نمایش پروفایل
ویرایش پروفایل
آگاهیرسانیها
جغددانی 
مرکز رسانه
خروج
دفتر اول: میم
داستان دار
بر سینهی تنگ چوب، رازی بار بود.
چوبک ما میدانست، که چوب دار بود.
زمان بگذشت و چوبک به بالاها رفت.
به بالای دار برد هر سر، که سبکسار بود.
زبان نداشت چوب دار، با اینحال هشدار داد.
به بالا میبرم هر سر، چه گل و چه خار بود.
بلند بود و بالا میبرد، انگار که مقام میداد.
تو گویی یک تکه چوب، با خدا جار بود.
رفیق بودند و دست در دست سرودها سر میدادند.
داستان مرگ و دار، داستان ادامهدار بود.
داستان دار
بر سینهی تنگ چوب، رازی بار بود.
چوبک ما میدانست، که چوب دار بود.
زمان بگذشت و چوبک به بالاها رفت.
به بالای دار برد هر سر، که سبکسار بود.
زبان نداشت چوب دار، با اینحال هشدار داد.
به بالا میبرم هر سر، چه گل و چه خار بود.
بلند بود و بالا میبرد، انگار که مقام میداد.
تو گویی یک تکه چوب، با خدا جار بود.
رفیق بودند و دست در دست سرودها سر میدادند.
داستان مرگ و دار، داستان ادامهدار بود.
