ریموس با ذوق به پسرش نگاه کرد اوه پسر عزیزم، چقدر تو از خود گذشته ای. چقدر تو مهربونی. چقدر تو نازنینی. تو این جیمز رو هم مثل خودت کردی. اینا همش نتیجه تربیت منه.

ریموس :
- آخه چیز...من امشب نمی تونم..اگه می تونستم حتما مثل یک محفلی سفید این کارو انجام می دادم. اما نمیشه!

دامبل فکری کرد و سرش را تکان داد فکر بدی نیست. ریموس و نیمفا شما باید همین امروز به خانه ی ریدل برید. حالا که من متوجه این ساعت شدم باید بفهمم که در گذشته چه اتفاقی برای ولدی افتاده که این قدر قدرتمند شده.

- حالا این جایی که می گین کجا هس ننه؟
-خانه ریدله. یکمی بری جلوتر بهش می رسی. یک گشت که زدی برو توی اتاقی که روش عکس یک آدمه کچله یک مار کنارش خوابیده. اونو بیار اینجا تا روش اسمتو بنویسم ماله خودت بشه. فقط آروم راه برو چون آدماش خیلی بدن و اگه بیدار بشن نمی ذارن ماره رو برداری! خب دیگه همین ننه برو!

اتاق لرد

ننه اندرو و جیمز با کلی دردسر به اتاق لرد رسیده بودن .

جیمز : ننه اندرو ما اومده بودیم اینجا تا مار این کچل رو بدزدیم !
جیمز به تخت خواب لرد اشاره کرد و گفت : ننه اونها می بینی اون کچله رو که روی تخت خوابه ؟

اما پس چند ثانیه نجینی در خواب شروع کرد به چنبره زدن دور جیمز و ننه هم که از این کار نجینی شوکه شده بود جیمز و نجینی رو همنجوری انداخت تو زنبیل و به سرعت به طرف محفل رفت تا با کمک محفلی ها جیمز رو نجات بدن !

همین اوضا احوال بود که یه دفعه همه نگاهشون متوجه لرد شد که سخت رفته بود تو فکر...

ملت که علاقه وافری داشتن به لرد در کسری از ثانیه لبیک گفتن و هر کی رفت یه گوشه یی قایم شد.

لرد : تو خفه بینم... این معجون جدیده خیلی خوب چیزیه از هورکراکسم بهتره ایـــــــــــــــــــــــــــــول ایول

ملت خفن از رفتار لرد تعجب کرده بودن که لرد دوباره ادامه داد : من به مقدار لازم از این معجون میخوام زود باشین همه به سمت آشپز خونه ، کافه هم تا اطلاع ثانوی.

لرد : اون در حال حاضر بازرس ادارست .اسه نفوذ مهره خوبیه میفرستیمش توی کافه سیفیدا

تنهاموردی که شایدبشه بهش اشاره کرد اینه که قسمت مربوط به بلیز (معاون عزیز سابق ارباب) کمی گنگ و در عین حال غیر ضروری بود.نمیدونم منظور خاصی داشتین؟مثلا اشاره به خارج شدن بلیز ازگروه مرگخوارا یا یه همچین چیزی...به هر حال اون قسمت نتونسته به خوبی با پست هماهنگ بشه.

تره ور به طرف دستگاه موصاف کن سوروس رفت و روی آن نشست: - یعنی حالا راس راسی مرده؟ قورررررررررررررررررررر!

ولی تره ور زبانش را درآورد و جملۀ لرد سیاه را در هوا قاپید:

بلاتریکس با بی حوصلگی بحثی را که (بدون تردید) می رفت دامنه دار شود، قطع کرد: - حالا درست یا غلط، انگاری روح بابای لرد که ویلون و سیلون و سرگردون بوده پریده تو تن این مردک! باید ببینیم از این قضیه چطور می تونیم به نفع کافه استفاده کنیم.