پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

75
نفر همین الان آنلاین‌اند 31 نفر در «انجمن»
4 عضو 71 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

44 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 25 آبان 1396 20:38
عضویت
1385/12/03
پست‌ها
61
تصوير آخري - اسم تصوير : هري پاتر و زنداني آزكابان
به آزكابان نزديك مي شدند. آزكاباني كه حالا به يك ويرانه بيشتر شباهت داشت تا يك زندان مخوف. وحشتي كه در زمان حضور دمنتورها بود ديگر در فضاي آن احساس نمي شد ولي باز هم يك مكان وحشتناك بود.
- مطمئني داريم درست مي ريم ؟
- چند بار مي پرسي ، رون ؟ مطمئنم.
- آخه از كجا اينقدر مطمئني ؟ به نظرت وقتش نرسيده به من هم بگي ؟
- اگه يادت باشه من مي تونم ذهن ولدمورت رو ببينم. در ضمن پيتر پتي گرو هم بهم گفته كه اون هميشه از اينجا اسم مي بره.
- اگه دروغ گفته باشه چي ؟
- امكان نداره. اون به من مديونه. بر فرض هم كه دروغ گفته باشه ، ما مجبوريم شانسمون رو امتحان كنيم ؛ به خاطر هرميون كه الان تو بيمارستان سنت مانگو بستريه و به خاطر همه اون كساني كه جونشون رو در اين راه دادن. اگه مي خواي مي توني نياي رون !
رون ساكت شد. از چهره اش معلوم بود كه خيلي ناراحت است ولي به روي خودش نمي آورد.
رون و هري وارد آزكابان شده بودند. يك در توجه آنان را به خود جلب كرد.
- هي ، هري. اونجارو ، به نظرت نمي تونه اون در خودش باشه.
- به نظرم كه خودشه. اما براي مطمئن شدن بايد اونجا رو هم ببينيم.
به دري كه در بالاي آن يك چراغ قرمز خودنمايي مي كرد نزديك مي شدند. با هر قديم نزديك شدن به آن در ، وحشت بيشتر در قلب هري نفوذ مي كرد و يك حس آشنا و ناخوشايند.
هنوز به در نزديك مي شدند كه يك دمنتور با آن چهره ترسناك ظاهر شد. ناگهان مغز هري از تصاوير و صداهاي آزار دهنده و ناراحت كننده پر شد. او مي دانست براي دور كردن يك دمنتور بايد يك سپر مدافع ساخت. فقط يك خاطره شادي آور كافي بود. اما ذهن هري از هر چيز خوشحال كننده خالي شده بود و جايش را به ناراحتي داده بود.
- هري ، داري چكار مي كني. زودتر يه سپر مدافع درست كن.
هنوز حرف رون تمام نشده بود كه هري بيهوش به زمين افتاد. زير بغل هري را گرفت و سعي كرد او را بهوش بياورد ولي فايده نداشت. بايد خودش دست به كار مي شد و سپر را مي ساخت.
- يه فكر شادي آور و ... .
رون موفق شده بود كه يك سپر مدافع بسازد و آن ديوانه ساز را فراري دهد. بايد هر چه زودتر كارشان را تمام مي كرد و هري را از آنجا مي برد.
وارد اتاق شد و انگشتر تام ريدل ، پدر ولدمورت را برداشت. سريع برگشت و هري را بلند كرد و با آپارات خودش و هري را از آنجا دور كرد.

هووم!
نکته قابل توجهی که من دیدم این بود که یخورده با کتاب تناقض داشت! مثلا ولدمورت هیچوقت بالای جایی که یه تیکه از روحش پنهان شده چراغ قرمز نمیزنه!! معلوم نمیکنه کجاست! در ثانی انگشتر تام ریدل قبلا توسط دامبلدور نابود شده بود!

یکی هم اینکه سیر داستان خیلی تند بود، هری در یه دیالوگ به رون چیزی رو حالی میکنه که برای توضیح دادنش باید وقت گذاشت، منظورم مدیون بودن پتی گروئه. کمک پتی گروه فقط یه فرضیه ست و اگه آدم بخواد ازش استفاده کنه باید قبلا یه جوری این نظریه رو بیان کنه! وقتی همه چی خیلی خلاصه توضیح داده بشه، خیلی چیزها رو خواننده یا متوجه نمیشه یا طول میکشه که متوجه بشه!

دوباره سعی کن! ضد کتاب یا با نظریه خودت ننویس! موفق میشی!

تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط مرلين كبير در 1386/2/30 23:28:36
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/2 0:07:08
شک ندارم که اگر خداوند قبل از حضرت آدم تورا می آفرید شیطان اول از همه سجده می کرد
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 24 آبان 1394 22:41
عضویت
1386/02/24
پست‌ها
321
سلام به همگی
من تازه با این تاپیک آشنا شدم . هر کمکی از دستم بر بیاد انجام میدم .
بهم اطلاع بدین که چکار باید بکنم.( یعنی قوانین و چهار چوب نمایشنامه چیه )
فعلا
یا علی

شما برای آشنایی با نمایشنامه میتونی بری نوشته های بچه های سایت رو بخونی، مثلا من بهت نوشته های مک بون پشمالو یا آوریل یا کریچر یا آنیتا دامبلدور رو معرفی میکنم، بری اینارو بخونی میفهمی نمایشنامه چیه!

در ضمن، اینجور سوالارو بهتره از راه دفتر نظارت انجمن بپرسی! چون این تاپیک فقط برای نمایشنامه نویسیه!

باز کمک خواستی میتونی بهم پیام شخصی بزنی!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/2 0:30:23
ماگل
تولد نقش
1400/04/09
آخرین ورود
سه‌شنبه 2 مرداد 1403 18:08
عضویت
1385/10/19
پست‌ها
514
عکس پست شماره 358. همین عکس آخریه.چجوری بگم عکس پست قبل از لارتن نه ، قبل از مرلین کبیر .
---
===
________

سکوت ، فریاد میکشید. ترس سراسر وجودشان را فرا گرفته بود. در آن تاریکی مطلق ، تنها نور های ضعیفی از سه چوبدستی دیده میشد که چند قدم جلوتر را روشن میکرد. آنچنان در وحشت غرق بودند که صدای پای خود را هم نمیشنیدند. دیوارهای سنگی و سیاه دالان مرگ ، بی پایان بودن آن را حکایت میکرد.
یکی از آنها گفت :
خیلی وقته که داریم راه میریم. به هیچی هم نرسیدیم. تنها چیزی که اینجاست تاریکیه.
_ سسسسسس !!!! میشه اینقدر بلند حرف نزنی رون !
رون با حالتی تمسخر آمیز گفت :
کافیه هری . اینجا هیچی وجود نداره. میتونی از ته دل فریاد بزنی.
_ بهتره به حرف هری گوش بدی رون ! طبق گفته های دامبلدور ، فقط سکوت به ما کمک میکنه.
رون با چهره ای در هم کشیده به هرمیون نگاه کرد و زیر لب گفت :
فقط به خاطر داملبدور.
آرام قدم برمیداشتند. صورتهایشان از عرق خیس بود. ترس و وحشتی وصف ناپذیر وجودشان را فرا گرفته بود ، اما هر کدام سعی میکرد تا ترسش را مخفی نگه دارد. تنها روزنه ی امیدی که آنها را از توقف یا بازگشت منصرف میکرد ، اعتماد به دامبلدور بود.
فقط یک چیز به آنها نیرویی فوق العاده برای حرکت میداد و آن از بین بردن آخرین هورکراکسس بود.
_ هی ! هری اونجا رو نگاه کن. بالاخره رسیدیم. این همون دره.
هرمیون با صدایی آهسته از هری پرسید: مگه نه ؟
با دیدن در ، ترس و وحشت و شادی و امید در هم آمیخت.
دری بسیار بزرگ به رنگ قهوه ای تیره که در آن تاریکی به سختی تشخیص داده میشد.حروف و کلماتی روی آن حکاکی شده بود. قسمتی از آن نوشته ها برای هری تازگی نداشت.
کلماتی که بر روی قدح اندیشه نوشته شده بود ، نزدیک دستگیره در نیز خودنمایی میکرد. مار سبزی که به جای دستگیره در بود نیز برای هری ، یادآور خاطره ای از خاطرات قدح اندیشه بود.
هری گفت : فکر میکنم فقط من بتونم این درو باز کنم ، و نگاهی پرسشگرانه به رون و هرمیون انداخت.
و صداهایی نامفهوم از دهان هری خارج میشد که برای آن دو ناآشنا نبود. ( سال دوم که هری به زبون مارها صحبت کرد)
ماری که بی جان مینمود ، حرکتی S مانند کرد و در باز شد.
هری به هرمیون نگاه کرد.
_ بهتره که تو همینجا بمونی تا اگه برای من و رون اتفاقی افتاد بری و کمک بیاری.
رون که بیشتر از همه ترسیده بود ، گفت : میشه من بمونم و تو و هرمیون برین.
هری که انتظار چنین رفتاری را از رون نداشت با لحنی سرزنش آمیز گفت : مگه یادت رفته. سالازار اسلیترین از دخترها و زنها بدش میومده. ممکنه بلایی سر هرمیون بیاد. واقعا برات متاسفم رون . بهتره بریم .
رون که از رفتارش به شدت پشیمان بود سرش را به نشانه عذرخواهی پایین انداخت و بدون هیچ حرفی، پشت هری به راه افتاد. هرسه جادوگر جوان نور چوبدستی های خود را خاموش کردند ؛ چون نوری سفیدی که از شکاف در ساطع شده بود بیشتر از روشنایی سه ورد لوموس بود.
هری در را کمی بیشتر باز کرد تا وارد شوند. هنگامی که هری و رون وارد شدند ، در به روی هرمیون بسته شد. هری به سرعت به طرف در برگشت و فریاد زد : هرمیووون !!! هرمیون !!
اما جوابی نشنید. رون با آشفتگی گفت : دوباره ... دوباره درو باز کن؛ و هری یک بار دیگر صداهایی را به زبان مارها از دهانش خارج کرد بدون آنکه امیدی به باز شدن در داشته باشد.
.......
در باز شد ، اما فقط به اندازه یک شکاف. هری ، هرمیون را دید اما نتوانست در را بیشتر باز کند. انگار نیرویی مانع شده بود.
هرمیون که از دیدن دوباره هری خوشحال شده بود ، گفت : من حالم خوبه هری !!!
هری و رون با نگاهی به هرمیون ، از او خداحافظی کردند.
آنجا یک اتاق بود. یک اتاق بسیار کوچک. فضای اتاق بدون منبع نوری روشن بود. فقط یک چیز در اتاق دیده می شد.
تندیس سالازار اسلیترین
_ آخرین هورکراکسس !
_ اما زخمت چی ؟
هری دستش را آرام به روی زخم پیشانیش کشید. چند قدم به جلو برداشت و در چند قدمی مجسمه اسلیترین ، نشست و دستش را به روی زمین کشید.
پس از لحظاتی رعب آور شکافی مانند زخم هری بر روی زمین پدیدار شد. نوری سفید و شدید تمام فضای اتاق را پر کرد.
________
===
---
شاید خوب نشده باشه ، ولی همه سعیمو کردم تا خوب بنویسم.

پست نسبتا خوبی بود!!!

تو هم مثل من زیادی توصیف داری!! توصیف خیلی خوبه ولی وقتی که زیاد میشه معنای پست توش گم میشه! اونوقت آدم نمیتونه پست رو درک کنه و تو ذهن مجسم کنه!

مثلا وقتی میگی "با دیدن در ، ترس و وحشت و شادی و امید در هم آمیخت." فقط احساسات دیده میشن و کلا باز شدن در اصلا معلوم نمیشه! تازه احساسات هم یخورده نا مانوس دیده میشن!

ولی موضوع پستت خوب بود و به کتابهای قبلی هم ربط داشت!


تنها روزنه ی امیدی که آنها را از توقف یا بازگشت منصرف میکرد ، اعتماد به دامبلدور بود.
فقط یک چیز به آنها نیرویی فوق العاده برای حرکت میداد و آن از بین بردن آخرین هورکراکسس بود.

اینجا دو جمله پشت سر هم یه چیز تقریبا هم معنی رو میدن! پس یکی از اونا باید حذف بشه!!!

موضوع زخم هری هم جالب بود...!!!خوشم اومد!

آها راستی میخواستم یه چیزی پیشنهاد بکنم بهت... وقتی داری ویرگول (،) میذاری، بین کلمه قبلیش و ویرگول فاصله نذار! عوضش بین ویرگول و کلمه بعدیش بذار!!
وقتی بین کلمه قبلی و ویرگول فاصله میذاری، اگه کلمه آخر سطر باشه، ویرگول میره به اول سطر بعدی و بد جلوه میکنی!
بعد یه چیزی هم بود که منو به شک انداخت، تو کتاب گفته شده که سالازار اسلیترین از زنها و دخترا بدش میومده؟ من هرچی فکر میکنم یادم نمیاد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آبرفورث دامبلدور در 1386/2/30 5:50:48
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/2 0:05:28
تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
تولد نقش
1396/11/23
آخرین ورود
شنبه 17 اسفند 1392 13:02
عضویت
1385/11/30
پست‌ها
471
خب من برای این عکسه می نویسم. آخه واسه اون عکسه نوشته بودم!
=====================================

- هری! حالا تو مطمئنی اینجاست! من یه کم می ترسم!

این رون بود که با وحشت به داخل نگاه می کرد.
هری با جدیت گفت:
- من مطمئنم. جام هافل اینجاست. اینجا جاییه که مقر سابق مرگخوارا بوده. با این که متروکست، ولی هنوز هیچ کس حاضر نیست پاشو اینجا بذاره. اگه منم جای ولدمورت بودم اونو اینجا قایم می کردم.

و بعد قدم به ورودی دژ مخوف گذاشت. اما رون هنوز کنار در ایستاده بود.
- رون! بخاطر هرمیون هم که شده شجاع باش. هرمیون جونشو از دست نداده که ما بخوایم به همین آسونی جا بزنیم!

و با این حرف رون بدون هیچ حرفی قدم به داخل گذاشت. راهروی سردی بود که انتهای آن بخاطر ناریکی دیده نمی شد. هری با خود اندیشید:
- این آخریشه!
و در حالی که به جلو قدم بر می داشت، چهره های دامبلدور، هرمیون و محفلی هایی که جانشان را بر سر نابودی ولدمورت و هواکسس هایش گذاشته بودند، جلوی چشمش می آمدند.
سمت راست یک در به چشم می خورد و وقتی وارد شدند یک اتاق شکنجه تمام عیار آنها را سر جایشان میخکوب کرد.
رون در حالی که به یک ماشین مخوف که برای کشیدن دست های شکنجه شونده به کار می رفت، نگاه می کرد، گفت:
- مثل اینکه اسمشو نبر اینجا از وسائل شکنجه ماگلی هم استفاده می کرده. فکرشم باعث می شه لرز کنم!
- عجله کن رون! باید اتاق رو بگردیم. خیلی جاها هست که باید بگردیم!
و هر دو با احتیاط مشغول وارسی اتاق شدند که......... سرما!..... سرمایی که تا عمق استخوان نفوذ می کرد. هری حتی قبل از این که برگردد، می دانست با چه چیزی روبرو می شود!.... یک دمنتور....... دمنتور!؟....... اما از وقتی دمنتورها به لرد سیاه ملحق شدند و به دستور وزیر آزکابان از آن ها گرفته شد، آن ها به طرف شرق دره گودریک، به کوهستان دمنتورها رفتند. اما این یکی اینجا چه می کرد.
هر دو به طرف دمنتور برگشتند. آن لحظه هری آکنده از نفرت بود. الستور مودی به دست گروهی از این موجودات کشته شده بود..... سپر مدافع!...... به نظر مسخره می آمد....... یعنی او طبق معمول قادر بود آن دمنتور را دور کند، نه انتقام، نه کشتن، نه هیچ کار دیگر!
پس سعی کرد به یک چیز خوب فکر کند.....یک چیز خوب...... اما فقط جسد هرمیون در ذهنش نقش بست..... دوباره سعی کرد. اما در یکسال گذشته خاطره خوبی نداشت. دمنتور به او نزدیک شده بود. رون به آرامی گفت:
- زود باش هری!
احتمالا رون هم از پس او برمی آمد. اما این کار خودش بود. باید می توانست. یک خاطره دورتر. اما ......

........ دیگر هیچ........

- هری! هری! بلند شو هری!.... هی رون! بعدا باید واسم توضیح بدی که چرا بدون هماهنگی رفتین اونجا!...... هری! هری!
این صدای لوپین بود که او را صدا می زد. هری چشم هایش را باز کرد و به عنوان اولین حرف گفت:
- اون دمنتور....
- خودم کارشو ساختم! ها ها! با اون که تو بهم یاد دادی، اما معلوم میشه سپر مدافع رو از تو بهتر بلدم!
- بسه رون! ببین هری! شما کار خطرناکی کردین که بدون مشورت با من رفتین. شانس آوردین که سالمین.
هری به اطراف نگاه کرد. در خانه سیریوس بودند. بعد رو به رون گفت:
- هوراکسس چی؟

رون سرش را پایین انداخت و لوپین هم به تلخی سر تکان داد و گفت:
- متاسفم! اونجا نبود!
====================================
یه بار بیشتر پستمو نخوندم. امیدوارم مشکلی نداشته باشه!


خوب پست خوبی بود!!! قشنگ بود و لذت بردیم همی!

یه چند تا چیز کاملا جزئی بود که میگم که از اینی هم که هستی بهترت کنه!

ورود دیمنتور! خیلی ناگهانی بود... حرف از شکنجه بود که یهو دیوانه ساز وارد شد....اگه یه خورده زمینه سازی براش میکردی یعنی سرما رو کمی توصیف می کردی میتونست بهتر تاثیر بذاره! میتونستی بعدش هم روبرو شدن هری رو تو یه پاراگراف جدید ببری که از اون توصیف سرما جدا بشه! مثلا:


- عجله کن رون! باید اتاق رو بگردیم. خیلی جاها هست که باید بگردیم!
هردو مشغول گشتن اتاق شدند. ناگهان سرمایی عجیب، سخت و دلهره آور اتاق را فرا گرفت. سرمایی که تا عمق استخوان نفوذ میکرد و بدن را از درون می لرزاند....
هری حتی قبل از اینکه برگردد میدانست با چه چیزی رو برو می شود!... یک دیمنتور...دیمنتور؟!


بعدش...اون قسمت آخر...وقتی که هری احتمالا بیهوش میشه و بعد میبینه تو خونه سیریوسه! اونجا نوشتی:

باید می توانست. یک خاطره دورتر. اما ......

........ دیگر هیچ........

اون دیگر هیچ به نظرم اونجا لازم نیست....یه خورده ناجور میزنه...نقطه ها به تنهایی میتونن کافی باشن!!


ولی در کل پست خیلی خوبی بود!!! آفرین!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط لارتن کرپسلی در 1386/2/30 16:29:36
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/1 20:42:13
نارنجی رو بخاطر بسپار!

طنز نویسی به موجی از دیوانگی احتیاج داره...

چه کسی بود صدا زد : لارتن!؟
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 25 آبان 1396 20:38
عضویت
1385/12/03
پست‌ها
61
چو چانگ تو تصوير هري و رون رو شناختم ولي اون يكي چيه ؟
ديوانه ساز يا قديس مرده وار ؟
يا ... ؟


دیگه اونو که من نباید بگم....هرچی به ذهنت میرسه همونو بنویس! کارگاه برای همینه دیگه!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/2/30 10:07:54
شک ندارم که اگر خداوند قبل از حضرت آدم تورا می آفرید شیطان اول از همه سجده می کرد
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 29 بهمن 1397 15:27
عضویت
1383/04/15
پست‌ها
1771
بدلیل یه سری درخواستها، عکس عوض میشه!!!

عکس!!!!

در ضمن اگه احیانا کسی دلش خواست میتونه با عکس قبلی هم بنویسه!!
فقط لطفا بالای پستش بگه که با کدوم عکس نوشته!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/2/29 20:27:49
[b][font=Arial]«I am not worried, Harry,» 
said Dumbledore
, his voice a little stronger despite
the freezing water
. «I am with you.»[/font]  [/b]
ماگل
آخرین ورود
جمعه 15 تیر 1386 20:39
عضویت
1385/12/04
پست‌ها
206
اين متن پايين يه قسمت از داستان هفتم بود كه هري داشته دنبال والدمورت مي گشته:
هري دوباره مي خواست از شنل نامرئي استفاده كند .اين اولين باري نبود كه اين كار را مي كرد .در ذهنش به والدمورت فكر مي كرد.به ديدار بعدي با او.بدون دامبلدور.چه بايد مي كرد.از همان طلسم هاي قديمي استفاده مي كرد.به چوبدستي اش نگاهي كرد .آيا مي توانست با آن او را بكشد.هوا سرد بود و باران مي باريد.با خودش فكر مي كرد اگر باراني اش را آورده بود اينقدر احساس سرما نمي كرد.هوا كم كم داشت روشن مي شد.آنقدر خسته بود كه مي توانست دو روز بخوابد.با خودش فكر مي كرد كه اگر الان در هاگوارتز بود مي توانست نوشيدني كره اي و پاي سيب به همراه خوراك مرغ بخورد
ادامه دارد....


چرا اینقدر سریع شما یه خورده صبر کن ببین اگه بازی با کلمات تایید شدی بعد اینجا پست بزن! و همچنین هروقت اینجا تایید شدی میتونی بری تو معرفی شخصیت پست بزنی!!

در ضمن....ادامه دارد ادامه اش چیه!؟ باید قشنگ یه نمایشنامه یا داستان بنویسی این که نمیشه!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/2/29 19:43:53
مجازات گناهكاران رو دوست دارم چون
it makes me feel better so if you have any order I am in your service




كشتن كار هر كسي نيست
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 29 بهمن 1397 15:27
عضویت
1383/04/15
پست‌ها
1771
عکس هفته



عکس همون عکس هفته قبله! چون زیاد چیزی براش نوشته نشده و تا دلت بخواد هم سوژه داره!! با همین بنویسین!!

(عکس کاور کتاب هفتمه)

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
[b][font=Arial]«I am not worried, Harry,» 
said Dumbledore
, his voice a little stronger despite
the freezing water
. «I am with you.»[/font]  [/b]
Mahsimaa
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 3 خرداد 1386 11:55
عضویت
1386/02/14
پست‌ها
3
هواي بسيار سرد بود. همه از سرما به خود مي لرزيدند. ناگهان زخم پيشاني هري سوخت . هري ايستاد و دستش را به نشانه ي ايست بالا برد.
هرميون: هري! چي شده؟
هري: زخمم به شدت ميسوزه تا حالا هيچ وقت اين طوري نبوده!
رون : خب شايد به اسمشونبر نزديك شديم!
هري:آره! فكر كنم!
هر لحظه كه مي گذشت شدت سوزش زخم هري بيشتر و بيشتر مي شد. تا اين كه آنقدر سوزش زياد شد كه هري به روي زمين افتاد.
ديگرنگراني و ترس در چهره ي همه ي بچه ها موج ميزد.
هرميون با نگراني گفت: هري حالت خوبه؟؟
هري: آره ! خوبم! ما بايد به راهمون ادامه بديم!
رون: انگار چند نفر از اون طرف دارن به سمت ما ميان!
لونا:چند نفر هم از اين طرف دارن ميان!
هري بريده بريده گفت: بچه ها ! چو..چوب...دستي هاتون ...رو آمده كنيد!!
هرميون: دارم نقابشون رو مي بينم! اونا مرگخوار ها هستند!
در همين لحظه صدايي در محوطه طنين افكند: خب!خب! مي بينم كه دوستاي كوچولومون به جنگ با من اومدن! بهتره بگم كه خودتون با پاهاي خودتون به دام من اومدين! بگيريدشون!
ناگهان چندين طناب مانند ماري به دور آن ها پيچيده شد.
-: خب هري ! هنوزم مثل پدرت، جيمز مغروري ؟ يا اين كه حاضري جلوي من تعظيم كني؟
هري : اسم پدر منو به زبونت نيار!!
-: پس هنوز مغروري! و حاضري دربرابر من تعظيم نكني و با اين كار باعث بشي كه دوستات جونشون رو از دست بدن! نه؟؟
هري : با اونا كاري نداشته باش! كسي كه بايد بكشي منم نه اونا!
-: پس براي چي اونا رو با خودت اين جا آوردي؟ آوردي كه نشون بدي مي توني منو شكست بدي؟ يا اين كه منو بترسوني؟ فكر كردي كه با چند تا چوبدستي مي توني من رو از بين ببري؟‌‌‌‌ تو اشتباه مي كني. من مثل شماها اينقدر ابلحه نيستم كه بذارم جونم و جسمم با هم باشن و شانس زندگي كردن رو از دست بدم!! آخرين جون من توي اين شيشه است!
و دستش را درون رداي پاره اش كرد و شيشه ي كوچكي را بيرن آورد . درون شيشه مايع سبز رنگي بود واز دهانه ي آن بخار سبز بيرون مي آمد. زخم هري با ديدن شيشه بيشتر از قبل سوخت .
-: هري! تو خيلي ضعيف شدي ! مثل دامبلدور ! اون از تو قوي تر بود ولي من تونستم اونو شكست بدم و اونو از بين ببرم ! مطمئن باش كه از بين بردن تو و دوستات هم براي من كاري نداره! براي اين كه بهت ثابت كنم بهشون مي گم كه از اين جا برن!
سپس رو به مرگخوارها كه دورتادور آنها را گرفته بودن كرد و با سر به آنها اشاره كرد كه از آنجا بروند.
مرگخوارها ديوانه وار خنديدند و غيب شدند.
-: هري آماده مرگ باش!3....2....1 !
و نور سبزي همه جا را فراگرفت!
همه به هم نگاه كردند . هيچ كس باورش نمي شد كه هري به اين راحتي مرده باشد و باعث پيروزي لردولدمورت و حكومت سياه شده باشد.
نور سبز كم كم در حال ناپديد شدن بود. سايه ي فردي نشسته كه به سمت زمين خم شده بود و مايع سبز رنگي از سر او ميچكيد نمايان شد.
پس از مدتي سايه فرد ايستاد و با گام هايي به طرف آنها آمد.
پچه ها به دقت به سايه نگاه مي كردند.
هرميون : هري ! هري زنده اس !!!
هري چوبدستي اش رو به سمت پچه ها گرفت و زير لب وردي خواند . طناب ها از دور آن ها باز شدند .
هرميون : هري تو چه طوري ولدمورت شكست دادي؟؟؟؟؟
چو: تو اين كارو كردي؟
هري: قبل از اين كه منو بكشه من با يه ورد شيشه رو شكستم!!!! بعد هم از زخمم يه مايع سبز رنگي بيرون اومد.
چو: هري !!! زخمت از بين رفته!!!
وهمه با تعجب به صورت هري نگاه مي كردند!!

____________________________________________

باتشكر

خواهش مي كنم تاييدش كنيد!!!!!!

با زي با كلمات

هوم...آخرش خیلی انتحاری تموم شد...ییهو همه فکر کردن هری مرده و ههیو هم فهمیدن که نمرده!! یخورده قهرمان بازی شد!

ولی از بین رفتن زخم هری جالب بود...

اونقدر خوب بود که تایید بشه! موفق باشی!

تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/2/29 8:46:55
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1396/10/10
آخرین ورود
شنبه 19 مهر 1399 22:11
عضویت
1385/07/03
پست‌ها
2608
سلام بر خواهر چو!(ما خیلی آسلامی هستیم).در راستای اینکه دفعه قبل هم که اینجا داستان گذاشتم نقد شد و از اونجائی که ما خیلی بزرگواریم و خود را در معرض نقد عمومی میگذاریم
گفتم این دفعه هم اینو بذارم تا نقد شه البته این داستان به عنوان مقاله هم در سایت قرار گرفته دقیقا مثل دفعه قبل.
منتها این دفعه دیگه داستان رمانتیک نیست!...+18 میباشد.
پیشاپیش از بذل توجه شما سپاسگزارم!!!
*****************************
دژ مرگ
خورشید آخرین تیرهای خواد را داخل چله کمانش میگذاشت و به صورت انوار طلائی به سمت زمین روانه میساخت...آسمان رنگ زرد و سیاه و تاریکی به خود گرفته بود تو گوئی او هم میدانست باید در غم جادوگران سفید داخل دژ بنشیند!
برج و باروهای سر به فلک کشیده و عظیم و سنگی دژ مرگ هر چشمی را که بدان مینگریست خیره میکرد/داخل منطقه ای همیشه یخ زده و قطبی بنای این مکان ریخته شد مکانی که تبدیل به یکی از مخوف ترین بناهای جادوگران در طول اعصار شده بود و آوازه اش در جامعه جادوگران از شرق تا غرب عالم را تحت تاثیر گذاشته بود.
وقتی مانند حالا خورشید غروب میکرد بدون اغراق اینجا تبدیل به گوشه ای از جهنم بر روی زمین میشد...البته نه جهنمی پر از آتش بلکه جهنمی پر از سرما/انجماد/یخ زدگی/نفس های سرد مرگخواران و نفسهای بریده جادوگران اصطلاحا سفید!
حال بگذارید دژ را از منظر شخص بخت برگشته جدیدالورودی ببینیم که اولین باری بود که این مکان اهریمنی را میدید:
چشمانش طاقت باز ماندن نداشت بدنش در اثر کشیده شدن بر زمین زخمی شده بود و خون زیادی از او رفته بود...توان بدنش با توجه به اینکه سن بالائی داشت به شدت افول کرده بود/میدانست آنهائی که برای بردنش آمده اند کیستند ولی نمیدانست از او چه میخواهند!در طول مسیر انتقالش تا اینجا هر بار از آنها این سوال را پرسیده بود جوابی دریافت نکرده بود!فقط با خنجر تیز نگاه افرادی مواجه شده بود که با زبان بی زبانی او را تشویق به زبان در حلقوم نگه داشتن و خفه شدن میکردند...به آستانه جهنم موعود او یعنی دژ مرگ که رسیدند دیگر احتیاجی نبود که در اثر خون زیادی که از بدنش رفته بود چشمانش را به زور باز نگه دارد آنجا هر چشمی را خیره میکرد!
وحشت سراپای وجودش را گرفته بود...خدایا...آه خدایا...اینجا دیگر کجاست؟آیا من مرده ام و اینان فرشته های دوزخی هستند که دارند من را کشان کشان میبرند؟
به ورودی درهای دو تیکه و مهیب دژ که رسیدند یکی از مرگخواران چوب دستیش را به سمت بالا نشانه رفت و آنگاه مانند منور/ نور سبزی به آسمان شلیک کرد که به احتمال خیلی قوی برای رویت آن از سوی ماموران داخل دژ بود تا اجازه ورود به آنجا را به آنها بدهند...هوریس که نگریست متوجه شد آن نور سبزرنگ چیزی جز علامت شوم نبوده است...از زمان به قدرت رسیدن ولدمورت به دفعات این پیک مرگ را دیده بود ولی همیشه حس محافظه کارانه ای در درونش میگفت:تا جائی که ممکن است از محل رویت آن دور شود و الحق و والنصاف همیشه این ندای درونی آویزه گوشش بود!
درها باز شد و آنها داخل شدند ولی ای کاش باز نمیشد که برای او همانند باز شدن درهای دوزخ بود!
وقتی کشان کشان از داخل محوطه دژ به سوی جائی که قرار بود شکنجه گاهش باشد میبردنش از محیط تیره و تار و سراسر پوشیده از علفهای هرز و نفرت انگیز آنجا چیزی که بیشتر ناراحتش میکرد ضجه و ناله هائی بود که از هر سو به گوش میرسید...او جادوگر خیلی شجاعی نبود طبق نصیحت پدرش همیشه سعی کرده بود سفید باشد اما در عین حال محافظه کاری را از یاد نبرد/ولی همیشه قلب پاک و سفیدی داشت که در موقع دیدن رنج سایرین به شدت تپشش بالا میرفت و ضربانش مجال نفس کشیدن برایش باقی نمیگذاشت!
از حیاط وارد ساختمان اصلی شدند و او را به طبقه سوم بردند طبقه ای که سراسر سلولهای کوچک و تماما محصوری آنجا را فراگرفته بود...چند متری که به طرف جلو حرکت کردند ایستادند!صدای باز شدن دری آمد و ناگهان احساس کرد دست نیرومندی یقه اش را از پشت گرفت و به درون پرتابش کرد...احساس دردی عجیب در ناحیه سر کرد و دیگر هیچ چیزی ندید...
***************************************
بلاتریکس لسترنج/اسنیپ و پیتر پتی گرو بالای بدن نیمه جان و سر از هوش رفته هوریس اسلاگهورن ایستاده بودند و او را مینگریستند هر کس نظری میداد و پیشنهادی میکرد تا بتوانند او را وادار کنند معجون مرکب پیچیده ای که شخص خورنده را به شکل دامبلدور در میاورد برایشان آماده سازد....ولی خوب همه امیدها به دالاهوف ختم میشد جادوگر سیاه و مرگخواری که در پیشینه اش به دفعات شکنجه ماگلها و محفلیان دیده میشد و به شکنجه گر معروف بود...اسنیپ که مسئول رتق و فتق امور بود اطرافش را نگریست تا آنتونین را بیابد و بدو بگوید که کارش را شروع کند ولی هرچه بیشتر جستجو کرد کمتر یافت...تعجب میکرد چون تا همین لحظات آخری که هوریس را به داخل سلول انداخته بود آنتونین را دیده بود...ناگهان فهمید که احتمالا او کجا رفته است/رو به پیتر کرد و گفت:برو و به آنتونی بگو بیاید!
پیتر به بالاترین طبقه برج رفت و آنتونین را نگریست که سر را از پنجره به بیرون کرده بود و داشت دوردست ها را مینگریست...
پوزخندی زد و گفت:آنتونی نوبته توئه که بری!
_باشه
_یه سوال میتونم بپرسم
_بپرس
_تو چرا همیشه قبل از شکنجه کردن به اینجا میای
_میخوام توی آرامش و سکوتش راحت فکر کنم
_به چی؟
_به شخصیت/خلقیات و جزئیاتی که از شکنجه شونده میدونم
_این کار چه لزومی داره؟
_باعث میشه راحت تر بتونم از زیر زبونش حرف بکشم یا مجبور به انجام کاریش بکنم
_ولی فکر نمیکنم این قضیه در مورد هوریس هم صادق باشه چون اون آدم زیاد شجاعی نیست با چند شکنجه کوچیک به حرف میاد
_اشتباه نکن درسته که شخصیت ترسو و بزدلی داره ولی همیشه دم خور آلبوس پیر بوده و با محفلیها/کارآگاهان وزارتخونه/شخص وزیر و بقیه سفیدها رفت و آمد داشته فکر کنم روی آرمانهاش زیاد ایستادگی کنه و به این راحتی کاری رو که ازش میخواهیم انجام نده!
_نظر بهتری برای به حرف آوردنش داری؟
_آره/همیشه شکنجه های فیزیکی اولین قدم هست ولی به خاطر داشته باش که ممکنه برای هوریس ضربه زدن به چیزهای مورد علاقش از شکنجه کردن خیلی بدتر باشه و آخرین قدمی باشه که بتونیم اونو وادار به انجام خواستش کنیم!
_یعنی نمیخوای الان بری و شکنجش کنی؟
_چرا گفتم که همیشه اولین قدم شکنجه های معمولیه پس منم از اون صرف نظر نمیکنم ولی در مورد هوریس با توجه به سنش و میزان فوق العاده اهمیتش برای لرد باید محتاط تر باشم تا آسیب جدی ای نبینه!
دالاهوف شنلش را درآورد و به سوی سلول هوریس روان شد...در حالی که افکار ضد و نقیض زیادی در ذهنش در جریان بود که مهمترینش حول و حوش برگ برنده ای بود که از هوریس در اختیار داشت...چیزی که دالاهوف عقیده داشت ممکن است در صورت ناموفق بودن شکنجه باعث شکسته شدن سد مقاومت هوریس پیر شود!...
احتمالا هوریس فکر همچین جاهائی را کرده بوده که مایل نبود هویت واقعی اون برگ برنده رو بشه/بنظر دالاهوف همین دلیل اصلی امتناع شدید هوریس از برملا شدن نسبت یکی از کارآگاهان وزارتخانه یعنی دخترش با او بوده است!!!


خوش آمدید همی!
اما!...موضوع داستان جالب بود.....ولی من هیچگونه ارتباطی بین این و عکس ندیدم....یادمه تو عکس ما یدونه هری داشتیم
بخوای میتونم اینو که تو مقالات گذاشتی واسه خودت نقد کنم ولی اینجا نه....اینجا هری پاتر وبمستر هم بیاد باید در رباطه با عکس بنویسه!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آنتونین دالاهوف در 1386/2/28 1:17:28
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/2/29 9:05:17

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.