عضو خونه‌س؟ الان میام دیگه.

مالی قبل از رفتن، تو دو راهی برگردوندن گل‌سینه به سرجاش، یا باقی گذاشتنش رو لباسش گیر می‌کنه!

- یکی داره میاد!

لینی و هکتور به سرعت ساکت می‌شن و به ایفای نقش گل سینه و مبلشون مشغول می‌شن. صدای قدم‌ها لحظه به لحظه نزدیک‌تر می‌شه تا جایی که...

- اینکه مالی ویزلیه! مگه نباید دامبلدور می‌بود؟
- هکولو حس می‌کنم این از اون لحظه‌هاس که باید سکوت کنیم.

به نظر میومد مالی قصد موندن تو اون نقطه از خونه رو نداشت، اما صداهایی که از مبل بلند می‌شه توجهشو جلب می‌کنه.
- اوه این مبل جدیدو ببین! چرا هنوز نیومده صداش در اومده؟ به هر حال منم بعنوان زحمت‌کش‌ترین عضو خونه نیاز به استراحت دارم.

هکتور با شنیدن این حرف وحشت می‌کنه. اون مالی رو در رده‌ی سنگین‌وزنان قرار می‌داد و دوست نداشت مدت طولانی چنین وزنی رو تحمل کنه.
- چرا من؟ چرا تو؟

لینی که از لای در کمد شاهد نشستن مالی و بلند شدن صدای "آخ" هکتور بود، اختیار از کف می‌ده.
- وای وای هک حتما یادم می‌مونه این صحنه رو!

ناگهان لینی حس می‌کنه نگاه مالی به کمد دوخته شده. لبخند لینی به همون سرعتی که پدیدار شده بود محو می‌شه.
مالی از روی مبل بلند می‌شه، در کمدو باز می‌کنه و برق گل سینه چشماشو کور می‌کنه.
- بعنوان زحمت‌کش‌ترین عضو خونه نیاز دارم گاهی به خودم برسم.

جلو رفتن دستان مالی همانا و برداشته شدن و کوبیده شدن لینی به لباس مالی نیز همانا!
مالی برای دقایقی جلوی آینه می‌ایسته و به تحسین هیکل و پوشش زیبای خودش می‌پردازه. تا اینکه کسی صداش می‌زنه.

- چه خبرته اینقد داد می‌زنی؟ الان میام دیگه.

مالی قبل از رفتن، تو دو راهی برگردون گل‌سینه به سرجاش، یا باقی گذاشتنش رو لباسش گیر می‌کنه!

-نه هک...چیزی که نمی دونی همینه. دامبلدور رو لازم نیست پیدا کنیم. دامبلدور خودش میاد سراغمون.

لینی به نظر خودش حرفی زده بود عمیق و تاثیر گذار!

ولی نظر هکتور این نبود.
هکتورِ مبلی، قصد داشت دوباره چشم غره برود...ولی به دلیل زیاد بودن روی لینی، فایده ای نداشت.
-دو تا جمله از ارباب یاد گرفتی اینجا داری تحویل من می دی؟ وسط محفل؟ اگه الان دامبلدور بیاد بشینه رو من، تو پاسخگویی؟ اگه مالی ویزلی تو رو بزنه به لباسش بازم تو پاسخگویی؟ کلا پاسخگویی؟

لینی که گل سینه بسیار زشتی هم شده بود، سرش را از لای در کمد دراز کرد.
-نیستم...من فقط گل سینه هستم. خب الان نقشه چیه؟ گیریم الان دامبلدور اومد...چیکار کنیم؟ من برم وصل بشم بهش؟

هکتور داشت مبلی عصبانی می شد.
-خب حشره...کی بهت گفت دنبال من راه بیفتی؟ چیزی جز مزاحمت نداری. معجونو برای همین آوردیم دیگه. اینو می ریزیم تو حلقش و با خودمون می بریمش. به همین سادگی! الان باید صبر کنیم پیداش بشه.

-موفق شديم!
-موفق شديم!

لينى و هكتور، دست هايشان را به كمر زده و با افتخار سر تكان ميدادند و براى ميز و صندلى هاى محفل چشم و ابرو مى آمدند، كه...

شترق!

-گندزاده ها... عوضى ها...
-مَــــــمَن شماره يك دارم!
-خون لجنى ها...
-مـــَمــــن گشنمه!
-اصيل نزاده ها...!
-مَـــمَن!

-جيغ جيغ نكنيد! لباس هاتون رو عوض كنيد تا من پيازام رو خورد ميكنم! سريع!

هكتور و لينى با صداى كوبيده شدن در، فرياد هاى تابلوى مادر سيريوس بلك و جيغ و فرياد ويزليچه ها، از جا پريدند و به سرعت اقدام به استتار كردند.
يكى از ويزليچه ها دوان دوان وارد پذيرايى خانه شد و خودش را روى مبل پرت كرد.
-هى... اين چه نرمه... جديده؟

از جايش پريد و شروع به بالا و پايين پريدن روى مبل جديد خانه كرد.
در همان حال، انگشتش را درون دماغش چرخواند و با نگاهى به اطراف، آن را روى مبل ماليد.

هوپل!

و طى يك حركت انتحارى، توسط مبل بلعيده شد!

-چيكار كردى هك؟ چرا خورديش؟!

مبل چشم غره اى به پيكسى درون كمد كه خودش را جاى گل سينه جا زده بود، رفت.
-يه ويزلى كمتر! غر نزن... به جاش اون مغز ريونكلاويت رو روشن كن! زودتر دامبلدور رو پيدا كنيم!

ویبره‌ها از سر گرفته می‌شه و دقایقی به همین منوال سپری می‌شه، اما خبری از شکستن دیوار و رهایی لینی و هکتور نیست. تا این که سنگی از بالای دیوار کنده شده و مستقیم بر فرق سر مبارک لینی کوبیده می‌شه.
- آخ... یافتم چرا نمی‌شه که بشه!
- یافتن نداره، تقصیر توئه که متمرکز نیستی رو کارمون. اینطوری پیروز نمی‌شیما!

لینی بدون توجه به هکتور سعی می‌کنه شاخکشو به کله‌ی هکتور برسونه.
- هکولی کله‌تو بهم نزدیک کن. ویبره‌های تو اصن به من نمی‌رسه که بخواد رو نیشم اثری بذاره.

لینی درست می‌گفت. هکتور ویبره می‌رفت، ولی فقط برای خودش و دیوار!
هکتور برای لحظه‌ای دست از ویبره زدن برمی‌داره و عمیقا به سخنان لینی فکر می‌کنه. هی فکر می‌کنه، بازم فکر می‌کنه و در نهایت به نتیجه‌ی دلخواهش می‌رسه.
- معجون نزدیک شدن به هم بدم؟
- وجودت خودش معجون خودجوشه. کله‌تو نزدیک کن بیاد.

برخورد کله‌ی هکتور با شاخک‌های لینی همانا و انتقال ویبره‌های هکتور از طریق شاخک‌ها به نیش نیز همانا!
در یک چشم به هم زدن ویبره‌ها و نیش‌های متوالی کار خودشونو می‌کنن و دیوار ترک می‌خوره و با صدای مهیبی فرو می‌ریزه.

لحظاتی بعد هکتور پاتیل به بغل و لینی‌ِ نیش‌تکان‌بده با خنده‌هایی شیطانی، برای انجام ماموریتشان از میان گرد و غبار حاصل از فرو ریختن دیوار ظاهر می‌شن!

هکتور شروع به ویبره زدن کرد و شروع کرد به زمزمه کردن . با شدید تر شدن ویبره صدای زمزمه های هکتور به گوش لینی هم می رسید . در واقع هکتور داشت به امواج زلزله نیرو می بخشید و وسعت تکان - لرزه هایش را بیشتر می کرد . اما نکته ی جالب اینجا بود که امواج لرزه ای هم شروع کرده بودند به هم خوانی با هکتور .

- بغلی بگیر !
- چیو بگیرم ؟
- زلزله رو ؟
- آها آها . آها آها.
- چی کارش کنم ؟
- آها آها / آها آها.
- بده تو کمر بده بغلی !
- بغلی بگیر!
- چیو بگیرم؟
- زززلزله رو ؟
- چی کارش کنم ؟
- بده تو کمر بده بغلی !
- آها آها / آها آها.
- بغلی بگیر ؟
- آها آها / آها آها.
- چیو بگیرم؟؟
- زلزله رو !
- چرا ؟

ناگهان چرخه متوقف شد و لینی که همراه با هکتور و لرزه هایش « آها آها» می کرد با تعجب به لرزه ساز و لرزه نگاه کرد .
- چی چرا؟
- ها؟
- سوال پرسیدی ! چی چرا ؟
- چرا ؟
- ادای منو در نیار !
- چرا ؟
-

هکتور به لرزه خیره شد و سپس به لینی نگاه کرد . لینی شانه ای بالا انداخت .
هکتور دوباره به لرزه خیره شد ، لرزه به هکتور خیره شد ، هکتور به لرزه شد تا اینکه لینی به هکتور خیره و هکتور که نمی توانست حجم خیره شدن دو نفر را تحمل کند شروع به ویبره رفتن کرد ، منتها این بار با آهنگ بندری.

خلاصه:
لرد سیاه سه ماموریت برای سه تا از مرگخوارا داره. ماموریت ها یکی یکی باید انجام بگیرن.
اولین ماموریت به هکتور داده می شه که بره دامبلدور رو بیاره و تحویل لرد سیاه بده!
لینی هم مصرانه همراه هکتور می ره.
لینی و هکتور به مقصد محفل آپارات می کنن اما با مشكل مواجه ميشن و توى ديوار ظاهر ميشن. حالا لينى ميخواد با همکاری هکتور و ویبره‌هاش و با نيش زدن ديوار، ديوار رو سوراخ كنه.



لینی و هکتور مات و مبهوت به همدیگه نگاه کردن.

- حتی تو انبارم ندارین؟

پروفسور مک کونگال عینکشو جا به جا کرد و درحالی که همچنان افکت "" وارانه‌شو حفظ کرده بود گفت:
- نداریم. تو انبارم نداریم. هیچ وقتم نمیاریم. توقف تولید شده اصن.

در همین لحظه به هکتور به دلیل از ناموجود بودن دامبلدور شوک وارد شد و باعث شد ویبره‌اش به زلزله‌ی آلفا تبدیل بشه. و ارتعشاتی که به زمین وارد می‌کرد، توسط مولکول‌های هوا، "بده بغلی"ـگویان به لینی رسید.
شوک دوم هم به لینی وارد شد، اما لینی ریونکلاوی بود و ذهن باهوشی داشت پس شوک نه تنها باعث ویبره‌ش نشد بلکه باعث شد مغزشو به کار بندازه.
- ما مگه تو محفل آپارت نکردیم؟ پس چرا تو هاگوارتزیم؟

درهمین حین که لینی درگیر فکر کردن بود هکتور درحال چونه زدن با مک کونگال بود.
- یعنی چی موجود ندارین؟ من این همه با این حشره همکاری نکردم که بشنوم دامبلدور موجود نیست.
- نداریم آقا. مشتریا شکایت کردن گفتن ریشش تو دست و پا میپیچه، توقف تولید شد.

لینی نگاهی به مک کونگال انداخت، اصلا مک کونگال میتونست این جوری بخنده؟ از نظر لینی همه چی عجیب و غیرعادی به نظر میومد.
- هکتور!
- نه من باید حقمو به عنوان یه مشتری بگیرم.
- هکتور!
- یه دقیقه چیزی نگو تا من تکلیفمو روشن کنم.
- هکتور!

هکتور با صدای جیغ لینی حواسش جمع شده بود و انگار که از خوابی بیدار شده باشه سرشو تکون داد. چند لحظه‌ای نگذشته بود که متوجه شد باز هم حس میکنه گیر کرده. دور و ورشو نگاه کرد و فهمید هنوزم کنار لینی توی دیوارن.

- دفعه بعد اینطوری توی خیالات بی منطقت غرق نشو. نیم ساعته دارم صدات میکنما.
- بی منطق خودتی و نیشت.

لینی خواست ملاقه شکنی به هکتور بده که متوجه شد همینجوریشم زمانشون داره هدر میره.
- ویبره‌تو برو. باید دیوارو با نیشم سوراخ کنم.

از اولین مواقعی بود که هکتور به حرف لینی گوش کرد.

هردو دست به کار شدند یکی ویبره میرفت و دیگری با نیش کار میکرد ، هر چند دقیقه نوع کار را با هم عوض میکردند .
خوب پیشرفته بودند تقریبا کارشان تمام شده بود که صدایی راه رفتن کسی را شنیدند و هکتور با نگرانی گف:
- صدای چی بود ؟
- صدا ؟ مگه صدایی میاد ؟
- اره ابله گوش کن.
- اره ... راست میگیا
- کاره من تموم شد تو چی ؟ ای من چی دارم میگم زود باش یکی داره میاد.
هردو از شر دیوار خلاص شدند و از جلوی دید بقیه فاصله گرفتند ، در واقع میخواستند مخفی بشوند ولی خودشان را به جای مجسمه جا زدند !
صدای پا به پرفسور مک گونگال تعلق داشت که از دفترش خارج شده بود و به سمت کلاس درس میرفت
- رد شد ؟
- تو کوری
- فکر کنم
هردو به سمت دفتر پورفسور دامبلدور حرکت کردند هکتور دو قدمی از لینی جلو تر بود برای همین متوجه حرکات موزون لینی نمی شد
لینی با خنده ای شیطانی گفت : بالاخره رسیدیم ؛هاهاهاهاهاهاهاها....هاهاهاهها
- خشو احمق
- ببخشید .... یه لحظه فکر کردم اینجا ازکابانه
هردو وارد دفتر پرفسور شدند ... کسی داخل دفتر نبود ؟
- حتما رفته دوش بگیره
- دوش اخه دوشش
پرفسور از پشت سر وارد اتاق شد
- اوه سلام ... این جا چیکار میکنید
- ببخشید شما پرفسور دامبلدور رو ندیدید
- کی رو ؟
- دامبلدور
- ما همچین کسی رو اینجا نداریم
- واقا !
_ بله واقا

-وايسا! وايـــــسا!

لينى با تعجب متوقف شد.
-داد زدى الان سر من؟... داد زدى؟... همين نيش رو بكنم تو چشمت؟ داد زدى؟!
-معلومه كه داد زدم... اون نيشت رو بيار جلو تا همچين با ملاقه بكوبم تو سرت كه پخش ديوار شي!

و هر دو نگاه مملو از "دارم برات"ى به هم انداخته و به سمت يكديگر حمله ور...
حملـــــه ور...
حملــــــــــه ور...
نشدند!
البته كه ميخواستند بشوند... اما درون ديوار خانه قفل شده و قدرت تكان خوردن هم نداشتند حتى!
پس به ناچار، به روش هاى مسالمت آميز روى آوردند!
-چرا داد زدى سرم؟
-چون ويبره رفتى... ويبره مال منه... حق منه... تو مشت منه!
-خب بدون ويبره چجورى قراره ديوار رو سوراخ كنم؟

هكتور به فكر فرو رفت... به راستى كه ويبره مشكل گشا بود!
-فهميدم! تو ويبره نرو...تو نيش بزن و من ويبره ميرم...كار گروهى!