پاسخ به: پارک جادوگران
همه جا سرسبز و آباد بود. درختان و گل‌ها در سرتاسر زمین به چشم می‌خوردند و صدای پرندگان و گنجشکان در فضا می‌پیچید. چمنی سبز و نرم زیر پایش گسترده شده و نهری از وسط آن عبور می‌کرد.
سدریک کم‌کم داشت مجذوب آن همه زیبایی می‌شد که ناگهان بخاطر آورد حقیقتا جهنمی‌ست و نباید از بهشتی که جایش نیست، خوشش بیاید. او آدم سیاه و پلیدی بود.
جلوتر رفت. یادش آمد فرشته گفته بود هر چه بخواهد را با صدای بلند بگوید. مدت زیادی می‌شد که نخوابیده بود. بنابراین اولین چیزی را که در آن لحظه به ذهنش رسید با صدای بلند بر زبان آورد.
- یه جای گرم و نرم برای یه خواب راحت می‌‌خوام.
چیزی نگذشت که درست مقابل چشمانش، تخت بزرگی نمایان شد با تعداد زیادی بالش و پتوهای نرم و راحت که به رنگ سفید بودند.
سدریک بی‌توجه به رنگ سفید آن‌ها، با عجله روی تخت پرید، چشمانش را بست و فوری به خوابی عمیق فرو رفت.
تا به حال چنین خواب راحتی را تجربه نکرده بود. نه بانو مروپی بود که با لیوانی آب پرتقال بالای سرش ظاهر شده و او را بیدار کند تا آن را بخورد، نه گابریلی که با تی بیاید و او را از جایش بلند کند که زیرش را تی بکشد. صدای دعواهای بلاتریکس و رودولف هم مزاحمش نمی‌شد. حتی دود پیپ اگلانتاین و بوی تهوع‌آور معجون‌های هکتور هم نبود!
تصورش را هم نمی‌کرد که بهشت تا این حد خوب و مطابق میلش باشد. تمام چیزی که از دنیا می‌خواست، یک خواب راحت بود که حالا در بهشت به دست آورده بود. کم‌کم داشت نظرش نسبت به بهشتی بودن تغییر می‌کرد.
سدریک کم‌کم داشت مجذوب آن همه زیبایی می‌شد که ناگهان بخاطر آورد حقیقتا جهنمی‌ست و نباید از بهشتی که جایش نیست، خوشش بیاید. او آدم سیاه و پلیدی بود.
جلوتر رفت. یادش آمد فرشته گفته بود هر چه بخواهد را با صدای بلند بگوید. مدت زیادی می‌شد که نخوابیده بود. بنابراین اولین چیزی را که در آن لحظه به ذهنش رسید با صدای بلند بر زبان آورد.
- یه جای گرم و نرم برای یه خواب راحت می‌‌خوام.
چیزی نگذشت که درست مقابل چشمانش، تخت بزرگی نمایان شد با تعداد زیادی بالش و پتوهای نرم و راحت که به رنگ سفید بودند.
سدریک بی‌توجه به رنگ سفید آن‌ها، با عجله روی تخت پرید، چشمانش را بست و فوری به خوابی عمیق فرو رفت.
تا به حال چنین خواب راحتی را تجربه نکرده بود. نه بانو مروپی بود که با لیوانی آب پرتقال بالای سرش ظاهر شده و او را بیدار کند تا آن را بخورد، نه گابریلی که با تی بیاید و او را از جایش بلند کند که زیرش را تی بکشد. صدای دعواهای بلاتریکس و رودولف هم مزاحمش نمی‌شد. حتی دود پیپ اگلانتاین و بوی تهوع‌آور معجون‌های هکتور هم نبود!
تصورش را هم نمی‌کرد که بهشت تا این حد خوب و مطابق میلش باشد. تمام چیزی که از دنیا می‌خواست، یک خواب راحت بود که حالا در بهشت به دست آورده بود. کم‌کم داشت نظرش نسبت به بهشتی بودن تغییر می‌کرد.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ببخشید. 
فقط چند تا نکته هست که باید بهت بگم؛ سمت طبقه‌ی پیامبرا نرو چون خوششون نمیاد مزاحم داشته باشن؛ با درختا برخورد خوبی داشته باش چون خیلی زودرنج هستن، بخصوص درختای سیب؛ و حواستم به فرشته‌ها باشه که وقتی دارن رد می‌شن، بهشون برخورد نکنی، اعصابشون یکم ضعیفه.
