سوزان بونزold
از تو تالار
- تولد نقش
- 1394/05/31
- آخرین ورود
- دوشنبه 11 مهر 1401 19:22
- عضویت
- 1394/05/31
- پستها
- 265
دای و سوزان
- حالا چی؟
دای درحالیکه گونی بزرگِ حاوی ابزارهای قصابی و جراحی را با یک دست روی شانهاش جابجا میکرد، و با دستِ دیگرش سوزان را روی زمین به دنبال خود میکشید و دستی نبود که عرقهای روی پیشانیاش را پاک کند و باشلقش را کمی جلوتر بکشد، پاسخ داد:
- میریم خونه. شاید بتونیم یه تسترال از ارباب قرض بگیریم.
- من خسته شدم خب.
دای توقف کرد. گونی را روی زمین انداخت. مچ پای سوزان را رها کرد و برگشت. چشمانِ قرمز رنگش در سایهی باشلق همانند دو یاقوت میدرخشیدند.
- عخی... ببخشید همهی وسایلو تو داری میاری.
- وظیفهست.
روی تخته سنگی نشست. سپس فلاسک و لیوانی را از جیبِ درونیِ ردایش بیرون آورد و مشغولِ دوپینگِ روحی و روانی شد.
- تو نمیخوری؟
- نه ممنون. خوابم بهم میریزه.
-
دقایقی که در سکوت گذشت را به تماشای دو دختر که به نظر میآمد توسط بیدِ کتکزنِ محوطهی هاگوارتز مدام به هوا پرت میشدند، نشستند.
- حالا چرا آپارات نمیکنی اینهمه راهو؟
-

چند ثانیه بعد- خانهی ریدل
دای دستش را به سمت دستگیره دراز کرد و انگشتانش را دورِ آن حلقه کرد. آن را چرخاند. در هنوز کامل باز نشده بود که نیرویی نامرئی او را به عقب پرتاب کرد که باعث شد به درختِ بزرگ و تنومندی برخورد کند.
- بله؟
به سمت در دوید. دوباره به سپری نامرئی برخورد کرد و به عقب پرتاب شد و به همان درخت برخورد کرد.
- سوزان؟

- ها؟
- من دیگه مرگخوار نیستم.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!



